پس از انتشار مطلب « پشت بام های سفید در هندوستان برای مقابله با گرمایش جهانی » در این وبلاگ ، دوست عزیزی با ارسال ایمیل این اقدام دولت هند را از جنبه دیگری مورد بررسی قرار داده اند. متن ایمیل ایشان که نمی خواهند معرفی شوند بی هیچ توضیحی در ادامه می آید :
با سلام ، در رابطه با درج مطلب پشت بام های سفید ، این حرکت قشنگ و محیط زیستی بخشی کوچک از پروژه بسیار بزرگ " عملیات هندوستان سبز " است که از جانب هند از سال ۲۰۰۸ در رابطه با مبارزه با تغییرات اقلیمی شروع شده است .اما من دوست دارم به مسئله ای که در پشت این جریان وجود دارد اشاره ای کوتاه داشته باشم .که متاسفانه به دلیل محدودیت گنجایش بخش نظرات سایت شما ، امکان درج آن در این بخش نمی باشد . لذا کامنت خودم را به صورت ایمیل ارسال می کنم : لطفا به مقاله ماهنامه "لوموند " توجه کنید :
آقای آمیت ریناه، دانشجوی جوان دانشگاه جواهر لعل نهرو در دهلی نو، یکی از معتبرترین دانشگاههای کشور [هند]، همانگونه که هندی ها در غالب اوقات در هنگام صحبت کردن [سر خود را تکان می دهند] با صراحت میگوید: « یک فیل [هم] میتواند بسیار سریع بدود.» در میان دانشجویانی که در اطراف او جمع شده اند حتی یک نفر هم با این جمله تاکیدی مخالفت نمیکند. همگی اطمینان دارند که هند دیر یا زود جایگاه خود را در در معاملات دنیا می یابد. [ حتی] تا سر حد پیشی گرفتن از اژدهای چینی؟ در پاسخ به این سئوال جوانان کمتر تفاهم دارند. اما رویای قدرت در تمام سرهاست.
درست است که از [آن هنگام] که تمدن هندی در کل قاره آسیا میدرخشید، مدت زمان زیادی گذشته است. زمانی که هند همگام یا تقریبا [ برابر] با چین با دراختیار داشتن ۶⁄٢٢٪ از درآمد کره خاکی، در جایگاه نخست جهانی قرار داشت. این امر به سال ١٧٠٠ میلادی باز میگردد. یک قرن بعد در سال ١٨٢٠ میلادی، سهم [هند از در آمد جهانی] به کمتر از نصف همسایه قدرتمند خود [ چین] میرسد، [درحالی که] درآمد کشور مذکور نیز به ٧⁄١۵٪ کاهش پیدا کرده؛ و در نهایت چین هم در این سیر قهقرایی به هند ملحق میگردد. تا آنکه در سال ١٩٨٠ میلادی هند ( با ۴⁄٣٪ در آمد جهانی) و چین ( با ۵٪) در حاشیه قرار می گیرند. از آن زمان تا کنون، چین ثابت نموده که یک کشور میتواند از نو آغاز کند. و دهلی نو، که از قافله عقب مانده است، هرچه سریعتر میل به جبران عقب ماندگی خود دارد.
برای رسیدن به این هدف، هند تصیمیم گرفته است تا بیش از ایدئولوژی با تکیه بر پراگماتیسم ( عمل گرایی) سوار بر قطار آمریکایی گردد. آقای ناوتژسینق سارنا، سخن گوی وزارت امور خارجه در دفتر محل کار خویش در پایتخت که اثاثیه آن به سبک سالهای ١٩۶٠شوروی [سابق انتخاب و] چیده شده اند، این موضوع را با کلماتی سنجیده تایید میکند: « ایالات متحده ابرقدرت مسلم است، منطقی است که ما به دنبال گسترش روابط خوبی با این کشور باشیم.» به عبارتی [وی سخن از] عادی سازی ساده روابط پس از یک حیات منفعل دیپلوماتیک در سایه اتحادیه جماهیر شوروی و دهه ها عدم همسویی [با سیاست های ایالات متحده] که از جانب واشنگتن به آسانی پذیرفته نمی شد، [می گوید] . با تکیه براین نظریه، در حالی که تجارت با روسیه، شریک سابق اصلی هند به سختی از مرز١٪ میگذرد، افزایش تبادلات تجاری این کشور با ایالات متحده در سال ٢٠٠۵-٢٠٠۶ به سقف ١١٪ رسیده است.
در اصل کشور هند در جستجوی چیزهای بیشتری است. کشور مذکور که مجذوب سرعت صعود رقیب و برادر چینی خود و اقتصاد برون گرای آن گردیده، تمایلش را در جهت استفاده از ابزارهای جدید خود به منظور به دست آوردن مزایای مثبت و چه بسا منفی و جذب سرمایه هایی که کمبود آن را احساس می کند .
و جالب است که بدانید دولت چین هم در مقابله با برنامه عملیات هندوستان سبز به ابتکار جالبی دست زده اند .آنها قبول کرده اند مساحت زمین های جنگلی خود را به میزان ۲۲ درصد افزایش دهند و ۱۷ درصد انتشار کمتر دی اکسید کربن داشته باشند .تا بدین طریق شگرد هندیها را در بدست گرفتن ابتکار عمل در ابراز قدرت و حرف اول زدن در آسیا را از آنها گرفته باشند .و در قدم بعدی امکان مانور دادن امریکا را در منطقه کم کنند . بنا بر این می بینید دوست من برنامه زیبای پشت بام های سفید مسائل مهمتری پشت سر دارد .که البته از دید ما طرفداران محیط زیست هر دو اقدام پسندیده و نیکو ست .بقول معروف : عدو شود سبب خیر ، اگر خدا خواهد
