بغضی به وسعت همه ی شادی های ندیده نسل من
نویسنده: سپهر سلیمی - شنبه ۱٤ شهریور ۱۳۸۸
بوستانهای حاشیه زاینده رود خشک همچنان پذیرای انبوه مردمی است که خسته از گرفتاریهای روزمره ساعتی را برای آسودن به آنجا می آیند. در این میان پل خواجو از دیرباز پذیرای مردانی بوده که برای آواز خوانی به آنجا می آیند. تقریباً در هر ساعتی از روز می توان عده ای را در حال آواز خوانی در زیر پل خواجو پیدا کرد . شنیده ام که بسیاری از خوانندگان معروف اصفهانی خوانندگی را از همین مکان شروع کرده اند ...
در اینجا مقاله جالبی با عنوان " مردمنگاری مراسم آوازخوانی پیرمردهای اصفهانی زیر پل خواجو " آمده است . آنچه بهانه شد برای نوشتن این نوشتار حسی است که هر بار با حضور در جمع آوازخوانان پل خواجو به من دست می دهد ؛ شادی ای لحظه ای و حسرتی از موقتی بودن این شادی . چرا در یکی از جوان ترین کشورهای دنیا و در یکی از بزرگترین شهرهای ایران نباید مکانی برای شادی جوانان در محیط عمومی وجود داشته باشد ؟ چرا پیران و جوانانی که ساعتی برای آواز خوانی به این مکان می آیند باید در هراس از باتوم و توهین باشند ؟
آوازهایی که خوانده می شود نیز عجیب است ، همه شعرها و تصنیف های قدیمی است . زیر پل خواجو پیرمردان 70 ساله و جوانان 20 ساله یک نوع موسیقی را دوست دارند. شنیدن این آوازها حس عجیبی به من می دهد ؛ پیران افسوس روزهای گذشته را می خورند و جوانان افسوس روزهایی که نداشته اند و شادی هایی که ندیده اند. شادی حق مسلم جوانان ماست ...
توضیح: خیلی وقت بود می خواستم این مطلب را بنویسم ، آخرش هم اونی که میخواستم نشد و نتونستم حسمو بنویسم . خودسانسوری کردم !
پی نوشت:
تعدادی از کلیپ های آوازهای زیر پل خواجو را می توانید اینجا ، اینجا و اینجا ببینید.
اشتراک این مطلب در :
فاجعه ای برای میراث فرهنگی ، احتمال برخورد دستگاه حفار تونل مترو با سی و سه پل
نویسنده: سپهر سلیمی - دوشنبه ٩ شهریور ۱۳۸۸
می شود و می توانیم ! آری با این مدیران و مهندسان کاربلد و وطن دوست هر کاری می شود و می توانیم. مگر مترو از زیر چهار باغ عباسی رد نشد؟ مگر پل خواجو توسط عده ای کارنابلد به بهانه مرمت ، تخریب نشد؟ مگر زاینده رود خشک نشد؟ خراب کردن سی و سی پل پیر که دیگر کاری ندارد ...
گزارش جبهه همبستگی خلیج فارس را از آخرین فاجعه در حوزه میراث فرهنگی ایران بخوانید :
جبهه همبستگی خلیج فارس: خبرگزاری ایلنا ساعاتی قبل با انتشار خبری از ایجاد انحراف ۴۰ متری در تونل مترو اصفهان خبر داد که البته آن خبر به دلایل این انحراف اشاره ای نشده است. جبهه همبستگی خلیج فارس به صورت کامل و تفصیلی به بررسی دلایل این اتفاق می پردازد.
۶ متر انحراف به سمت راست در ۴۰ متر حفاری
تونل غربی خط شمال-جنوب متروی اصفهان، بر اساس خط پروژه، بر رویDTA خود حرکت کرده اما مسیر تونل شرقی در هنگام عبور از زیر رودخانه زاینده رود در کنار سی و سه پل، در حدود ۳۰ رینگ ( طولی معادل ۴۰ متر ) به اشتباه حفاری شده است . این حفاری اشتباه باعث شده است که دهانه تونل از موقعیت تعیین شده کنونی، به میزان بیش از ۶ متر به سمت راست(غرب) جابه جا و از مسیر اصلی منحرف شود و از ان زمان حفاری متوقف شده است.
دستگاه TBM قادر به پیچش با شعاع کمتر از ۲۲۵ متر نیست در حالی که با توجه به انحراف ایجاد شده اگر بخواهیم تونل را به مسیر اصلی خود برگردانیم و به ایستگاه تعبیه شده در خیابان چهارباغ بالا برسانیم، باید دستگاه با شعاع ۱۲۵ متر بچرخد که غیر ممکن است. اگر دستگاه مسیر خود را ادامه دهد و با کمترین شعاع یعنی ۲۲۵ بپیچد، از زیر فونداسیون هتل سوئیت و مغازه های اطراف آن عبور می کند و با این مشکل مواجه میشویم که تونل به ایستگاه تعبیه شده نمی رسد.
در واگن های حفاری مصالح غیر عادی دیده شده است
احتمال برخورد دستگاه حفار تونل متروی اصفهان با پی سی و سه پل
دستگاه TBM مورد استفاده در پروژه مترو شهر اصفهان از نوع EPB بوده که برای حفاری خاک های شهری و نرم ساخته شده است. دستگاه TMB در هر بار عملیات حفاری به طول یک و نیم متر، متوقف می شود و کار رینگ گذاری انجام می شود و سپس حفاری دوباره آغاز می شود.
کمترین زمان حفاری که در پروژه مترو اصفهان داشته ایم، ۱۵ دقیقه بوده و بیشترین زمان به ۳ ساعت نیز می رسد ولی تاکنون حفاری های طولانی نزدیک به یک شبانه روز نداشته ایم و وقتی یک حفاری توسط دستگاه EPB، ۲۴ ساعت به طول می انجامد به این معنی است که دستگاه با مصالح غیرعادی مواجه است.
در واگن های حمل خاک های حفاری شده، مصالح غیر عادی بتون مانند که به قسمتی از پی یک سازه شباهت داشته دیده شده است که احتمال این قضیه وجود دارد که دستگاه در زمان انحراف با رمپ جنوبی سی و سه پل برخورد کرده و این مصالح، قسمتی از پی سی و سه پل باشد که در صورت صحت داشتن این قضیه و آسیب دیدن پی سی و سه پل، احتمال نشست کردن پل در زمان جاری شدن آب در رودخانه وجود دارد که پی بردن به درستی این احتمال، نیازمند بررسی های بیشتر است.
آسیب دیدن سر برنده دستگاه TBM در حفاری غیرعادی
وقتی حفاری طولانی مدت شود، بدون تردید سر حفار دستگاه (Cutter Head) در حال حفاری مصالحی غیر عادی است که این حفاری ها باعث شده است، یکی از بازوهای کاتر هدر دستگاه در تونل شرقی، کاملاً منحنی و بیضی شکل شود، به شکلی که تعمیر آن به شکل عادی از طریق حضور غواصان در محفظه man lock دستگاه که بدین منظور طراحی شده است، امکان پذیر نیست، زیرا در شرایطی می توان از طریق عادی کاتر هد را تعمیر کرد که فقط قطعاتی بر روی بازو نیاز به عوض داشته باشد، ولی اکنون کل بازو کج شده و تنها راهی که وجود دارد این است که با احداث شفت(چاه عمودی) روبروی دستگاه، این بازو تعمیر یا تعویض شود.
چه شد که ۳۰ رینگ منحرف شدیم؟
VMT در بخش دیگری از نامه خود، ایراداتی که پیمانکار در زمان انجام پروژه داشته و باعث انحراف از خط پروژه شده است را بیان کرده و در این راستا به ۴ ایراد اصلی عملیات حفاری اشاره می کند.
۱)DTA یا خط پروژه، برنامه ای است که معمولاً شرکت سازنده سیستم نقشه برداری که در این پروژه VMT است طراحی و وارد سیستم نقشه برداری می کند. این برنامه حفاری را در مسیر خط پروژه به پیش می برد که برنامه خط پروژه تونل شرقی در قسمتی منحرف شده اشتباه داده شده است. این در حالی است شرکت VMT در نامه خود آورده است که DTA مترو اصفهان تا نقطه مشخصی از پروژه توسط این شرکت داده شده و وقتی شرکت VMT برای مذاکره برای واگذاری بقیه DTA نامه نگاری می کند، با این جواب مواجه میشود که نیازی به DTA شرکت VMT نبوده و خط پروژه از آن زمان به بعد توسط پیمانکار داخلی یا شرکت دیگر داده می شود. در نامه VMT آمده است که DTA مسیر منحرف شده توسط VMT تعیین نشده و در نتیجه VMT در این زمینه پاسخگو نیست و مسئولیتی ندارد.
۲-شرکت VMT در نامه خود آورده است که مانیتور نقشه برداری که در کارگاه تونل شرقی مورد استفاده قرار می گرفته است، معیوب بوده و این عیب مدت زیادی در این مانیتور وجود داشته و پیمانکار اقدامی برای حل این مشکل انجام نداده است.
۳-دستگاه نقشه برداری یک دوربین یا SLS-T دارد که در جزوه دستورالعمل آن قید شده که SLS-T پس از ۱۱ هزار ساعت کار باید سرویس شود. این در حالی است که SLS-T یا دوربین TBM در تونل شرقی مترو اصفهان بیش از ۲۲ هزار ساعت کار کرده و سرویس نشده است. این مساله در نامه VMT آمده است.
۴-در مانیتور نقشه برداری بخشی به نام Laser Intensity وجود دارد که شدت لیزر دستگاه نقشه برداری را مشخص می کند. این لیزر وظیفه مشخص کردن موقعیت دستگاه را بر عهده دارد. VMT معتقد است درجه لیزر در این پروژه دستکاری شده و به بیشترین شدت افزایش یافته است. در حالی که این درجه لیزر باید در حد متوسط باشد و اگر پایین تر یا بالاتر برود، دستگاه دچار اشتباه می شود.
پیشنهاد شفت زدن جدی تر می شود
تونل شرقی مترو اصفهان هم اکنون با دو گزینه مواجه است. اول اینکه محل ایستگاه ابتدای چهارباغ بالا را ۱۷۰ متر به سمت جنوب ببریم که در این صورت فاصله آن با ایستگاه بعدی(ایستگاه چهار راه نظر) به شدت کم می شود و این پیشنهاد تقریباً رد میشود.
راه دوم این است که به دو دلیل روبروی دستگاه TBM شفت(چاله عمودی) بزنیم که این چاله برای ما دو کاربرد متفاوت دارد. اول اینکه از این چاله می توان برای تعمیر بازوی کاتر هدر که اکنون آسیب دیده است و نیاز به تعمیر اساسی دارد، استفاده کنیم و کاربرد دیگر آن این است که به وسیله شفت، می توانیم دستگاه را از مسیر منحرف شده به مسیر اصلی بازگردانده و به شعاعی برسانیم که از این مرحله حفاری، به مسیر اصلی برگردیم.
در حال حاضر دستگاه TBM در نزدیکی رمپ جنوبی سی و سه پل متوقف است و احتمالاً شفت پیش بینی شده بین سی و سه پل و هتل سوئیت زده میشود که البته ممکن است با ایراداتی از سوی سازمان میراث فرهنگی مواجه شود.
دستگاه TBM مترو اصفهان یکی از ارزان ترین دستگاه حفاری است که وجود دارد
در حالی که حساسیت های حفر تونل مترو در شهر تاریخی اصفهان از سایر شهرهای کشور بسیار بیشتر است، دستگاه TBM اصفهان کیفیت بسیار پایینی دارد.
به عنوان مثال دستگاه TBM مترو اصفهان مشکلات زیادی برای گروت کار دستگاه ایجاد میکند و کار گروت کاری در تونل به سختی و با کیفیت پایین صورت می گیرد، چون هزینه صحیح انجام نشده است.
مدیران بی لیاقت شهری پاسخگو باشند
مشخص نیست مردم اصفهان تا چه زمانی باید تاوان ضعف و بی لیاقتی مدیران شهری را پرداخت کنند. در حال حاضر بحران مدیریت در شهر اصفهان جدی است و هر روز بخشی از هویت شهر اصفهان در اثر بی لیاقتی این مدیران به تاراج می رود.
این خبر را اینجا نیز بخوانید ( البته با کمی سانسور) :
تونل مترو اصفهان 40متر از مسیر خود منحرف شده است
احتمال برخورد دستگاه حفار تونل متروی اصفهان با پی سی و سه پل
اشتراک این مطلب در :
زایندهرود ، طعمهی نگاه استانی و سوء مدیریت !
نویسنده: سپهر سلیمی - جمعه ٦ شهریور ۱۳۸۸
هفته گذشته در خصوص خشکی زاینده رود گفتگویی با خبرگزاری صدای آلمان داشتم . از آنجائیکه سایتش اخیراً فیلتر شده ، متن گزارش در ادامه آمده است :
زایندهرود ، طعمهی نگاه استانی و سوء مدیریت
خشکی زایندهرود صدها هزار کشاورز اصفهانی را با فقر شدید مواجه کرده است. کارشناسان عدم مدیریت صحیح و تصمیم مدیران استان چهارمحال و بختیاری به استفادهی بیش از حد از آب این رودخانه را از دلایل اصلی خشکی آن میدانند.
چندی است که خشکی زایندهرود برای مردم اصفهان و بخصوص کشاورزان مشکلات بزرگی ایجاد کرده است.
به گفتهی رئیس هیأت مدیرهی انجمن حمایت از کشاورزان اصفهان، از سال گذشته تا کنون ۵۰۰ هزار کشاورز با بحران مواجه شده و خانوادههای آنها با فقر شدید دست و پنجه نرم میکنند.
سپهر سلیمی، از فعالان زیستمحیطی اصفهان، خشکسالی، عدم مدیریت صحیح و مصرف بهینهی آب زایندهرود، انتقال آب این رودخانه به شهرها و مناطق دوردست و عدم نگاه کارشناسانه به مدیریت آب را از علل خشکی زایندهرود میداند. اما به اعتقاد وی، علت اصلی، «نگاه استانی» به آب این رودخانه از سوی «مدیران استان چهارمحال و بختیاری» است.
وی میگوید: «برخی از مدیران این استان از این آب به این دلیل که میگویند، سرچشمههای زایندهرود در چهار محال و بختیاری است، بیش از اندازهی لازم استفاده میکنند.»
سلیمی میافزاید : «الان در هر ثانیه ۴۰ تا ۵۰ متر مکعب آب از سد زایندهرود خارج میشود که از این مقدار حتی یک متر مکعب آن هم به شهر اصفهان وارد نمیشود.»
به گفتهی سلیمی، مدیران استان چهار محال و بختیاری با استفاده از «۳۵۰ پمپ، آب را به ارتفاعات» این استان پمپاز میکنند تا به مصرف احداث «باغات و شهرکی در سرچشمههای زایندهرود» برسانند.
این فعال محیط زیست اصفهان در ادامه میافزاید: «حتی به دنبال این هستند که خط مرزی آبی بین استان اصفهان و استان چهارمحال بختیاری را تغییر بدهند تا بتوانند مدیریت آب را در دست بگیرند و میگویند نگاهی که به آب زایندهرود میشود باید نگاه استانی باشد که عمدهی مشکلات از همین جا شروع شده است. چون نگاه استانی به این مسئله و دیگر مسایل و زیستمحیطی و اکولوژیکی زیانبار است و میتواند مناطق زیادی از اصفهان را با بحران زیستمحیطی مواجه کند.».
حسین محمدرضایی، رئیس هیأت مدیرهی انجمن حمایت از کشاورزان اصفهان، میگوید، سازمان جهاد کشاورزی چهار محال و بختیاری برای احداث ۱۰ هزار هکتار باغ مجوز صادر کرده است، در حالی که احداث باغ روی تپههای مشرف به زایندهرود در این استان هیچ توجیه کشاورزی و منطقهای ندارد.
سپهر سلیمی، فعال محیط زیست اصفهان، معتقد است، شهرکی که قرار است در چهار محال ایجاد شود به آب زیادی نیاز دارد و چون فاضلاب این شهرک به زایندهرود وارد میشود، خود باعث آلودگیهای زیستمحیطی خواهد شد.
وی بیکاری، خشک شدن بیشهی تاژوان و تالاب گاوخونی، تخریب میراث طبیعی و فرهنگی و زیان به صنعت گردشگری اصفهان را از جمله پیامدهای خشکی زایندهرود میداند.
سلیمی به اعتراضهایی که تاکنون انجام شده اشاره میکند و میگوید: «در سطح استان اصفهان اعتراضهای زیادی انجام شده، هم در بخش مردمی، کشاورزان و سازمانهای غیر دولتی و هم اساتید و کارشناسان و مدیران شهری و استانی که مخاطب این اعتراضها مدیران استان چهارمحال بختیاری و حتی وزارت نیرو بودهاند، از آنها خواسته شده که نگاه استانی نداشته باشند و مدیریت باید همان مدیریت قبلی منطقهای بوده باشد تا این آسیبها به حداقل برسد.»
نگاه به آب زایندهرود باید منطقهای باشد نه استانی
سپهر سلیمی بهترین راهکار خروج از این بحران را «نگاه منطقهای به زایندهرود» میداند: «مهمترین مشکل زایندهرود این است که همیشه به آن نگاهی بخشی میشده. در همین شهر شاهد این هستیم که در کنار و حریم طبیعی زایندهرود ساختمانهای بلندی ساخته میشود که بر خلاف قوانین و مقررات است و حقآبهای که باید به تالاب گاوخونی داده میشده، پرداخت نشده. شاید این فرصت، فرصتی باشد که دریابیم که زایندهرود فراتر از یک رود است و باید نگاه جامعی به آن داشته باشیم، از سرچشمه تا پایاب و این نگاه باید منطقهای باشد و باید به عنوان عاملی که باعث به وجود آوردن شهر اصفهان شده به آن نگاه کنیم. اگر قبول کنیم که این شهر یکی از شهرهای بینظیر ایران است، زایندهی آن زایندهرود بوده.»
اشتراک این مطلب در :
