خبر خود سوزی یکی از هموطنانمان جلوی مجلس شورای اسلامی طی چند روز گذشته بازتاب فراوانی داشته است . ابتدا گفته شد که آن فرد جانباز بوده است و در اعتراض به عدم دیدار با نماینده اش خودسوزی کرده و روز بعد از آن جمعی از نمایندگان مجلس و در راس آنها رئیس مجلس گفتند که آن فرد جانباز نبوده و معتاد بوده است.

خودسوزی و خودکشی را هیچ عقل سالمی تائید نمی کند ، نمی دانم آن بنده خدا برای چه خودش را آتش زده ولی باید اعتراف کنم از شنیدن این حرف که " آن مرد جانباز نبوده و معتاد بوده " و بی اهمیت جلوه دادن مرگ آن انسان از این طریق ، وجدان هر انسانی را به درد می آورد.

مگر نه اینست که همه جا می گوییم و می شنویم که : معتاد بیمار است ؟ مگر آن فرد ، مادرزاد معتاد بوده ؟ مگر معتادان بی شمار و رو به فزونی کشورمان از کره مریخ آمده اند؟ مگر نه اینست که شرایط بد اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی در بروز و گسترش اعتیاد موثر است ؟ مگر اعتیاد محدود به گروهی خاصی است و افراد مختلفی در جایگاههای متفاوت معتاد نیستند؟! مگر فراموش کرده اید در سالهای گذشته برخی از نمایندگان مجلس و بعضاً وزرا به جرم اعتیاد رد صلاحیت شده اند؟! مگر خداوند ملاک برتری بندگانش را در تقوی نمی داند و به بندگان نادانش توصیه نمی کند بر اساس ظاهر آنها قضاوت نکنند ؟

چطور روی بندگان خدا ارزش می گذاریم و برای زندگی آنها نرخ تعیین می کنیم ؟ آن کسی که خود سوزی کرد ، یک بنده خدا بوده است . بنده ای که از بد روزگار بیمار شده بود . و آخر آنکه حتمن آقای لاریجانی خوب می دانند که تعداد معتادان کشور بیش از 4 تا 7 برابر تعداد افرادی است که به ایشان برای حضور مجلس رای داده اند ... (+) و (+)

پی نوشت :

اصلن قصد ندارم از اعتیاد و خودکشی دفاع کنم ، امیدوارم اینگونه برداشت نشود .