آشنایی با تعدادی از گونه های ماهیهای آکواریومی
نویسنده: سپهر سلیمی - جمعه ٢٤ تیر ۱۳۸٤
آشنایی با تعدادی از گونه های ماهیهای آکواریومی

گوپی Guppy
اشکال بسیار رنگین از این ماهی مشهورزنده زا تکثیر شده اند. الگوی باله در جنس نر با رنگهای غالب قرمز ، آبی ، زرد و نارنجی بسیار متنوع است. ماده وحشی از نر بزرگتر بوده و رنگش مات است.
گونه ای خوش بنیه و صلح جو و خیلی آسان برای نگهداری و تکثیر است. می تواند در یک مخزن اجتماعی با ترجیح آب نیمه سنگین ، قلیایی و شور نگهداری شود. غذاهای معمول خشک و زنده وهمچنین جلبک ها را می پذیرد.

مولی سیاه Black Molly
یک کپور دنداندار زنده زا است.بیرون آمدن لاروها از تخمهای بارور شده و رشدشان در درون بدن ماده صورت می گیرد.چندین نوع از این ماهی مشهور تماماً سیاه شامل یک فرم دم بربطی تکثیر شده است.
گونه ای آسان برای نگهداری و تکثیر است. شبیه همه مولی ها بطور پیوسته تغذیه کرده و به یک مخزن آفتابی برای فراهم آوردن رشد جلبک و گیاه و همچنین به تغذیه مکرر از غذاهای زنده و خشک نیاز دارد.آب کمی شور را ترجیح می دهد.

سوراتیل (دم شمشیری) Swordtail
چندین نوع با رنگ آمیزی روشن از این گونه های زنده زا ، شامل نارنجی و دم بربطی تکثیر شده اند. لوب پایینی باله دمی در جنس نر به شکل شمشیر کشیده شده است. نوع وحشی برنگ نقره ای مایل به سبز است.
یک ماهی فعال و برای نگهداری و تکثیر آسان است. اما پرخور بوده و تنها برای یک مخزن اجتماعی همراه با گونه های دیگر مناسب است. به فضای زیادی برای شنا کردن و رشد و نمو متراکم گیاهی بعنوان مخفیگاه و آب نیمه سنگین و کمی قلیایی نیاز دارد. از غذاهای معمول خشک و زنده تغذیه می کند.

فرشته ماهی Angel Fish
یکی از مشهورترین ماهیان آکواریومی است. دارای بدن نقره ای دیسک مانند و نوارهای سیاه و باله های پشتی و مخرجی بال مانند است. چندین واریته از لحاظ رنگ و باله تکثیر شده اند.
برای نگهداری آسان ، اما نیازمند یک مخزن بلند پر گیاه با تعدادی صخره است. به آهستگی در سطوح میانی آب شنا می کند و بهترین ماندگاری را در یک گروه کوچک دارد. گونه ای آرام و مناسب برای یک مخزن بزرگ اجتماعی است. غذاهای معمول زنده و خشک را می پذیرد. تخمها روی سنگهای صاف یا سطوح گیاهان پهن برگ ریخته می شوند.

فایتر Siamese Fighting Fish
یکی از مشهورترین ماهیان آکواریومی ، با باله هایی است که به طور خوشرنگ و زنده ای رنگین و موجدارند. اشکال قرمز روشن ، ارغوانی ، سبز و آبی از آن تکثیر یافته اند.جنس ماده کمرنگ تر است و باله های کوچکتری دارد.
اگر چه نرها با شرارت می جنگند و باله ای همدیگر را می کنند تا پاره پاره شود ، اما اصالتاً ماهیانی آرام ، خوش بنیه برای نگهداری اند. یک نر تنها می تواند با یک ماده یا بیشتر در یک مخزن اجتماعی خوب گیاهکاری شده با آب سبک نگهداری شود. این ماهی ها از حباب هوا و براق لانه ای برای تخمهایشان می سازند.
اشتراک این مطلب در :
شیر ایرانی ، گونه ای منقرض شده
نویسنده: سپهر سلیمی - دوشنبه ٢٠ تیر ۱۳۸٤

شیر ایرانی ، گونه ای منقرض شده
شیر از نیرومندترین و مشهورترین پستانداران ایران و جهان ، مدتی است که نسلش در سرزمین ایران از میان رفته است با امید به اینکه با هوشیاری و آگاهی نگذاریم که چنین سرنوشتی برای سایر گونه های جانوری ایران رقم زده شود در اینجا یادی از شیر ایرانی از دست رفته خواهیم داشت.
Order: Carnivore
Family: Felidae
Panthera Leo Persicus
مشخصات:
موها کوتاه، رنگ بدن زرد و بدون لکه یا نوارهای راه راه است. شیر نریال نسبتاً کوتاهی (در مقایسه با زیر گونه آفریقایی ) با موهای سیاه وزرد دارد. دم شیر ایرانی بلند با دسته ای از موهای سیاه در انتهای آن است.اندازه طول سر و تنه 150 تا 190 سانتی متر، دم در حدود 100 سانتی متر و وزن آن 150 تا 250 کیلوگرم می باشد. مناطق جنگلی ف بوته زارها و علفزارهای نزدیک به آب واقع در نواحی جنوب زاگرس و خوزستان زیستگاه شیر ایرانی بوده است.در گذشته پراکندگی وسیعی در مناطق جنوب و جنوبغربی ایران ، از جنگلهای اطراف رودخانه کرخه ، دز، کازرون به طرف مسجد سلیمان ، رامهرمز ، بوشهر ، کازرون تا دشت ارژن واقع در غرب شیراز است.
شیرها از نظر ویژگی فیزیکی و رفتاری شباهت زیادی به سایر گربه سانان دارند؛ سر کوچک ، پوزه کوتاه ، گوشهای نسبتاً کوچک و چشمهای درشت از جمله این ویژگیها هستند. دستها پنج انگشت و پاها چهار انگشت دارند که به ناخن های بلند و تیزی ختم می شوند. بالشتک های کف دست و پا به آنها کمک می کند که به آرامی به طعمه خود نزدیک شوند. سبیلها به عصب ارتباط دارند و برای عبور از زیر یا کنار مواقع بویژه در شب اهمیت دارند.آنها حیواناتی شب گرد هستند و از حس بویایی قوی برخوردارند.حس شنوائی آنها بسیار قوی ولی حس بویائی متوسطی دارند به همین دلیل بر خلاف سگ سانان کمتر بواسطه بوئیدن طعمه خود را تعقیب می کنند. شیرها طعمه خود را از طریق کمین کردن در مسیر پستانداران و پرش ناگهانی و دویدن صید می کنند شیرها بصورت اجتماعی زندگی می کنند و قلمرو خود را بوسیله ادرار، مدفوع و خراشیدن درختان متمایز می کنند. در فصل جفت گیری ف نر و ماده در کنار هم دیده می شوند و در باغ وحش جفت گیری شیر با ببر و شیر ماده با پلنگ نر نیز به ندرت دیده شده است.
تا سال 1322 ، دسته های 2 تا 5 تایی شیر ایرانی در بیشه زارهای جنوب شوش دیده می شده است. ولی از سال 1321 خورشیدی که آخرین شیر ایرانی در شمال غربی دزفول شکار شده است ، اطلاعات دیگری مبنی بر مشاهده این حیوانات ثبت نشده است. اگر چه بواسطه شکار ، طعمه های مسموم ، قطع درختان جنگلی و... اکثر زیستگاههای طبیعی شیر ایرانی در ایران از میان رفته است اما زیرگونه ای از آن همچنان در قرق جنگلی « گیر» در شمالغربی هندوستان به حیات خود ادامه می دهد.
متاسفانه شیر ایرانی که نقش آن زمانی نماد هویت ملی و زینت بخش پرچم کشور ایران بوده است امروز چنان از سوی ایرانیان با بی مهری مواجه شده است که علاقمندان شیر در هندوستان به خود اجازه داده اند تا نام علمی شیر ایرانی را از Panthera Leo Persica به شیر هندی Panthera Leo Indiaca تغییر دهند.
اشتراک این مطلب در :