در روزگاری که در کشور عزیزم ایران، اندک روزنامه هایی که دغدغه محیط زیست دارند یکی پس از دیگری تعطیل می شوند و آنهایی هم که مانده اند در زیر سایه گیوتین روزگار می گذرانند و نمی دانند چند سه شنبه دیگر زنده هستند ، خواندن خبر تولد صفحه ای زیست محیطی در روزنامه ای فارسی زبان حس عجیبی در من بوجود آورد !
آنجا که در روزنامه 8 صبح افغانستان ، چاپ شده در 19 حوت 1388 خواندم : "روزنامه 8 صبح به پاس تعهدش به ارزش های شهروندی و حمایت از این ارزش ها و هم چنان با توجه به وضعیت بد محیط زیست و آلودگی های محیطی که منجر به بروز مشکلات متعددی در بخش صحت و زندگی روزمره شهروندان کشور شده است، بعد از این صفحه پنجم، روز پنجشنبه اش را به سبز اندیشی و توجه به محیط زیست اختصاص می دهد. امید می رود این صفحه اختصاصی بتواند در بلند بردن آگاهی شهروندان از اهمیت محیط زیست و آموزه های محیط زیستی موثریت خود را داشته باشد و نیز بتواند فرهنگ سبز اندیشی را در زندگی روزمره مخاطبان و خوانندگان اش بپروراند." نمی دانستم باید از تولد صفحه ای سبز در روزنامه ای فارسی زبان خرسند باشم و یا اینکه افسوس بخورم برای فرهنگ و محیط زیست کشور عزیزم که سیر نزولی را طی می کند.
روزگاری بزرگترین تمدن بشری بودیم ، آن روزها پیشکش . امریکا ، اروپا ، کانادا و استرالیا را بی خیال . وحشت من از روزی است که جوانان و نخبگان کشورمان برای مهاجرت به افغانستان و افغانستان ها ، پشت سفارت این کشورها شب را به صبح برسانند ...
پی نوشت :
درود می فرستم به همنوعان و همزبانان عزیزم در کشور ستمدیده افغانستان. یقین دارم شرایط امروز ما معیار درستی برای توانایی و استعداد مردمان کشورمان نیست و هرکدام بیش از لایق هستیم ، اگر ... .
