همان طور که اطلاع دارید، بنیاد میراث پاسارگاد سال 1389 را سال محیط زیست و میراث طبیعی اعلام کرده است. و همان گونه که در بیانیه اسفندماه 1388 این بنیاد اعلام شده، این نام گذاری به منظور جلب توجه کوشندگان محیط زیست جهان به فاجعه ی ملی و بشری گسترده ای است که محیط زیست کشور ما دچار آن شده است و، از سویی دیگر، هشدار دادن به مردمان و آگاه ساختن بیشتر آن ها از بحران هراس انگیزی است که محیط زیست سرزمین مان را در خود گرفته؛ بحرانی که با بی توجهی کاملاً روشن حکومت هر روز گسترده تر می شود و هم اکنون آمارها همه نشان از مرگ و بیماری های روزمره ی انسان و حیوان و گیاه، و آلودگی و ویرانی آب و خاک و هوا دارند.
بر همین اساس سایت کمیته بین المللی نجات پاسارگاد قصد دارد تا در تمام طول سال 1389 به مناسبت های گوناگون به مساله محیط زیست به طور خاص بپردازد و روز یا هفته ای را به بخش های مختلف محیط زیست و کوشندگان آن اختصاص دهد.
نخستین هفته ای که کمیته اعلام می دارد، همزمان با «روز جهانی زمین پاک» (از دوم تا هشتم اردیبهشت ـ 22 تا 28 آوریل) به گرامی داشت«محیط بانان» ایران اختصاص دارد.
اکثر کارشناسان برجسته ی محیط زیست باور دارند که اگر هنوز اثری از حیات وحش در ایران وجود دارد و اگر محیط زیست ایران بدتر از این که هست نشده، این وضع را باید مدیون محیط بانان ایران باشیم. اما واقعیت آن است که این محیط بانان ـ که با از جان گذشتگی و فداکاری های تحسین برانگیر و گاه افسانه وار و عاشقانه از محیط زیست ما حفاظت می کنند ـ زندگی اندوه باری دارند. آن ها علاوه بر این که، به دلیل دستمزدهای بسیار نازل، زیر خط فقر زندگی می کنند، از نظر جانی نیز زندگی شان هر لحظه در خطر جدی است. قاچاقچیان، شکارچیان و صیادان، با پشتگرمی به افراد با نفوذ، هر روز یکی از این محیط بانان را یا به خاک و خون می کشند و یا ناقص و خانه نشین می کنند.
فقط در چند سال گذشته بنا بر آمار رسمی دولتی، 105 تن آن ها کشته و بیش از سیصد تن از آن ها ناقص العضو شده اند. و آمارهای محلی و غیر رسمی که معمولا در ایران به حقیقت نزدیکتر اند این تعداد را بالای صد و بیست کشته و چهارصد و پنجاه مجروح و ناقص العضو می دانند.
دردناک تر این که قاتلین و ضاربین که از سوی افراد با نفوذ در بخشی از حکومت پشتیبانی می شوند یا دستگیر نشده اند و یا اگر دستگیر هم شده اند از مجازات معاف شده اند. دولت اخیرا تنها وعده ای که به این مردمان شریف سرزمین مان داده آن است که «اگر بمیرند ممکن است جزو شهدا قرار گیرند!»
ما این هفته را با «روز جهانی زمین پاک» و به نام و احترام محیط بانان از جان گذشته ی سرزمین مان برگزار خواهیم کرد و، ضمن تحسین و سپاس از کار بزرگ این حافظان محیط زیست، از موسسات بین المللی حقوق بشر و زیست محیطی تقاضا خواهیم کرد تا از این خادمان میراث طبیعی بشری پشتیبانی های قانونی و صنفی بعمل آورند. همچنین از مردمان با فرهنگ و علاقمند به محیط زیست ایران نیز می خواهیم که به هر شکل که برایشان امکان دارد پشتیبان، یاری دهنده و مشوق این افراد باشند.
