بيشتر دلفينهاي تلف
شده در ايران از گونه Stenella Coeruleoalba بودهاند
رييس مركز تحقيقات آبزيان پرو گفت: بيشتر دلفينهاي تلف شده در جنوب
ايران از گونه Stenella Coeruleoalba دلفينهاي striped بودهاند.
دكتر كوئن ون وائربيك، دكتراي جانورشناسي از دانشگاه آمستردام و عضو
تيم دلفينشناسي IUCN در پيگيريهايي كه ايسنا درخصوص علل مرگومير
73 دلفين سواحل بندر جاسك به عمل آورده است، طي گفتوگويي اختصاصي با خبرنگار
«محيط زيست» خبرگزاري دانشجويان ايران افزود: Striped Dolphinها يا دلفينهاي
راهراه ساكن آبهاي استوايي و گرم و جهاني هستند و به طور كلي اين گونه دلفينها
فراوانند، اما برخي از زير مجموعههاي آنها با مشكل جدي از لحاظ جمعيت مواجه هستند
و مهمترين گونههاي در معرض خطر اين نوع دلفينها ساكن شمال غرب اقيانوس آرام و
درياي مديترانه هستند.
به گزارش سرويس محيط زيست ايسنا، بر اساس بانك اطلاعات اتحاديه جهاني
حفاظت از حيات وحش (IUCN)، شكار زياد اين نوع دلفينها در ژاپن باعث
كاهش تعداد زياد در اين منطقه از اقيانوس آرام شده است. همچنين مشكلات ديگري نيز
دلفينهاي راهراه را در مديترانه تهديد ميكند. براي مثال آلودگي و كاهش شكار
براي اين دلفينها يكي از فاكتورهاي مرگ و مير اين جانوران آبزي بوده است. براي
مثال بين سالهاي 1990 تا 1992 ميلادي بيش از يكهزار دلفين راهراه در منطقه
مديترانه تلف شدند.خارج از اين دو منطقه تا كنون مرگ و مير چنداني از اين نوع
دلفينها مشاهده نشده است.
مهمترين تهديدات براي اين جانوران، شكار آنها، غذا، تجارت داخلي يا
خارجي، مرگ و مير تصادفي، مسائل مربوط به صيادي و تورهاي ماهيگيري، آلودگي آب و
تغييرات در ديناميكهاي گونههاي بومي بوده است.
مهمترين كشورهاي زيستگاه اين دلفينها شامل آرژانتين، استراليا،
بلژيك، برزيل، كانادا، چين، قبرس، كاستاريكا، فرانسه، يونان، هند، اندونزي،
ايرلند، ايتاليا، ژاپن، مالديو، مكزيك، روسيه، پرتغال، عمان، پاناما، سريلانكا،
انگليس، آمريكا، آفريقاي جنوبي، اسپانيا و چندين كشور ديگر هستند
گروه دلفينشناسان
بينالمللي به ايران ميآيند
رييس گروه متخصصان
آبزيانIUCNدرگفتوگوباايسنا:
خودكشي دستهجمعي
درگونه دلفينهاي تلفشده ايران بسيار نادر است
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN)
گفت: در سراسر جهان، بزرگترين تهديد دلفينها در چند دهه اخير كه موجب مرگ و مير
آنها شده است، لوازم و تجهيزات صيادي است.
«رندال ريوز» در پيگيريهايي كه ايسنا درخصوص علل مرگومير 73 دلفين
سواحل بندر جاسك به عمل آورده است، طي گفتوگويي اختصاصي با خبرنگار «محيط زيست»
خبرگزاري دانشجويان ايران افزود: در سالهاي اخير، دانشمندان دريافتهاند كه مشكلات
عمده ديگري نيز شامل تاثيرات صيادي بيش از حد و آسيبهاي زيستگاهي روي صيدهاي
دلفين، آشفتگي و آسيب به دلفينها با قايقراني، فعاليتهاي كشتيراني و احتمالا
حوادث ناشي از ساير فعاليتهاي انسان در اقيانوسها مانند اكتشافات نفت و گاز و
تمرينات نظامي در مرگ و مير دلفينها مؤثر است.
وي با اشاره به اين كه خودكشيهاي دسته جمعي دلفينها غالبا به عنوان
رويدادي طبيعي بروز ميكند كه منجر به مرگ و مير طبيعي جانوران نيز ميشود، افزود:
گونههايي كه طي چند ماه اخير در ايران خودكشي دستهجمعي داشتهاند شامل دلفينهاي
Striped,
Stenella coernlleoalba و دلفينهاي معمولي بينيبلند (Dolphins
capensis) هستند كه ما انتظار خودكشيهاي دستهجمعي طبيعي از اين گونه را
نداريم كه اين امر بسيار نادر است.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN) در
خصوص علت اصلي خودكشي دستهجمعي دلفينها به ايسنا گفت: اين موضوعي است كه هنوز
دانشمندان در مورد آن ترديد دارند. به نظر ميرسد كه حداقل در برخي نمونهها،
حيوانات، شكار را تا مناطقي دنبال ميكنند كه به دليل عمق توپوگرافي، براي رديابي
دلفينها ناآشنا و خطرناك هستند و با تغييرات جزر و مدي دلفينها به گل مينشينند.
اما هنوز يك علت اصلي مشخص مورد توافق نبوده و اين سوال بايد بر اساس نمونههاي
موردي پاسخ داده شود.
وي در خصوص تورهاي صيادي در مرگ و مير دلفينها افزود: تورهاي صيد تن
ماهي از مدتها پيش بعنوان عامل مرگ و مير بسياري از دلفينها در مناطق شرق
استوايي اقيانوس آرام شناخته شدهاند، جايي كه صيادان از دلفينها بعنوان يك سرنخ
يا نشانه براي صيادي و محاصره كردن ماهيهاي تن استفاده ميكنند.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN) در
خصوص دلفينهاي راهراه (Striped) كه اخيرا در سواحل بندرجاسك به ايسنا گفت:
دلفينهاي راهراه به ميزان گستردهاي در اقيانوسهاي جهان پراكنده هستند و در حال
حاضر به لحاظ جهاني در تهديد قرار ندارند، اما تحقيقات محققان نشان داده است كه اين
گونه دلفين بندرت در طرف ديگر خليج عمان مشاهده شده و بر اساس اطلاعات موجود،
مشاهده اين گونه در شمال اقيانوس هند شايع نيست، اما توجه به اين نكته حائز اهميت
است كه در آن منطقه بر روي دلفينهاي نزديك سواحل تحقيقات بسيار اندكي صورت گرفته
است.
وي تصريح كرد: حدود 35 گونه دلفين در جهان وجود دارد اما اين شامل
خانواده «پورپويزها» (6 گونه) و گونههاي اندكي كه جزو «والها» هستند ـ اگرچه به
سادگي آنها را دلفين مينامند ـ نميشود. بنابراين بايد گفت كه 40-50 گونه دلفين و
«پورپويز» در جهان وجود دارد.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN)
خاطرنشان كرد: ما ترتيبي دادهايم تا دو كارشناس دلفينشناس به تيم تحقيقاتي
سازمان منطقهاي براي حفاظت از محيط زيست خليجفارس (راپمي) ملحق شوند و به همراه
سازمان حفاظت محيط زيست ايران مرگ و مير دسته جمعي اخير دلفينها را بررسي و
مطالعه كنند.
