امروز ۲۹ دی ماه روز هوای پاک است.

اینجا اصفهان پایتخت MS دنیاست.

اینجا اصفهان پایتخت سرطان ایران است.

عکس از : وبلاگ یک کاسه آب

**********

مصاحبه من در روزنامه سرمایه به مناسبت روز ملی حمایت از حیوانات

******

به آبگیری سد سیوند اعتراض کنید

*****

از نام خلیج همیشه فارس حمایت کنیم

یک تبریک و یک پیشنهاد !

تبریک بخاطر اینکه با حمایت دوستان عزیز بلاگر ، داوطلبان جبهه سبز ایران، اعضای محترم تشکل های زیست محیطی از سراسر کشور و خوانندگان محترم روزنامه آینده نو و با پیگیریهای خانم جمشیدی و درایت آقای وصال صفحه " محیط زیست " روزنامه آینده نو از حالت کما خارج شد و دوباره با همین نام و بطور اختصاصی منتشر خواهد شد.

اما پیشنهاد !!!

هیچکدام از روزنامه های سراسری کشور ( به غیر از آینده نو ) صفحه محیط زیست ندارند. می توانیم چند روزنامه را انتخاب کنیم و همانطوری که آینده نو ایها خواستیم صفحه محیط زیست را دوباره برگردانند از اون چند تا روزنامه بخواهیم که صفحه ای را برای "محیط زیست " بطور مرتب یا حداقل هفته ای 3 روز  اختصاص دهند.

یک ذره شاید سخت باشه ولی ممکنه...

برای شروع کار پیشنهاد من روزنامه "اعتماد ملی" و "اعتماد" است .

لطفاً دوستان عزیز زیست محیطی در این خصوص نظر بدهند .

پیوست:

اولین جایزه سالانه حمایت از حیوانات برای شهید یحیی شاهکو محلی

مشکلات حیوانات سرزمین ما

26 دی ماه روز ملی حمایت از حیوانات و جشن بهمنگان نزدیک است . جای بسی تاسف است در سرزمینی که از پیشگامان حمایت و احترام به حیوانات بوده اند امروزه شاهد برخوردهای نادرست و بیرحمانه نسبت به این مخلوقات زیبای پروردگار هستیم.

گوشه ای از مشکلات حیوانات ایران عبارتند از :

• نبودن قوانین حمایت کننده از حیوانات

   

• ضعف اطلاعات عمومی نسبت به روشهای نگهداری و بیماری های حیوانات

   

• از بین رفتن زیستگاههای طبیعی در اثر گسترش شهرها و صنایع

   

• وجود عقاید خرافی و غیر واقعی در مورد حیوانات در بین عوام

   

• عدم کنترل و نظارت بر مراکز فروش حیوانات خانگی

   

• کمبود مراکز درمانی حیوانات و نیز نبودن فرهنگ مراجعه به دامپزشک

   

• عدم کنترل و پیشگیری بیماریهای مسری توسط مراجع بهداشتی مسئول در کشور

   

• آلودگی آب ، خاک و هوا

   

• عدم اعتقاد و توجه مدیران بر لزوم حمایت و حفاظت از حیوانات

   

• وجود چند صدهزار شکارچی غیر مجاز و عدم برخورد قاطع با متخلفان از سوی مراجع ذیربط

   

•  نداشتن باغ وحش های درجه یک بمنظور آشنایی و نزدیکی مردم و بخصوص کودکان با حیوانات

   

• وجود شکنجه گاههایی به نام باغ وحش ! که علاوه بر اینکه موجبات آزار و اذیت حیوانات را فراهم می آورد ، مروج حیوان آزاری می باشد

   

• فقدان مطالب فرهنگی و حمایتی در متون درسی و آموزشی

   

• نگاه حداقلی و کم توجهی به حیوانات ، حتی درمباحث زیست محیطی

   

• کمبود منابع علمی و اطلاعاتی در مورد حیوانات

   

• عدم وجود ارتباط لازم بین مراکزی که در زمینه حیوانات فعالیت می کنند با خارج از کشور

   

• نداشتن امکانات و تخصص لازم بمنظور مهار و درمان توسط کارکنان مراکزی که با حیوانات پناهجو ، آسیب دیده و وحشی در ارتباط هستند

   

...... اینها تنها گوشه ای از مصائب و مشکلات حیوانات سزمین ما هستند.

دنبالک :

-جشن بهمنگان و حقوق حیوانات در ایران کهن ، انجمن حمایت از حیوانات اصفهان

*******

خانم مژگان جمشیدی  وبلاگ نویس شدند .

خوش آمدید . قلمتان سبز و حضورتان ماندگار

در سایت داروگ عکس جالبی دیدم . تفسیرش با شما ...

آیا کسی صدای مرا میشنود ؟

من ؛ نهالی شکسته ام  که وجودش شاهدی بر مهربانی باغبان و زخم های به جا مانده بر تنه اش  شاهدی بر بی مهری رهگذران است...

صفحه محیط زیست آینده نو تعطیل نشود. لطفا ً

ساعت 2 بامداد روز یکشنبه 17 دیماه بود که مثل همیشه یه سری به سایت روزنامه آینده نو زدم تا نگاهی به مطالب روزنامه بندازم ، صفحه محیط زیست رو که باز کردم دیدم راجع به مرحوم تختی نوشته و خبری از محیط زیست نیست ! به خودم گفتم ممکنه شماره صفحه محیط زیست رو عوض کرده باشند و به همین خاطر همه ی صفحه ها رو باز کردم ولی باز هم خبری نبود ! همش با خودم می گفتم که خدا کنه این صفحه بنا به دلایل فنی به چاپ اونروز نرسیده باشه و مشکل از جای دیگه ای نباشه.

در این دوره سانسور سالاری و با فشارهای عجیب و غریبی که به رسانه ها اعمال میشه ، حذف کردن صفحه ای که صحبت از لزوم حفظ محیط زیست داره و در تضاد با توسعه ناپایدار قرار داره اتفاق عجیبی نیست.

وجود صنایع آلاینده پرقدرت و ثروتمند، دلالان و زمین خوارانی که تیشه به ریشه مناطق بکر طبیعی زده اند ، پیمانکاران با نفوذ و متمولی که با قراردادهای چند ده میلیاردی مانند موریانه مناطق طبیعی را از بین می برند ، مدیران نا لایق و بی سوادی که تنها و تنها به فکر حفظ میز و منافع خود در دوران کوتاه مدیریت خود هستند  و .... همه از مواردی هستند که خواهان حذف اینگونه صفحات از جراید کشور هستند.

مرور خبرهای زیست محیطی کشور و بحث و تبادل نظر در مورد آنها یکی از بخشهای جلسات هفتگی انجمن حمایت از حیوانات اصفهان است که اکثر برنامه های انجمن از دل همین بخش شکل می گیرد . تا دو سه ماه پیش برای پیدا کردن و خواندن خبرهای زیست محیطی بواسطه نبودن منبع خوب و بروزی مشکلات زیادی داشتیم ولی این مشکل به لطف صفحه 7 حل شده و در جلسات بر سر خواندن مطالب یکهفته گذشته روزنامه دعواست!

این مسئله در خیلی دیگر از گروههای زیست محیطی دیگر نیز وجود دارد و خوشبختانه این صفحه بخوبی توانسته جای خود را در دل دوستداران محیط زیست باز کند.

در شماره دیروز آمده بود که ؛  "صفحه محیط زیست فعلاً تعطیل نشده و کماکان برقرار است".

امیدوارم در روزگاری که محیط زیست مظلوم کشور از همه سو مورد هجوم واقع شده است این صفحه همچنان زنده و شاداب بماند و موجبات همگرایی هر چه بیشتر دوستداران محیط زیست را ایجاد نماید.

 در همین رابطه بخوانید : مظلوم تر از تو نیست

آخرین خبر:

برای اعتراض به تعطیلی صفحه محیط زیست روزنامه آینده نو به آدرس ayandehno113@yahoo.com  ایمیل بزنید.

همچنین به شماره های 3-88947571-021 تلفن و یا به شماره های 88947574-021 و 88947566-021 فکس بزنید و اعتراض خود را نسبت به تعطیلی این صفحه اعلام کنید.

شماره تلفن مستقیم مدیر مسئول : 61-88947560-021

نتایج آخرین اندازه‌گیری سموم آلی پایدار در بافت ماهیان خزر

معاون دفتر محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به نتایج جدیدترین اندازه‌گیری‌ها در خصوص آلودگی سموم آلی پایدار در بافت ماهیان خزر گفت: نتایج این اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد میزان سم «هپتاکلر» در منطقه تالش بیش از حد مجاز بوده است.

مهندس صدیقی در گفت‌وگو با خبرنگار «محیط زیست» ایسنا، با اشاره به پروژه اندازه‌گیری سموم آلی پایدار در بافت ماهیان دریای خزر افزود: بر این اساس 7 سم بسیار مهم و خطرناک آلدرین، هپتاکلر، د.د.ت و ... در 6 گونه ماهی همچون سفید، کفال، اوزن برون، کپور و ... در 12 منطقه از آستارا در غرب تا شرق دریای خزر اندازه‌گیری شده است.

وی تصریح کرد: نتایج این بررسی‌ها که با دقت بالایی در آزمایشگاه دفع آفات و نباتات، اندازه‌گیری شده است، نشان می‌دهد میزان تمامی این سموم در بافت ماهیان خزر به جز سم هپتاکلر آن هم در هشتپر (تالش) در حد مجاز بوده و در این منطقه نیز میزان سم یاد شده تنها اندکی فراتر از حد استاندارد بوده است.

به گفته معاون دفتر محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست سموم اندازه‌گیری شده از سمیت بالایی برخوردار بوده و به شدت تهدید کننده سلامت انسانها هستند.

وی تاکید کرد: دفتر محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست قصد دارد با همکاری وزارت جهاد کشاورزی برنامه گسترده‌ای را برای کاهش بار سموم کشاورزی بخصوص سموم خطرناک و غیرمجاز ورودی به دریای خزر بزودی در سواحل شمالی کشور آغاز کند.

معاون دفتر محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اندازه‌گیری فلزات سنگین در جنوب کشور به ایسنا گفت: نتایج اندازه‌گیری‌ها در هرمزگان نشان می‌دهد که میزان فلزات سنگین در حد مجاز بوده است.

وی با اشاره به این که مشکل مطرح شده در جنوب و شمال کشور هم‌اکنون آلودگیهای جیوه است، تاکید کرد: گفته می‌شود که آلودگی جیوه در برخی از مناطق ساحلی خلیج‌فارس و دریای خزر بیش از حد استاندارد است که بدین منظور پروژه‌ای طراحی شده تا میزان جیوه را در رسوب، آب و بافت ماهیان به صورت دائمی و از طریق ایستگاههای ثابت اندازه‌گیری کنیم.

معاون دفتر محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اندازه‌گیری فلزات سنگین در جریزه خارک گفت: میزان اکثر این فلزات در حد مجاز بوده اما مشکل اصلی در جزیره خارک به دلیل وجود ترمینال‌های نفتی، بارگیری و انتقال نفت استخراج شده از میادین نفتی به جزیره، عملیات پالایش اولیه، وجود مجتمع متانول خارک، قرار داشتن پوندهای نفتی و محلهای ذخیره نفت موجب ایجاد آلودگی‌های نفتی و شیمیایی در این جزیره شده است به شکلی که اندازه‌گیریها نشان می‌دهد میزان آلودگیهای نفتی در این جزیره بالاست.

وی به اندازه‌گیری فلزات سنگین در رودخانه مند بوشهر اشاره کرد و یادآور شد: نتایج این بررسی‌ها نیز نشان می‌دهد که میزان فلزات سنگین در این رودخانه در حد مجاز بوده است.

حمایت جمعی از اعضای شبکه سازمانهای غیردولتی زیست محیطی استان اصفهان از نامه نخبگان  منابع طبیعی و محیط زیست کشوربه رییس جمهور در مورد ابطال مصوبه احداث  جاده « بلده نور» به « گرمابدر لواسان» از داخل پارک ملی لار

پنجشنبه 14/10/1385

   امضاء کنندگان عبارتند از :

خوشه عظیم پور – نماینده زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست اصفهان

مجید شمس – دبیر جمعیت دوستداران محیط زیست لنجان

حمید فروغی – دبیر جمعیت نوید آوران طبیعت

شکوه شاه نظر – نماینده انجمن دوستداران طبیعت نجف آباد

حسنعلی خانبانزاده – نماینده جمعیت کویر سبز کاشان

غزاله حیدریان – نماینده انجمن ملی زیست جوان

حسن سلیمانپور- نماینده جمعیت پیام سبز

شهرزاد ضرغام- نماینده زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست اصفهان

مهرناز جعفری- نماینده زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست اصفهان

زهرا شاهی- نماینده جمعیت دوستداران محیط زیست لنجان

سپهر سلیمی – دبیر انجمن حمایت از حیوانات اصفهان

دکتر شاهین سپنتا – دبیر کانون گسترش فرهنگ ایران بزرگ

دلخراش ترین حادثه زیست محیطی

نگذارید شاهد مرگ خاموش اسطوره استوار «البرز» باشیم

144تن از اساتید، اعضای هیأت علمی و نخبگان منابع طبیعی و محیط زیست کشور در نامه‌ای سرگشاده به رییس‌جمهوری، خواستار ابطال مصوبه احداث جاده «بلده نور» به «گرمابدر لواسان» از داخل پارک ملی لار، مصوب در بیست و دومین سفر استانی دولت در مازندران، شده و از دکتر محمود احمدی‌نژاد خواستند اجازه ندهد تا به بهانه احداث این جاده، عملاً آخرین شریان‌های حیات «البرز» قطع شده و شاهد مرگ خاموش این اسطوره همیشه استوار ایران‌زمین باشیم.

به گزارش خبرنگار «محیط زیست» خبرگزاری دانشجویان ایران، در فهرست امضاکننندگان این نامه که نسخه‌ای آن برای ایسنا نمابر شده، نام دکتر محمدحسن عصاره، رییس مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، مهندس انوشیروان نجفی، معاون سابق محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست، مهندس ناصر مقدسی، معاون سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور در مناطق خشک و نیمه خشک، دکتر تقی شامخی، عضو هیات علمی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، رییس انجمن جنگلبانی ایران و رییس اسبق موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، دکتر خسرو ثاقب‌طالبی، رییس بخش تحقیقات جنگل موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور و استاد دانشگاه تهران، دکتر حسن مداح عارفی، رئیس بانک ژن مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، دکتر مجید مخدوم، استاد دانشگاه تهران و پدر دانش محیط زیست نوین در ایران و ... به چشم می‌خورد.

در این نامه تاکید شده است: احداث جاده از داخل پارک ملی لار که با عبور از مناطق شدیداً شکننده و لغزان حوضه آبخیز لتیان، پارک ملی لار را نیز به دو نیم خواهد کرد، با ایجاد پدیده «قطعه قطعه شدن» و جدایی زیستگاه‌ها، منجر به انقراض نسل بسیاری از گونه‌های گیاهی و جانوری می‌شود.

به گزارش ایسنا، در این نامه خطاب به دکتر محمود احمدی‌نژاد آمده است: همان طور که حضرت عالی استحضار دارید، مهرماه گذشته 153 نفر از دانشگاهیان و متخصصان محیط زیست کشور ـ طی نامه‌ای سرگشاده ـ نگرانی عمیق خود را در خصوص تعریض جاده پارک ملی گلستان به اطلاع رساندند.

متأسفانه تا این تاریخ نه تنها به درخواست متخصصان امر در خصوص انتقال جاده مزبور، موضوعی که مصوبه هیأت وزیران نیز بوده و بودجه آن نیز تخصیص یافته است، پاسخ مثبتی داده نشد؛ بلکه شاهد مصوبات دیگری در سفرهای استانی دولت بودیم که نگرانی دوچندان در میان متخصصان، اساتید و نخبگان منابع طبیعی و محیط زیست کشور ایجاد کرد که از آن جمله باید به اجازه احداث جاده گرمابدر ـ بلده از میان منطقه حفاظت شده البرز مرکزی و ادامه آن در پارک ملّی لار اشاره کرد.

در ادامه این نامه آمده است: از 250 هزار گونه گیاهان آوندی شناخته شده در جهان، حدود 7 هزار و 300 گونه گیاهی در ایران رویش دارند که طبق تحقیقات انجام شده 25 درصد آنها انحصاری (اندمیک) این مرز و بوم هستند. با توجه به آنکه دو سوم ایران از آب و هوای خشک و بسیارخشک برخوردار است، بخش عمده این تنوع در دو رشته کوه البرز و زاگرس و شمال خراسان متمرکز شده است.

یکی از بزرگترین افتخارات تمدن ما این است که ایرانیان ارزش این ذخایر ژنتیکی را به خوبی دانسته و در چندین هزار سال پیش، گیاهان مهمی مانند گندم، جو، پسته، انار، انگور، اسفناج، پیاز و گونه‌های متعدد دیگر را اهلی کرده‌اند؛ گیاهانی که امروزه بدون آنها، تصور سیر کردن جمعیت بالغ بر 6 میلیاردی جهان ناممکن می‌نمود.

امضاکنندگان این نامه آورده‌اند: حایز اهمیت‌تر آنکه بخش عمده‌ای از گیاهان بومی ایران، واجد ارزش‌های دارویی نیز هستند که شکوفایی و بقای طب سنتی و اسلامی مدیون بقا و حفظ این اندوخته‌های ارزشمند و بی‌جایگزین است. از طرفی چون گیاهان ایران در منطقه‌ای خشک و نیمه خشک تکامل یافته‌اند، اغلب ژن‌های مهم مقاوم به خشکی، شوری، سرما و مقاوم به آفات در این گیاهان نهفته است؛ ژن‌هایی که در شمار بزرگترین سرمایه‌های خدادادی برای توسعه دانش فناوری زیستی و تأمین نیازهای غذایی بشر محسوب می‌شوند.

در این میان، کوهستان البرز از مهمترین رویشگاه‌های کشور، با تنوع زیستی بالا بوده و یک منبع طبیعی ارزشمند و انکارناپذیر محسوب می‌شود؛ کوهستانی که متاسفانه باید اعتراف کنیم: به دلیل فشارهای انسانی، ساخت و سازهای متعدد و غلظت بی‌نظیر عملیات تخریبی در آن، اینک در شمار شکننده‌ترین و آسیب‌پذیرترین مناطق ایران جای گرفته و به تلخی باید اعتراف کرد: «سیمای طبیعی البرز شدیداً تخریب یافته و گونه‌های زیادی از گیاهان و جانوران در معرض خطر انقراض قرار گرفته یا نابود شده‌اند.»

در ادامه این نامه آمده است: با این وجود، بخشهایی از مناطق کوهستانی و مرتفع به دلیل تمهیدات حفاظتی اعمال شده از سوی سازمان حفاظت محیط زیست و در راستای حراست از اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در امان مانده و کماکان می‌توان امیدوار بود که فرزندان ما نیز از نعمت تنوع زیستی ناهمتای کوهستان کم‌نظیر البرز برخوردار باشند.

اما با تأسف و ناباوری شاهدیم که یکی از مصوبه‌های اخیر دولت محترم در بیست و دومین سفر استانی به مازندران، در تقابلی آشکار با راهبردی‌ترین ملاحظات زیست‌محیطی قرار گرفته و از همین رو، دل‌نگرانی جدی میان اساتید، پژوهشگران و دیگر فعالان عرصه محیط زیست کشور ایجاد کرده است.

در حقیقت، به باور ما امضاء‌کنندگان این نامه، احداث جاده گرمابدر ـ بلده، آن هم از میان منطقه حفاظت‌شده البرز مرکزی و پارک ملّی لار، خطری جدی برای تداوم حیات و شادابی این منطقه و زیستمندان ارزشمند و غیرقابل جانشینش محسوب می‌شود.

به گزارش ایسنا، در این نامه همچنین آمده است: احداث این جاده که با عبور از مناطق شدیداً شکننده و لغزان حوضه آبخیز لتیان، پارک ملی لار را نیز به دو نیم خواهد کرد، با ایجاد پدیده «قطعه قطعه شدن» و جدایی زیستگاه‌ها، منجر به انقراض نسل بسیاری از گونه‌های گیاهی و جانوری می‌شود. پدیده‌ای که باعث انقراض شیر ایرانی و ببر مازندران شد و در حال حاضر بقای یوزپلنگ ایرانی را تهدید می‌کند.

همه می‌دانیم انقراض این دو گونه تنها به دلیل شکار نبوده، بلکه نابودی زیستگاه، عامل اصلی انقراض آنها بوده است. در حقیقت ما انسان‌ها برای گسترش خانه خویش، خانه آنها را ویران کردیم! یعنی همان بلایی که بر سر بسیاری دیگر از رویشگاه‌های گیاهی و زیستگاه‌های حیات وحش مهم کشور به خصوص جنگلها، تالابها، دریاچه‌ها، رودخانه به بهانه ظاهرا مقبول توسعه شهری و صنعتی و سدسازی آورده‌ایم.

از سوی دیگر، برخی از جوامع گیاهی دارای حساسیت‌های ویژه‌ای هستند که به محض دسترسی و دخالت انسان به سرعت تخریب و تجزیه شده و پایایی بوم‌سازگان‌های(اکوسیستم‌های) خود را از دست می‌دهند. از آن جمله می‌توان از گونه‌های شقایق و زنبق منحصر به فرد البرز مرکزی یاد کرد.

متخصصان محیط زیست و منابع طبیعی کشور در این نامه آورده‌اند: هر چند می‌پذیریم «فرآیند توسعه» اجتناب‌ناپذیر و برای پیشرفت و آبادانی کشور ضروری است، اما در کنار این توسعه، نخبگان امر از دیرباز و همراه و همگام با آموزه‌ای جهانی ـ برای پاسداری و حمایت از زیستگاه‌های ناهمتایی که سرنوشت آنها آشکارا بر روند آتی انقراض و کیفیت تنوّع زیستی نه تنها در ایران که در جهان تأثیرگذار خواهد بود ـ اعمالِ مراقبتی ویژه به همراه تمهیداتی هوشمندانه را در پاره‌هایی از زیست‌بوم ضروری دانسته و آنها را مناطق تحت حفاظت و مدیریت (مناطق چهارگانه) نامیدند تا از هرگونه تغییر و فشار پس‌رونده‌ای با منشأ انسانی محفوظ داشته و عمیقاً درجه پایبندی خود را به این اصل خردمندانه نشان دهند که «آنچه هم‌اکنون در اختیارِ ماست، سرمایه‌ای نیست که از پدرانمان به ارث برده‌ایم، بلکه امانتی است که باید به فرزاندانمان پس دهیم».

نویسندگان نامه در ادامه تاکید کرده‌اند : باید دانست که تنوع زیستی این سرزمین مقدس ـ که برای حراست و بقایش در طول تاریخ با خون بهترین فرزندانش آبیاری شده است ـ چشم جهانیان را خیره کرده و می‌کند. برای همین است که هنوز هم می‌توان گونه‌های گیاهی و جانوری نادر و منحصر به فردی را در این آب و خاک سراغ گرفت که نظیری در جهان ندارند. انقراض آنها می‌تواند آیندگان را از سودهای این منابع خدادادی محروم کند. چنین است که اگر توسعه بر مبنای ملاحظات زیست محیطی نباشد، پایدار نبوده و زیان آن بیش از سود آن است.

به گزارش ایسنا، در ادامه این نامه آمده است: بر اساس ستاده‌های حاصل از پژوهش‌های گروهی از محققین برجسته کشور و جهان، مناطقی همچون البرز مرکزی، پارکهای ملی لار، گلستان، خجیر، بمو، دنا، خلیج نایبند و ... در شمار ارزشمندترین مناطق بی‌جایگزین کشور قرار دارند؛ امانت‌های گران‌سنگی که باید به نیکوترین شکل ممکن به فرزندان پاک‌نهاد این بوم و بر پس دهیم. از این رو، شایسته است در کنار توسعه و آبادانی همه‌جانبه کشور عزیزمان ـ که حضرتعالی با جدیت پرچمدار این مهم هستید ـ مناطق چهارگانه محیط زیست را، عرصه‌ای بدون دخالت انسانی، برای زندگی آرام و متعادل گیاه و حیوان قرار دهیم؛ موجودات مفیدی که باید بپذیریم آنان نیز از ساکنان این مرز و بوم بوده و بر گردن همه‌ی ما حق دارند.

پرواضح است که کسی قصد مخالفت با «احداث جاده» که از زیرساخت‌های توسعه هر کشوری محسوب می‌شود، ندارد. اما مسأله و پرسش اصلی این است که با وجود اجرای طرح پرخرج آزادراه تهران ـ شمال، طرح تعریض جاده هراز و طرح جاده قزوین به تنکابن در کنار محورهای ارتباطی کنونی (جاده چالوس، جاده هراز، جاده فیروزکوه، آزادراه قزوین ـ رشت و مسیرهای خط آهن و کریدورهای هوایی موجود)، آیا باز هم لزومی دارد که مسیر دیگری، آن هم درست از میان منطقه حفاظت‌شده البرز مرکزی احداث شود؟! آیا هم‌اکنون که این جاده‌های جدید هم به بهره‌برداری نرسیده‌اند، تورم شدید جمعیت در شمال کشور، بخصوص در ایام تعطیل همه را کلافه نکرده و نمی‌کند؟ آیا کسی به ظرفیت پذیرش (برد بوم‌شناختی، روانی و فیزیکی) نوار ساحلی ارزشمند شمال کشور اندیشیده که مدتهاست به آستانه اشباع خود رسیده است؟ آیا تجمع این همه زباله در جنگلهای شمال کم است که بار دیگر با احداث جاده‌ای دیگر این خطه زیبا را به زباله‌دانی تهران نشینان تبدیل کنیم؟ آیا وجود صدها پرونده مفتوح زمین‌خواری و تجاوز به اراضی ملی در منطقه البرز مرکزی، خود شاهدی گویا بر عمق سوء استفاده سودجویان و فرصت‌طلبان زمین‌خوار نیست؟ به راستی سود و منفعت اصلی حاصل از گشایش منطقه البرز مرکزی و اتصال اراضی کوهستانی گرانقیمت و جنگل‌های ارزشمند منطقه به پایتخت، متوجه چه کسانی خواهد بود؟

از سوی دیگر آیا بهتر نیست با گسترش ناوگان حمل و نقل عمومی و راه‌آهن نیاز به احداث جاده را کاهش داد تا بیش از این سرمایه‌های ملی با مصرف بنزین نابود نشود؟ و آیا خسارت ناشی از جابجایی خاک، تخریب پوشش گیاهی، افزایش سیل‌خیزی و نزول دیگر کارکردهای غیرقابل تبادل منابع طبیعی ناشی از آن دسته از عملیات راه‌سازی ـ که فاقد ارزیابی زیست‌محیطی است ـ سنجیده شده یا می‌شود؟ به سخنی دیگر، آیا اصولاً آن چیزی که از ساخت این جاده عاید کشور می‌شود، در برابر از دست‌رفتن ارزش‌های محاسبه‌ناشدنی زیست‌محیطی ، قابل توجیه است؟ بنابراین شایسته است نسبت به انجام بررسی همه جانبه از نظر آمایش منطقه و اهمیت مبانی بوم‌شناختی، تصمیم متناسب اتخاذ شود.

متخصصان منابع طبیعی و محیط زیست در ادامه نامه خود خطاب به رییس‌جمهوری آورده‌اند: باور ما این است که با وجود دست‌کم پنج جاده که در عرض حدود 200 کیلومتر و به موازات هم، البرز را قطع کرده‌اند، نیاز به احداث جاده‌ای جدید و قطعه‌قطعه شدن بیشتر منطقه حفاظت‌شده البرز مرکزی نیست.

چنین است که ما امضاء کنندگان این طومار سبز، صمیمانه و مجدانه از شما می‌خواهیم نسبت به ابطال یکی از مصوبه‌های اخیر دولت مهرورزی در بیست و دومین سفر استانی جنابعالی به مازندران، اقدام بایسته معمول فرمایید و اجازه ندهید تا به بهانه احداث جاده بلده نور به گرمابدر لواسان، عملاً آخرین شریان‌های حیات البرز را قطع کرده و شاهد مرگ خاموش این اسطوره همیشه استوار ایران‌زمین باشیم.

باشد تا با نگهداری و اعمال مهرورزی بر بخش‌هایی بکر از طبیعت این سرزمین و تقدیم آن به نسل‌های آینده، ایشان را در بهره‌گیری از مواهب الهی که امروز بر ما پوشیده و ناشناخته است، یاری دهیم.

دلخراش ترین حادثه زیست محیطی سال در پارک ملی لار کلید خورد!!!

وبلاگ مهاربیابان زایی http://darvish100.blogfa.com

برای مخالفت با احداث جاده بلده نور به گرمابدر لواسان اینجا را امضا کنید.

ذبح غیر مجاز ممنوع

یکشنبه هفته آینده عید قربان است و در این روز بسیاری از کسانی که سالهای قبل به حج تمتع مشرف شده اند گوسفند قربانی می کنند.

این رسم دیرینه سالهاست که اجرا می شود . درسالهای گذشته بخاطر نبودن مراکز و افراد متخصص امکان تشخیص دامهای مریض و آلوده وجود نداشت و به همین خاطر چاره ای جز ذبح دام در منازل نبود ولی در سالهای اخیر مراکز کشتار دام گسترش پیدا کرده و بویژه به مناسبت همین روز مراکز مخصوصی در هر شهر ایجاد شده تا مردم با مراجعه به آن مکانها نذر خود را اداء نمایند. بیش از 400 بیماری مشترک بین انسان و دام وجود دارد و بسیاری از دامهایی که جهت قربانی خریداری می شوند آلوده به امراض و انگلهای گوناگون هستند که تشخیص نوع و میزن آلودگی تنها از عهده متخصصان این رشته بر می آید و به همین خاطر کلیه دامها باید الزاماً در مراکزی که این افراد حضور دارند قربانی شوند.

سوای بعد بهداشتی ، بعد حیوان دوستانه مسئله بسیار مهم می باشد . دیدن صحنه کشتن ، جان کندن ، جهش خون ، سلاخی و ... حیوان بی آزاری مثل گوسفند بسیار دردناک می باشد و خاطره ای بد در ذهن هر بیننده ای و بخصوص کودکان بوجود می آورد.

از آنجا که کودک نمی تواند علت مناسبی برای این صحنه های وحشتناک بیابد اینگونه در ذهن خود تصور می کند که حتماً برای گرفتن جشن و برپایی میهمانی باید حیوانی را اینگونه سلاخی کرد. دیدن اینگونه صحنه ها می تواند عامل بسیاری از حیوان آزاری ها و خشونتهای اجتماعی در آینده باشد.

به امید روزی که دیگر شاهد این صحنه ها در کوچه ها و خیابانهای شهرمان نباشیم.

آکواریوم من

و یک وبلاگ خوب برای دوستداران ماهیهای آکواریومی

شکنجه گاه حیوانات را تعطیل کنید

نگهداری از حیوانات و باغ وحش داری در ایران وبه ویژه در اصفهان از پیشینه ای طولانی برخوردار است و برای نمونه می توان به باغ وحش های ایران در دوران ساسانی و باغ های طاوس خانه،قوش خانه،شیرخانه و...در دوران صفویه و قاجاریه اشاره نمود.با این حال در طی این زمان نسبتا طولانی هیچ گونه تحول چشمگیری در این زمینه حاصل نشده است و متاسفانه به جای بهره گیری از دانش و فن آوری نوین جهانی،همچنین از شیوه های سنتی،مقطعی و غالبا نادرست گذشته استفاده می شود.اساسا نگهداری از حیوانات در باغ های وحوش بزرگ عمدتا به خاطر آموزش مردم و آشنا شدن آنها با محیط زیست و حیات وحش صورت می گیرد و معمولا شهرداری ها در شهرهای بزرگ برای دستیابی به این اهداف با هزینه های فراوان و فراهم آوردن امکانات بسیار بدون چشم داشت مادی و توقع برای کسب درآمد به احداث این مجموعه های بزرگ مبادرت می ورزند.اما چنانکه ذکر شدمتاسفانه در حال حاضر کشور ما از هرگونه دانش و فن آوری در این زمینه بی بهره است و به همین خاطر مجموعه هایی بسیار نا کارآمد،ضعیف و آلوده کننده محیط زیست و غالبا بد آموز توسط شهرداریها خلق می شوند و به عنوان باری اضافی بردوش مردم،هزینه های بسیار سنگینی را بر شهر تحمیل می کنند.باغ وحش تهران،باغ وحش شیراز،باغ وحش مشهد،باغ پرندگان اصفهان وجایگاه نگهداری حیوانات در پارک کوهستانی صفه نمونه هایی ناموفق از این دست هستند.

جایگاه نگهداری حیوانات در پارک کوهستانی صفه ،چند سال پیش،در اصل برای جلب توجه مردم و کشاندن آنها به پارک کوهستانی صفه احداث شد و چون بدون هرگونه مطالعه و بررسی کارشناسانه این کار صورت گرفت،اشکالات ونواقص آن به تدریج مشخص شد و دامنه ی این مصائب چنان بالا گرفت که رفته رفته از توجه مردم کاسته شد واین محل به معضلی اساسی برای منطقه تبدیل شد.پس از آن اعتراضات مردم وسازمانهای غیر دولتی بالا گرفت ولی معاونت پیشین خدمات شهری شهرداری اصفهان در این مورد به فرافکنی پرداخت و در این مورد پاسخ داد:علیرغم تلاشی که تا کنون در خصوص وضعیت نگهداری حیوانات از طریق شهرداری اصفهان به عمل آمده است لیکن چنانچه سازمانها یا ادارات غیر دولتی مرتبط دیگری مایل باشند تا این وظیفه را عهده دار گردند،شهرداری اصفهان از آن استقبال می کند.

معاونت پیشین خدمات شهری شهرداری اصفهان  همچنین از مدیر کل پیشین اداره حفاظت محیط زیست استان اصفهان خواستار شد :با عنایت به آنکه سازمان حفاظت محیط زیست بهترین ومناسبترین مرجع برای رسیدگی به وضعیت باغ های وحش و حمایت از حیوانات می باشد ،خواهشمند است دستور فرمائید تا کلیه ی حیوانات موجود در پارک صفه توسط سازمان حفاظت محیط زیست تحویل گرفته شوند و در محل مناسب دیگر و به گونه ای که مصلحت می باشد نسبت به نگهداری حیوانات اقدامات لازم به عمل آید.

چنانکه مشهود است در آن زمان معاونت خدمات شهری شهرداری عملاً اعلام ناتوانی خود را نسبت به ساماندهی پارک صفه ابراز داشتند و تمایل خود را نسبت به واگذاری این حیوانات به سازمانها و یا نهادهای دیگر نیز نشان دادند.با این همه اداره ی کل حفاظت از محیط زیست استان اصفهان نیز چه در دوران مسئولیت مدیر کل پیشین ،چه در دوران مدیر فعلی عملا هیچ برنامه مشخصی را در جهت بهبود وضعیت وجودارائه نکرد و اداره ی کل دامپزشکی استان اصفهان نیز هیچگونه برنامه مشخصی را برای بهبود وضعیت بهداشتی این حیوانات در نظر نگرفت.در آن زمان سازمانهای غیردولتی زیست محیطی استان و بویژه انجمن حمایت از حیوانات از مسئولان شهرداری اصفهان و بویژه مدیریت طرح ساماندهی ناژوان وصفه خواستارشدند:چنانچه بنا به مصلحت ویا به خاطر برخی از محدودیت ها، تغییر در وضعیت فعلی پارک کوهستانی صفه و بهسازی محل عملا  امکانپذیر نیست،پیشنهاد می شود نسبت به برچیدن جایگاه نگهداری حیوانات در پارک کوهستانی صفه و انتقال حیوانات به دیگر باغهای وحوش موجود درکشور که از امکانات بهتری برخوردارند،اقدام شود تا بیش از این آسیبی به حیوانات و همچنین چهره ی تاریخی شهر اصفهان به عنوان یکی از قطب های گردشگری کشور وارد نگردد.

ولی متاسفانه همه ی تلاشهای انجام شده مورد بی اعتنایی مدیریت پیشین طرح ساماندهی ناژوان وصفه قرار گرفت و از سوی دیگر هیچ یک از باغهای وحوش کشور تمایلی به نگهداری از این حیوانات بی سرپناه نشان ندادند و یا جهت این کار مبالغ گزافی را طلب می کردند.

به این ترتیب مشکل حل نشده باقی ماند و از آن پس مردم اصفهان روزانه شاهد مرگ تدریجی ودردناک شیرها،روبه ها، خرگوش ها،جغد ها ، خرسها،میمون ها، گوزن ها،و سایر حیوانات در بند بودند.که برای نمونه از مجموع 25 قلاده شیر که در بدو تشکیل موجود بودند تاکنون کمتر از 6 قلاده شیر باقی مانده و هر سال تعدادی از این حیوانات به دلایل گوناگون از جمله کمبود امکانات بهداشتی و بیماریهای ناشی از  همخونی تلف شده اند ومشاهده شیرها ،روباه ها و میمون های روانی و افسرده به امری عادی در این محل تبدیل شده است.

از سوی دیگر جایگاه مذکور علاوه برطراحی نامناسب و غیر اصولی به خاطر نا کارآمد و غیر حرفه ای بودن کادر فنی عملا موجبات آلودگی شدید محیط را نیز فراهم می آورد و برخلاف میل مسئولان نه تنها هیچگونه درآمدزایی برای شهر اصفهان ندارد بلکه هزینه ی گزافی نیز از این رهگذر به شهر اصفهان تحمیل می شود و پس از هر بار دیدار از محل مذکور ، به جای تلطیف روحیه و بهره مندی از محیطی شاد ونشاط انگیز ،خاطره ای تلخ از شکنجه و آزار و اذیت حیوانات زبان بسته ،افسرده بیمار و رنجوربرذهن هر بازدیدکننده برای سالها نقش می بندد.

مردم چه می گویند؟

براساس نظر سنجی که توسط انجمن حمایت از حیوانات اصفهان به منظور آگاهی از دیدگاه بازدیدکنندگان پارک کوهستانی صفه به عمل آمده، 61 %از بازدیدکنندگان معتقد بودند که حیوانات در این محل از سلامت و راحتی کافی برخوردار نیستند ‍‍، 96%عقیده داشتند که این محل هیچ شباهتی به محل طبیعی حیوانات ندارد،67%بر این باور بودند که این محل با وضع موجود در شأن شهر تاریخی اصفهان به عنوان یک شهر گردشگری نیست ، ،52%با تعطیل شدن این محل و انتقال حیوانات به محل مناسبتر موافق بودند و 73%از نحوه عملکرد شهرداری در این خصوص ابراز نا رضایتی می کردند.

680 امضا برای برچیدن شکنجه گاه حیوانات

انجمن حمایت از حیوانات اصفهان در تیر ماه سال 83 و در خلال برگزاری نمایشگاه جوان ضمن نوشتن نامه ای اعتراض آمیز خطاب به مسئولان شهرداری اصفهان از شهروندانی که نسبت به وضعیت حیوانات در این مکان معترض بودندامضا می گرفت و جالب آنکه پس از گذشت 4 روز 680 امضا در حمایت از برچیدن جایگان نگهداری حیوانات اخذ شد.تعداد بسیار زیاد امضاهای اخذ شده در طی مدتی بسیار کوتاه نشان از نارضایتی جمع کثیری از همشهریان اصفهانی نسبت به وضعیت موجود دارد.

کلیه امضا ها به همراه نتایج حاصل از نظرسنجی از بازدیدکنندگان جایگاه حیوانات طی نامه ای برای شهردار محترم اصفهان ارسال شد ولی از آن زمان تا کنون هیچ جوابی از مسئولان جوابگوی شهر اصفهان نگرفته ایم.

حبس حیوانات حفاظت شده ، آخرین شاهکار باغ وحش صفه

در ماههای اخیر در یکی از قفسهای این پارک یک جفت گرگ نگهداری می شود. همچنین 6 قلاده گربه جنگلی نیز در یکی از قفسهای کوچک این پارک نگهداری می شود . متاسفانه در آخرین بازدید از این پارک مشاهده شد که تعداد گربه های جنگلی به 2 قلاده کاهش یافته و متاسفانه متوجه شدیم که 4  قلاده دیگر مرده اند . البته مسئولان پارک در این خصوص به هیچ وجه همکاری نمی کنند و از دادن اطلاعات صحیح طفره می روند وبرای کسب اطلاعات دقیق مجبوریم که از کارگران ، مغازه داران اطراف و بازدیدکنندگان به روشهای نامحسوس کسب خبر کنیم.

گربه جنگلی جزو حیوانات حفاظت شده بومی ایران  است که عمدتاً در منطقه زاگرس زندگی می کند و همانطور که می دانید در کشورمان بطور کلی گربه سانان درمعرض خطر انقراض قرار دارند و حبس کردن آن در این محیط کوچک و نا مناسب جای سوال دارد!! ظاهراً این حیوانات توسط فرد یا افرادی شکار و باغ وحش صفه اصفهان فروخته شده است . جای بسی تاسف است که منافع شخصی عده ای بر زندگی این موجودات در خطر انقراض ترجیح داده شده است.

باید منتظر ماند و دید چه وقت شکنجه و آزار حیوانات در پارک صفه اصفهان پایان می پذیرد؟؟!