برای حفظ محیط زیست صرفه جویی و مصرف به اندازه ، یکی از اصول بسیار مهمی است که در زندگی بسیاری از ما گم شده است و یا مورد کم لطفی قرار می گیرد. اکثر روستا نشینان مردمانی صرفه جو هستند و سعی می کنند از منابع خود بهترین استفاده را بکنند ، همچنین فرهنگ استفاده صحیح از منابع در بسیاری از کشورهای توسعه یافته جا افتاده است ولی متاسفانه وضعیت فرهنگی ما طوریست که نه روستایی هستیم و نه توسعه یافته (امیدوارم به کسی برنخورد) و همین بی ثباتی باعث شده وقتی صحبت از صرفه جویی به میان می آید آنرا برابر بخل و خساست بدانیم و استفاده بیش از حد و نادرست از منابع را نشانه ی برتری و دست و دلبازی بدانیم.

روزنامه سرمایه روز دوشنبه در مطلبی که درمورد وضعیت رفاهی خانواده های کانادایی چاپ کرده بود نوشته بود:" اداره آمار کانادا در گزارشی که در سال 2006 با عنوان شهروندان کانادایی به زندگی سبزتری نزدیک شده اند ، منتشر کرد، آورده است:

1- از هر 10 خانوار 6 مورد آنها از لامپهای فلورسنت استفاده می کنند 2- از هر 10 خانوار 4 مورد آنها از ترموستاتهای قابل تنظیم استفاده می کنند3- صرفه جویی آب بیشتر شده است، در حالیکه در سال 2004 چهل و دو درصد مردم از لوازم حفظ و صرفه جویی آب استفاده می کردند این رقم در سال 2006 به 60% رسیده است 4-استفاده از لوازم حفظ و صرفه جویی از انرژی برق هم از 19% در سال 1994 به 59% در سال 2006 رسیده است."

آمارها کاملاً گویای افزایش فرهنگ صرفه جویی در یکی از کشورهای ثروتمند دنیاست ولی متاسفانه در ایران قضیه بر عکس است و هر روز بیشتر از دیروز مصرف می کنیم و این در حالیست که اگر در الگوهای مصرف خود تجدید نظر نکنیم در آینده ای نه چندان دور با بحرانهای بسیار جدی روبرو خواهیم بود.

استفاده درست از منابع زمینی ، احترام به زمین است و این نقطه ی آغاز حفظ محیط زیست است.