لوئیز فیروز بانوی اسب ایران دو روز پیش دار فانی را وداع گفت.(*)

لوئیز لیلین در سال ۱۳۳۶ با یکى از شاهزادگان ایرانى به نام نرسى فیروز ازدواج و به همراه او به ایران سفر کرد. با کمک همسر خود و با توجه به علاقه اى که به اسب و سوارى داشت مرکزى را به نام نوروزآباد در تهران جهت سوارى فرزندانش تاسیس کرد. لوئیز همواره به دنبال اسبى کوچک اندام بود که براى سوارى کودکان مناسب باشد. سرانجام جست وجو و کنجکاوى اش در این باره منجر به کشف مجدد نژادى شد که قدمتى هزاران ساله داشت. او با پشتکار فراوان توانست اسبى را مجدداً به دنیا معرفى کند که داراى ارزش فراوانى بود. اسب منحصر به فردى که به مینیاتور اسب عرب شباهت دارد و او آن را اسبچه خزر نامید.(*)

متاسفانه تا قبل از برگزاری اسبواره اسپهان خانم فیروز را نمی شناختم و نمی دانستم که ایشان چه خدمت بزرگی به میراث طبیعی این سرزمین کرده اند. او کسی بود که اسبچه خزر را به نام کشور ایران در دنیا ثبت کرد و حدود چهل سال صادقانه و عاشقانه در ایران زندگی کرد و در تمام این سالها بر روی نژاد های اسب ایران تحقیق و مطالعه کرد.

در اسبواره اصفهان خیلی دلم می خواست که دقایقی با ایشان هم کلام شوم و به نوبه خودم از زحمات ایشان قدردانی کنم ولی افسوس که فرصت محیا نشد و کوتاهی من و البته گرفتاری کاری ایشان مانع از این مهم شد. در صحبتهایی که در حاشیه اسبواره و یا با افراد داشتند می شد عشق و علاقه و پشتکار فراوان ایشان را بخوبی لمس کرد.

او عاشق ایران بود ، عاشق طبیعت ایران بود و عاشق اسبچه خزری بود و اگر این عشق نبود ، از آمریکا به روستاهای شمال ایران نمی آمد و چهل سال از وقت خود را صرف این کار نمی کرد.

افسوس که حضوراً از او تشکر نکردم ... روحش شاد

پی نوشت:

مصاحبه روزنامه شرق با بانوی اسب ایران

عکسهای بیشتری از ایشان را اینجا ببینید