چند ماهی است که مهمان سرزمین هزار رنگ هندوستان هستم . هندوستان سرزمین زیبایی ها و شگفتی هاست ، سرزمین پارادوکس های بزرگ ، سرزمین شادترین فقرای دنیا ، سرزمین 72 ملت ، سرزمین رنگ و آواز ، سرزمین 30 میلیون خدا و ادیان مخلتف است .
در مدت زمانی که اینجا هستم می کوشم آن بخشی از مشاهداتم از سرزمین هندوستان را که مرتبط با محیط زیست و مسائل مربوط به آن است را در اینجا بنویسم . هندوستان بسیار بزرگ است و موضوعات فراوانند و سواد من اندک ، بنابراین آنچه که می نویسم تنها حاصل نگاه و فهم من از مسائل است و می تواند پر از اشکال باشد.

پیش از آنکه به هندوستان بیایم تصور می کردم وضعیت محیط زیست هندوستان بسیار خوب است ولی واقعیت موجود با تصوراتم تفاوت دارد . در نگاه اول و بدون بررسی آمار و ارقام می توان فهمید که محیط زیست هندوستان بسیار آسیب دیده است ، بخش های زیادی از مناطق جنگلی از بین رفته است ، آلودگی رودخانه ها بسیار زیاد است ، هوای مناطق شهری آلوده است و ذرات معلق در هوا زیاد است .
هندوستان در سالهای گذشته از نظر اقتصادی و فنی پیشرفتهای زیادی داشته است ، در علوم آی تی ، فضایی ، انرژی اتمی ، بیوتکنولوژی  و ... حرف های زیادی برای گفتن دارد . همچنین هندوستان دارای پرجمعیت ترین دموکراسی در جهان است و از آزادی رسانه ای خوبی برخوردار است و در کنار اینها احزاب سیاسی زیادی فعال هستند و از همه مهمتر اینکه بیش از 2300 سازمان غیر دولتی زیست محیطی در هندوستان فعال هستند . اینها را گفتم تا بگویم زمینه های خوبی برای حفظ محیط زیست در هندوستان وجود دارد و همه ابزار لازم برای فعالیت در زمینه محیط زیست آماده است ، اما آنچه که وضعیت محیط زیست هندوستان را به این روز انداخته جمعیت یک میلیارد و دویست میلیون نفری کشور هندوستان است . این هشداری بزرگ برای ما نیز هست تا بدانیم افزایش جمعیت بزرگترین دشمن محیط زیست است حتی اگر همه امکانات و شرایط برای حفظ محیط زیست آماده باشد.