پرونده محور طبیعی فرهنگی تاریخی اصفهان که به عنوان بلندترین محور فرهنگی تاریخی طبیعی جهان به طول 6 کیلومتر با قرار گرفتن حدود 400 اثر تاریخی فرهنگی در انتظار اقدام از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای ارسال به یونسکو و ثبت جهانی بود با بی توجهی مسئولان این سازمان، ناکام ماند.

با اضافه شدن محور طبیعی به محور فرهنگی تاریخی اصفهان در واقع بلندترین محور فرهنگی تاریخی طبیعی جهان به طول 6 کیلومتر با قرار گرفتن حدود 400 اثر تاریخی فرهنگی به نام ایران در جهان ثبت خواهد شد.

باز شدن آب پشت سد در دل زاینده رود برای کشت پاییزه، هرچند کشاورزان منطقه را خوشحال کرد و خوشحالی جمعی مردم اصفهان را به دنبال داشت اما کارشناسان آشنا با حوزه محیط زیست شک ندارند که رها‌سازی آب در 35 روز، دردی از دردهای بی‌شمار زاینده رود را دوا نمی‌کند. حتی «خاطره دادخواه»، عضو جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست اصفهان در گفت‌وگو با تهران امروز می‌گوید: «باز وبسته کردن آب به روی زاینده رود ممکن است به صدمات جبران ناپذیری برای اکوسیستم رودخانه و تالاب گاوخونی منجر شود. به اعتقاد او و سایر کارشناسان حوزه محیط زیست برای احیای اکوسیستم یک رودخانه یا تالاب باید شرایط ثابتی را برای طبیعت آن به‌وجود آورد.»

در حالی که چند روز قبل، پیشنهاد تشکیل کمیته بی طرف برای بررسی موضوع آب مورد اختلاف استان ها توسط امام جمعه شهرکرد مطرح شده بود، یک فعال محیط زیست در اصفهان معتقد است تشکیل این کمیته بی موضوع بوده و دردی از دردهای بی شمار زنده رود دوا نمی کند.
به گزارش پایگاه خبری خلیج فارس، مهندس مهدی بصیری در این زمینه اظهار داشت: تشکیل کمیته ای با مشخصات فرا منطقه ای و بی طرف برای مدیریت آب استان چهارمحال و بختیاری دور از انتظار است زیرا هم اکنون وزارت نیرو چنین شانی دارد ولی به دلیل برخی فشارها نتوانسته بی طرفی خود را حفظ کند و به مسئولیت های قانونی خود جامه عمل بپوشاند.
وی تاکید کرد: بدون تردید هیچ کمیته نمی تواند حق کسی را بگیرد و به دیگری بدهد و اگر این کمیته به هر شکل تشکیل شده و راه منطق و حقیقت را در پیش بگیرد، نتیجه ای جز جاری شده آب در زاینده رود و احقاق حقوق حقه مردم حاصل نخواهد شد.

یک فعال محیط زیست، جاری شدن موقت آب را مانند مسکنی برای دردهای زاینده رود دانست و افزود: این جاری شدن به دلیل پایان فصل کشاورزی و به دست آمدن آب مازاد به وجود آمده است ولی نباید فراموش کرد با جاری شدن موقت این آب مازاد، میلیون ها قطعه ماهی در عرصه حدود ۲۳۰ کیلومتری رها می‌شوند که با قطع شدن دوباره آب، این ماهی ها از بین خواهند رفت.
به گزارش مهر درویش تصریح کرد: حل ریشه‌ای مشکلات در گرو اصلاح برخی روندهای موجود است و مشکل زمانی حل می شود که راندمان کشاورزی از ۳۵ درصد کنونی به نرمال جهانی برسد و به اعتقاد من استان اصفهان با سطح دانش و نیروهای متخصص از این توانایی برخوردار است.
درویش در پایان یادآور شد: اصفهان باید با پتانسیل‌های موجود به سمت کشت گلخانه ای، کاهش ضایعات غذایی در بخش کشاورزی، توسعه اکوتوریست حرکت و با قدرت اقتصادیو سطح دانش مناسب، اصفهان می‌تواند به قطب تولید انرژی الکتریکی با استفاده از انرژی خورشیدی در کشور تبدیل شود.

بیش از شش ماه از خشک شدن بستر رودخانه زاینده رود در شهر اصفهان می گذرد. امروز اما آب در بستر زاینده رود 35 روز آن هم برای استفاده کشاورزان منطقه اصفهان جاری می ماند. علت خشک شدن زاینده رود آمیزه ای از سوء مدیریت و خشکسالی است و پس از گذشت سال ها تکرار خشک شدن زاینده رود تاکنون تدبیر کارآمدی از سوی مسؤولان اندیشیده نشده است.

پیش از این در مطلبی نوشته بودم که قرار است در نیمه شهریور ماه آب بصورت موقتی در رودخانه دائمی زاینده رود جاری شود. اما این اتفاق رخ نداد و از امروز زاینده رود برای 35 روز سیراب خواهد شد.
از اینکه رودخانه دائمی زاینده رود و پرآب ترین رود فلات مرکزی ایران 35 روز پر آب خواهد بود باید خوشحال باشیم یا ناراحت؟!

تصویر بالا دیروز از منطقه ناژوان اصفهان عکسبرداری شده است.

دیده بان طبیعت بختیاری: خوشبختانه این روزها، تبعات خشک شدن زاینده رود – بزرگترین رودخانه مرکزی ایران – به عنوان یک چالش ملی و فرامنطقه ای سبب ایجاد حساسیت های ویژه ای در بین بیشتر فعالان حوزه های مختلف علمی، هنری، ورزشی، فرهنگی و اجتماعی جامعه شده و علاوه بر عالی ترین مقامات محلی، حتی تعدادی از مقامات عالی کشوری را نیز وارد میدان کرده است.
در همین راستا و به منظور افزایش سطح این حساسیت ها در بین دست اندرکاران و مسئولان منطقه ای و ملی، “کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه تربیت دبیر رجایی” درنظر دارد تیم دوچرخه سواری اش در برنامه ای فرهنگی ورزشی، از ۱۲ تا ۱۶ آبان ماه از سراب زاینده رود(چلگرد) تا پایاب زاینده رود(تالاب گاوخونی) در مسافتی ۴۰۵ کیلومتری با شعار “زنده باد زاینده رود” رکاب زنی کنند.
آنان می خواهند نشان دهند آنچه که در دیار زنده رود رخداده و سبب شده تا زمزمه های مرگ تدریجی گاوخونی پرطنین تر شنیده شود، تنها به دلیل خشکسالی یا بروز تغییر اقلیم نبوده است و وقتی که به بهانه توسعه و اشتغال زایی، پرمصرف ترین صنایع خود (فولاد و آهن) را بدون توجه به خواهش های اکولوژیکی سرزمین در این منطقه احداث می کنیم و وقتی که به جای افزایش راندمان آبیاری و تغییر الگوی کشت در بخش کشاورزی یکی از قطب های علمی کشور، عملاً در همان شیوه های کشاورزی سنتی متوقف مانده ایم و برای کسب افتخار افزایش تولید به هر بهایی! تنها به افزایش سطوح کشاورزی مان اندیشیده ایم، معلوم است که باید انتظار چنین تنش های زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی بزرگی را هم داشته باشیم.

اکنون به جز کشاورزان شرق اصفهان، مسئولان نیز عاملان خشک شدن زاینده رود را نفرین می کند ولی بستر این رود، در اصفهان همچنان خشک است
برخی مسئولان اصفهانی، می گویند عاملان به وجود آمدن خشکسالی در زاینده رود را نفرین می کنند. عباس حاج رسولیها، رئیس شورای شهر اصفهان در جلسه این شورا گفته : " عامل به وجود آمدن وضعیت زاینده رود را نفرین می کنم چرا که با این اوضاع نه تنها اقتصاد شهر به ریخته بلکه امرار معاش کشاورزان شرق را فلج کرده است."
این ناله و نفرینها در حالی به آسمان رفته که میزان آب زاینده رود در قسمتهای غرب این رودخانه، نسبت به سالهای گذشته تغییری نکرده است.
یکی از کشاورزان منطقه پایین دست سد زاینده رود در گفتگو با خبرآنلاین تاکید می کند: "آب رودخانه، امسال نسبت به سال گذشته، بهتر شده و برای همین، کشاورزی منطقه پایین دست سد، رونق بیشتری گرفته است."
با این حال، مسئولان اصفهانی، می گویند پروژه بهشت آباد که قرار بود قسمتی از آب کارون را به زاینده رود بریزد، اجرایی نشده و این موضوع، باعث خشکی زاینده رود در اصفهان شده است.
رییس شورای اسلامی شهر اصفهان با انتقاد از عملیاتی نشده پروژه بهشت آباد می گوید: " دولت خود قضیه را دنبال کند و یا حداقل بگویند چه می خواهند بکنند تا حداقل بتوانیم جواب دغدغه های مردم اصفهان را بدهیم."
به گفته عباس حاج رسولیها، خشک شدن زاینده رود برای مردم اصفهان بسیار گران تمام شده است: "جریان خشکسالی ادامه دارد، صنعت توریسم تضعیف شده، درآمد صنایع دستی به صفر رسیده، کشاورزی فلج شده و من عامل خشک شدن زاینده رود را نفرین می کنم."

مطالب مرتبط:
پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ

طبق آخرین خبرها و بر اساس گفته وکلای پرونده و افراد پیگیر، تعداد شاکیان پرونده خشک کنندگان زاینده رود  از مرز 5000 نفر گذشت و روند افزایش تعداد شاکیان این پرونده همچنان ادامه دارد.

شهروندان اصفهانی و مدافعان محیط زیست در سراسر جهان که مایل به همراهی در این شکایت حقوقی هستند می توانند با ارسال نام ، نام خانوادگی ، نشانی و تلفن به ایمیل zayandehroud1390@gmail.com نام خود را به جمع دیگر شاکیان بیفزایند .

پی نوشت:
پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ
اعتراضات مردم و طرفداران محیط زیست تا بازگشت حیات دائمی به زنده رود ادامه دارد

طبق آخرین خبرها تعداد شاکیان پرونده خشک کنندگان زاینده رود تا پایان امروز از مرز 3800 نفر گذشت و روند افزایش تعداد شاکیان این پرونده همچنان ادامه دارد.

شهروندان اصفهانی و مدافعان محیط زیست در سراسر جهان که مایل به همراهی در این شکایت حقوقی هستند می توانند با ارسال نام ، نام خانوادگی ، نشانی و تلفن به ایمیل zayandehroud1390@gmail.com نام خود را به جمع دیگر شاکیان بیفزایند .

پی نوشت:
پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ
اعتراضات مردم و طرفداران محیط زیست تا بازگشت حیات دائمی به زنده رود ادامه دارد

بر اساس گزارشی که اخیراً مرکز مطالعات و پژوهشهای شورای اسلامی شهر اصفهان منتشر کرده است، انتقال و برداشت بی رویه آب، زاینده رود را به کام مرگی تدریجی و خاموش کشانده است .

در سال 1335، سهم هر ایرانی سالانه 4 هزار متر مکعب بود که در حال حاضر به یک هزار و 723 متر مکعب کاهش یافته است و اگر به یک هزار و 710 متر مکعب برسد به مرز تنش آبی می‌رسیم و این در حالی است که با وضع موجود به زودی و در کمتر از شش ماه دیگر به مرز تنش آبی خواهیم رسید.
به گزارش پایگاه خبری زندگی سالم، موضوع آب از جایگاه ویژه‌ای در سطح کشور برخوردار است به گونه‌ای که جنگ‌هایی که در سطح آفریقا و خاورمیانه و حتی برخی از استان‌های کشور شاهد هستیم بر سر مسئله آب است.
سامانه اطلاع رسانی زندگی سالم در گفتگویی با دکتر اسماعیل کهرم ، دکتر پرویز کردوانی و مهندس محمد درویش به وضعیت هشدار دهنده پیش روی کشورمان در خصوص منابع آبی پرداخته است . این گزارش را در اینجا بخوانید .

مطالب مرتبط :

اعتراضات مردم و طرفداران محیط زیست تا بازگشت حیات دائمی به زنده رود ادامه دارد

پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ

در حالیکه بر اساس نظر کارشناسان ، عدم مدیریت صحیح منابع آبی زاینده رود را به خشکی کشانده است و در حالیکه در اکثر روزهای پنج سال گذشته زاینده رود بطور کامل خشک بوده است ، معاون عمرانی استانداری اصفهان خبر از آن داد که قرار است در روزهای آینده به منظور تامین آبهای زیر زمینی و جلوگیری از خشک شدن درختان حاشیه رودخانه ، آب زاینده رود به مدت یک هفته باز شود . ایشان همچنین یکی از دلایل این امر را ایجاد فضایی مفرح برای آسودگی و استراحت شهروندان اصفهانی و گردشگران اعلام کرده اند !
تحت هیچ شرایطی نباید فراموش بکنیم که مشکل زاینده رود در اثر سومدیریت در سالهای گذشته مربوط به وجود آمده است . از انتقال غیر اصولی آب زاینده رود به شهر ها و استانهای دیگر ، احداث غیر منطقی و طبیعت ستیزانه صنایع بزرگ در حاشیه رودخانه ، عدم راندمان مناسب در صنایع کشاورزی استانهای چهارمحال بختیاری و اصفهان ، کاشت محصولات کشاورزی نظیر برنج ، نگاه استانی به زاینده رود و .... همه و همه در خشک شدن پر آب ترین رود فلات مرکزی ایران نقش داشته است .
فراموش نکنیم که زاینده رود یک رودخانه فصلی نیست ، زاینده رود رودخانه ای دائمی است بوده. زنده دیدن زاینده رود آن هم برای یک هفته کسی را خوشحال نمی کند.
بهتر است مدیران و مسئولان محترم به دنبال درمان واقعی مشکلات باشند ، صدقه دادن و باز کردن یک هفته ای آب دردی را درمان نمی کند . سازمانهای غیردولتی زیست محیطی ، اساتید و کارشناسان محیط زیست و کوشندگان محیط زیست در اصفهان و ایران حدود ده سال است که نسبت به حال ناخوش زاینده رود هشدار داده و می دهند . برای نجات زاینده رود باید آستین ها را بالا زد و کار اصولی و کارشناسی شده انجام داد .
ایجاد فضایی مفرح برای آسودگی شهروندان اصفهانی و گردشگران حق همیشگی مردم اصفهان است . این حق سالهاست که برای آنها وجود داشته است ، اگر در اثر دخالت نابخردانه در طبیعت این حق از آنها سلب شده است باید بکوشیم برای احیای این حق .
پر آب ترین رود دائمی فلات مرکزی ایران به آب صدقه ای نیاز ندارد ، حکایت این آب هم مثل یارانه 40 هزار تومانی است ! حق زاینده رود و ما بسیار بیشتر از یک هفته آب بوده و است .
اگر سهراب این روزها زنده بود حتماً می گفت : جای مردان سیاست بنشانیم درخت تا زاینده رود زنده شود ...
پی نوشت :
گزارش مستند ایمنا از روند خشکسالی تعجب برانگیز زاینده رود: تراژدی خوردن حق اصفهانی‌ها و خشکی زاینده‌رود

پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ

طبق آخرین خبر تعداد شاکیان پرونده خشک کنندگان زاینده رود تا پایان امروز از مرز 3300 نفر گذشت و روند افزایش تعداد شاکیان این پرونده همچنان ادامه دارد.

شهروندان اصفهانی و مدافعان محیط زیست در سراسر جهان که مایل به همراهی در این شکایت حقوقی هستند می توانند با ارسال نام ، نام خانوادگی ، نشانی و تلفن به ایمیل zayandehroud1390@gmail.com نام خود را به جمع دیگر شاکیان بیفزایند .

طبق آخرین خبر تعداد شاکیان پرونده خشک کنندگان زاینده رود که اواسط هفته گذشته به 2100 نفر رسیده بود تا پایان امروز از مرز 2800 نفر گذشت و روند افزایش تعداد شاکیان این پرونده همچنان ادامه دارد. پیش از این اسفندیار امینی ، مدیر عامل کانون خبرگان کشاورزی استان اصفهان پیش بینی کرده بود با توجه به روند موجود تعداد شاکیان پرونده خشک کنندگان زاینده روز از مرز یکصد هزار نفر فراتر خواهد رفت .

شهروندان اصفهانی و مدافعان محیط زیست در سراسر جهان که مایل به همراهی در این شکایت حقوقی هستند می توانند با ارسال نام ، نام خانوادگی ، نشانی و تلفن به ایمیل zayandehroud1390@gmail.com نام خود را به جمع دیگر شاکیان بیفزایند .

بر خلاف اینکه مسئولان اظهار می‌کنند که گرد و غبارهای سال‌های اخیر ناشی از کشورهای حاشیه ایران است اما باید گفت که خشکسالی زاینده‌رود نقش اصلی در ایجاد گرد و غبار در کشور دارد.
مدیرعامل کانون خبرگان کشاورزی استان اصفهان گفت: در سطح ملی نیز این مساله با پیگیری مدیران همراه بوده است و در همین راستا چندین جلسه در اصفهان و تهران برگزار شده است.

دکتر محمد علی دادخواه، وکیل پرونده شاکیان خشک کنندگان زاینده‌رود در نشست خبری که به منظور گشایش پرونده شاکیان خشک کنندگان زاینده‌رود برگزار شد گفت: پرونده شاکیان خشکسالی زاینده‌رود صرفاً یک پرونده فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و عمومی است و هیچ خط و ربط سیاسی ندارد.
به گزارش زندگی سالم ، وی اظهار داشت: مسئولان استان اصفهان در حالی خبر از کاهش 30 درجه بارندگی می‌دهند و خشکسالی زاینده‌رود را ناشی از آن اعلام می‌کنند که با توجه به گفته آنها تنها باید 30 درصد از آب زاینده‌رود کم شده باشد نه اینکه به خشکسالی این رود بینجامد.
وکیل پرونده شاکیان خشک کنندگان زاینده‌رود با بیان اینکه بسیاری از کشاورزان به علت ماه رمضان و دوری مسیر و شکسته شدن روزه آنها از حضور در این جلسه خودداری کردند، ادامه داد: از آنجائیکه شکایت بر علیه مدیر عامل شرکت آب منطقه اصفهان به علت عدول از اختیارات قانونی و دادن اجازه استفاده غیر مجاز از آب رودخانه زاینده‌رود تنظیم شد اما وی از حضور در نخستین جلسه خودداری کرد و وکیل خود را به پاسخگویی شاکیان خشکسالی زاینده‌رود مطرح ساخت.
دادخواه اضافه کرد: ایران در قبال زاینده‌رود و مشکلاتی که در سال‌های اخیر در اثر خشکی آن به وجود آمده است بر اساس دو کنوانسیون رامسر و وین، تعهدات جهانی دارد.
وی اظهار داشت: با پیگیری‌های جمعی از نمایندگان کشاورزان استان اصفهان و برخی از انجمن‌ها در این راستا تعدادی از وکلا حاضر به اقدام حقوقی و پشتیبانی از این پرونده شدند.

بنا بر گزارش اختصاصی پایگاه خبری زندگی سالم تعداد شاکیان خشک کنندگان زاینده رود تنها طی 24 ساعت از 850 نفر به 2100 افزایش یافته است و طبق پیش بینی مدیر عامل کانون خبرگان کشاورزی استان اصفهان پیش بینی می شود این تعداد به یک صد هزار نفر افزایش یابد.
اگر چه پرونده شاکیان خشکسالی زاینده‌رود در ابتدا از سوی جمعی از عامه مردم اصفهان تشکیل شد اما با اطلاع اصناف مختلف مثل پزشکان، صنعتگران و حتی گروه هنرمندان از این جریان حمایت جدی کردند و خواستار پیوستن به امضاء کنندگان این شکایت نامه شدند.
نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده شاکیان خشکسالی زاینده‌رود در حالی امروز در شعبه یک دادیاری دادسرای عمومی انقلاب شهرستان اصفهان  با دو ساعت تاخیر آغاز شد که خیل کثیری از کشاورزان معترض به خشکسالی زاینده‌رود در این جلسه شرکت کردند.
از آنجائیکه شکایت بر علیه مدیر عامل شرکت آب منطقه اصفهان به علت عدول از اختیارات قانونی و دادن اجازه استفاده غیر مجاز از آب رودخانه زاینده‌رود تنظیم شد اما وی از حضور در نخستین جلسه خودداری کرد و وکیل خود را به پاسخگویی شاکیان خشکسالی زاینده‌رود مطرح ساخت.
در این جلسه محمد علی دادخواه و وحید مشگانی فراهانی به عنوان وکلای پرونده به حمایت از شاکیان برخواستند و دو مدیر عامل کانون خبرگان کشاورزی شهرستان و استان اصفهان نیز به مطلعان به ایراد سخنرانی پرداختند.
دادخواه که نسبت به مسیر پرونده و به نتیجه رسیدن آن بسیار خوشبین بود گفت: وکیل مدیر عامل شرکت آب منطقه اصفهان در حالی تمام اتهامات مطرح شده و به ویژه تغییر مسیر زاینده‌رود را تکذیب کرد که در نهایت قرار شد بعد از ده روز استدلات خود را به قاضی ارائه دهد.
دادخواه با اعلام اینکه در صورتی که احساس کنیم مسئولان قضایی استان همچون مسئولان اجرایی راه حل مناسبی برای ختم پرونده خشکسالی زاینده رود ارائه نمی دهند مثل برج جهان‌نما از طریق ارگان‌های بین‌المللی وارد خواهیم شد.

فروش آب علت اصلی خشکی زاینده‌رود است . به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میراث فرهنگی و گردشگری زندگی سالم ، نیما محمدی یکی از وکلای پرونده شاکیان خشکسالی زاینده‌رود اصفهان با اشاره به اینکه برای نخستین بار پرونده‌ای در دادسرای عمومی اصفهان به علت فروش آب زاینده‌رود، خشکسالی آن و باتلاق گاوخونی تشکیل شد، اظهار داشت: در حال حاضر 852 نفر از شهروندان اصفهانی با امضا خود خواستار بررسی هر چه زودتر این پرونده و برخورد با عوامل فروش آب شدند.
وی با اشاره به اینکه فردا نخستین جلسه این دادگاه برگزار می‌شود،‌ بیان داشت: در دادخواست اولیه این پرونده آمده است که در چند سال اخیر آب زاینده‌رود در پی قانون‌گریزی مدیران شهری قطع شده و این بهره‌برداری غیرقانونی از موضع مقام اجرایی، خسارات جبران ناپذیری را به بار آورده است.

بر اساس گزارش روزنامه شرق تعداد شاکیان خشک کنندگان زاینده رود به 850 نفر افزایش یافته است و دادگاه رسیدگی‌کننده به پرونده قرار است هفدهم مرداد سال جاری در شعبه یکم دادیاری تحقیق دادسرای عمومی اصفهان برگزار شود.

چه بخواهیم ، چه نخواهیم ! چه مدیران شهر اصفهان خوششان بیاید ، چه خوششان نیاید !! چه شهروندان غمگین و افسرده بشوند یا نشوند واقعیت این است که در سالهای گذشته میراث طبیعی و فرهنگی اصفهان بیش از هر زمان دیگری مورد تهدید و تخریب قرار گرفته است .
تنها با مشاهده زاینده رود که نماد زندگی و زاینده طبیعت و فرهنگ شهر اصفهان بوده است متوجه حال ناخوش اصفهان می شویم.

بقیه  عکس ها را در ادامه مطلب ببینید .

عکس از حمزه کرباسی

وقتی این عکس را دیدم نخستین چیزی که توجهم را جلب کرد دهان های باز و سرهای رو به آسمان این ماهی ها بود . البته خوب می دانم این شکل طبیعی ماهی ها در این موقعیت است اما یقین دارم این ماهی ها این بار برای استفاده از اکسیژن سطح آب و ثانیه ای بیشتر زنده ماندن به این شکل در نیامده اند ! آنها دارند حرف می زنند ، دارند با پروردگارشان صحبت می کنند . شاید دارند برای ما انسانها دعا می کنند . شاید دارند می گویند : پروردگارا ما که رفتیم و مردیم اما خودت به داد این انسانها برس . حتماً دارند می گویند: خدایا به این اشرف مخلوقاتت بفهمان که حیات موجودات زنده همانند یک زنجیره است ، اگر امروز زاینده رود خشک شد و ما مردیم فردا یا پس فردا نوبت حلقه های دیگر می رسد و دیر یا زود گریبان آنها را خواهد گرفت ...

می دانم ، یقین دارم این ماهی ها دارند چیزی می گویند ، یک بار دیگر به عکس نگاه کنید ، این ها دارند حرف می زنند ، حتی اگر چیزی هم نگویند سکوتشان پر از فریاد است .

نمی دانم چه می گویند . اما ای کاش ما موجودات دو پا را نفرین نکنند ، ای کاش از پروردگارمان نخواهند آنچه که ما بر سر آنها آوردیم ، بر سر ما بیاید ، که اگر اینطور باشد وای بر حال ما ...

پی نوشت :

- عکس های آرشیده شاهنگی از مرگ ماهی ها در زنده رود را اینجا ببینید .

- این عکس ها مرا به یاد این نوشته انداخت : دلفین های با غیرت ، آدم های بی غیرت

به مناسبت روز جهانی زمین تعدادی از اعضای  « جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست در استان اصفهان» با حضور در یکی از پارکهای جنگلی حاشیه زاینده رود اقدام به پاکسازی منطقه کردند. این منطقه بخشی از بستر زاینده رود است که روزگاری زنده رود خروشان در آن جاری بوده است ولی امروز به محلی پر از زباله تبدیل شده است .

سالها و بارها در جلسات زیست محیطی شنیده بودم که فاضلاب وارد زاینده رود می شود ، حتی عکسهای ورود فاضلاب به زاینده رود را هم دیده بودم ، اما هیچوقت این مساله را باور نمی کردم . نمی دانم چرا دوست داشتم فکر کنم این اخبار دروغ است ، ورود فاضلاب شهری به زاینده رود را هیچوقت نمی خواستم باور کنم.

ماه گذشته همایشی با نام " بررسی بحران زاینده رود" در بستر خشکیده این رود برگزار شد ، آنچه که توسط متخصصان و مدیران دولتی در این همایش در خصوص بحران های زاینده رود مطرح شد همگی به دلایل خشک شدن رودخانه می پرداخت ، گویا بحران زاینده رود تنها خشک شدن و بی آبی است .

در ابتدایی ترین و ساده ترین تعریف ،  رودخانه جایی است که در آن آب جاری باشد و آب را از نقطه ای به نقطه دیگری منتقل کند ولی این کمال بی انصافی است که بخواهیم زاینده رود را اینگونه تعریف کنیم ، زاینده رود تنها یک رود در معنای ساده آن نیست  زاینده رود یک جریان فرهنگ ساز و زندگی ساز است . همانطور که زاینده رود بی آب معنایی ندارد ، زاینده رود بدون سی و سه پل و بوستانهایش معنایی ندارد.

زاینده رود و فاضلاب

زاینده رود در روزهای پر آبی با مشکل پساب صنایع و فاضلاب مواجه است . بر اساس آمارها در سالهای گذشته زاینده رود همواره یکی از آلوده ترین رودخانه های کشور بوده است . آلودگیهای شیمیایی و میکروبی زاینده رود به حدی بوده است که آب زاینده رود متهم اصلی دلیل پایتختی اصفهان برای بیماریهایی نظیر «ام اس» است. همچنین در سالیان گذشته به کرات شاهد مرگ و میر گسترده آبزیان در این رودخانه بوده ایم و توصیه هایی مبنی بر استفاده نکردن از محصولات آبیاری شده توسط آب زاینده رود را شنیده ایم.

در سالهای گذشته رنگ رخسار زاینده رود خبر می داده از میزان بالای آلودگیهای آن و کسانی که تا سالیانی نه چندان دور در حاشیه رودخانه می توانستند بستر رودخانه را ببینند دیگر شاهد آن صحنه ها نیستند . سوال اینست که آیا به فرض پر آب بودن زاینده رود با وجود آلودگیهای بی شمار شیمیایی و میکروبی می توان نام این رود را زاینده رود نامید ؟! آیا آب آلوده رودخانه برای کشاورزی مناسب خواهد بود؟

سال گذشته در اثر شکسته شدن لوله نفت ، هزاران لیتر نفت خام وارد زاینده رود شد و خسارات فراوانی به محیط زیست وارد کرد . بعد از آن چه اتفاقی افتاد ؟ در اثر این حادثه کدام کارمند ، مدیر یا مسئول متخلفی استعفاء داد یا جریمه شد ؟!  لوله های پساب و فاضلاب چه مکانهایی به زاینده رود ختم می شود ؟ با متخلفان چه برخوردی شده است ؟

حریم طبیعی زاینده رود

در هیچ کجای شهر اصفهان نمی توانید در حاشیه رودخانه بایستید و وقتی به زاینده رود نگاه می کنید ردی از تجاور به حریم طبیعی رودخانه پیدا نکنید . در سالهای گذشته برج ها و ساختمانهای بلند مرتبه زیادی در حاشیه رودخانه ساخته شده اند و بر خلاف مقررات شهرسازی ، حریم طبیعی زاینده رود را مورد تجاوز قرار داده اند. ساختمانهای بلند مرتبه در حاشیه زاینده رود علاوه بر آنکه به منظر طبیعی این رود لطمه زده اند باعث افزایش جمعیت و شلوغی خیابانهای حاشیه رودخانه نیز شده اند .

کسانی که تا دیروز می توانستند فارغ از گرفتاریهای زندگی شهری از طبیعت زیبای اطراف رودخانه لذت ببرند امروز باید سیمای ناهنجار ساختمانهای بلند مرتبه و گاهی تابلوهای تبلیغاتی اطراف رودخانه را تحمل کنند.

و باز سوال اینست : این ساختمانها از کجا آمده ؟ چه اداراتی مجوز احداث این ساختمانها را داده ؟  آیا اگر زاینده رود پر آب باشد ولی در میان این ساختمانها و ساختمانهایی که در راه است محبوس شود چیزی کم نخواهد داشت؟!

زاینده رود و پل هایش

زاینده رود بدون سی و سه پل و خواجو معنا ندارد ، همانطوریکه پاریس بدون ایفل و لندن بدون بیگ بن چیزی کم دارد. پل خواجو به بدترین شکل به نام مرمت مورد نامهربانی قرار می گیرد و از زیر سی و سه پل تونل قطار شهری عبور داده می شود و این تونل به گفته مسئولان قطار شهری در قسمتی دچار انحرافی 35 متری می شود .

اگر  حرف دیگری نگوئیم ! در خوشبینانه ترین حالت می شود گفت آنچه که در مورد پل خواجو و سی و سه پل اتفاق افتاده ناشی از کم مسئولیتی و بی توجهی بوده است . چه کسی پاسخگوست ؟!  آیا کارمند ، مدیر یا مسئول متخلفی استعفا ء داده و یا برکنار شده است ؟!

وعده جاری شدن آب در رودخانه

بی شک در خشک شدن زاینده رود ، خشکسالی دو سال اخیر تاثیر گذار بوده است اما آنچه که باعث نگرانی و تشدید بحران خشکی زاینده رود شده است اقدامات غیر کارشناسانه ای است که در استان چهار محال بختیاری انجام شده . انتظار شهروندان از مدیران استان و شهر این بوده که اقدامات موثرتری برای بازگرداندن حیات به زنده رود انجام می دادند ولی متاسفانه این انتظار تا کنون محقق نشده است و وعده جاری شدن آب در ابتدای پائیز را نمی توان نتیجه تلاش مدیران مسئول استان دانست زیرا در این فصل بنا بر قانون طبیعت بارندگی ها آغاز می شود و همچنین نیاز باغات تازه تاسیس استان چهار محال بختیاری به منابع آبی نیز کم می شود . وعده جاری شدن آب در پائیز که بارها از سوی مدیران شهری به شهروندان داده شده مانند وعده سرد شدن هوا در فصل پائیز است و این نگرانی وجود دارد که مبادا داستان خشکی زاینده رود در سالهای آینده نیز ادامه داشته باشد.

چشم ها را باید شست

داستان امروز زاینده رود حکایت آن کسی است که با چشمان بسته به بدن فیلی دست می گذاشت و هر قسمتش را تفسیری جداگانه می کرد ، پاهایش را ستون می دید و گوشهایش را بادبزن. نتیجه این نگاه به زاینده رود اینست که کسی ساحلش را برای ویلا مناسب می بیند ، آن دیگری زاینده رود را محل مناسبی برای تخلیه فاضلاب می بیند ، کسی در حاشیه اش برج می سازد تا ارزش افزوده اش چند برابر باشد و عده ای دیگر بی توجه به سرنوشت پل هایش هستند. باور کنیم که بحران زاینده رود تنها بی آبی نیست ، شاید بحران اصلی زاینده رود بی درایتی و بی مسئولیتی ما باشد.

-          این مطلب در شماره پائیز ماهنامه زندگی سالم به چاپ رسیده است.

بوستانهای حاشیه زاینده رود خشک همچنان پذیرای انبوه مردمی است که خسته از گرفتاریهای روزمره ساعتی را برای آسودن به آنجا می آیند. در این میان پل خواجو از دیرباز پذیرای مردانی بوده که برای آواز خوانی به آنجا می آیند. تقریباً در هر ساعتی از روز می توان عده ای را در حال آواز خوانی در زیر پل خواجو پیدا کرد . شنیده ام که بسیاری از خوانندگان معروف اصفهانی خوانندگی را از همین مکان شروع کرده اند ...

در اینجا مقاله جالبی با عنوان " مردمنگاری مراسم آوازخوانی پیرمردهای اصفهانی زیر پل خواجو " آمده است . آنچه بهانه شد برای نوشتن این نوشتار حسی است که هر بار با حضور در جمع آوازخوانان پل خواجو به من دست می دهد ؛ شادی ای لحظه ای و حسرتی از موقتی بودن این شادی . چرا در یکی از جوان ترین کشورهای دنیا و در یکی از بزرگترین شهرهای ایران نباید مکانی برای شادی جوانان در محیط عمومی وجود داشته باشد ؟ چرا پیران و جوانانی که ساعتی برای آواز خوانی به این مکان می آیند باید در هراس از باتوم و توهین باشند ؟

آوازهایی که خوانده می شود نیز عجیب است ، همه شعرها و تصنیف های قدیمی است . زیر پل خواجو پیرمردان 70 ساله و جوانان 20  ساله یک نوع موسیقی را دوست دارند. شنیدن این آوازها حس عجیبی به من می دهد ؛ پیران افسوس روزهای گذشته را می خورند و جوانان افسوس روزهایی که نداشته اند و شادی هایی که ندیده اند. شادی حق مسلم جوانان ماست ...

توضیح: خیلی وقت بود می خواستم این مطلب را بنویسم ، آخرش هم اونی که میخواستم نشد و نتونستم حسمو بنویسم . خودسانسوری کردم !

پی نوشت:

تعدادی از کلیپ های آوازهای زیر پل خواجو را می توانید اینجا ، اینجا و اینجا ببینید.

هفته گذشته در خصوص خشکی زاینده رود گفتگویی با خبرگزاری صدای آلمان داشتم . از آنجائیکه سایتش اخیراً فیلتر شده ، متن گزارش در ادامه آمده است :

زاینده‌رود ، طعمه‌ی نگاه استانی و سوء مدیریت

خشکی زاینده‌رود صدها هزار کشاورز اصفهانی را با فقر شدید مواجه کرده است. کارشناسان عدم مدیریت صحیح و تصمیم مدیران استان چهارمحال و بختیاری به استفاده‌ی بیش از حد از آب این رودخانه را از دلایل اصلی خشکی آن می‌دانند.

چندی است که خشکی زاینده‌رود برای مردم اصفهان و بخصوص کشاورزان مشکلات بزرگی ایجاد کرده است.

به گفته‌ی رئیس هیأت مدیره‌ی انجمن حمایت از کشاورزان اصفهان، از سال گذشته تا کنون ۵۰۰ هزار کشاورز با بحران مواجه شده و خانواده‌های آنها با فقر شدید دست و پنجه نرم می‌کنند.

سپهر سلیمی، از فعالان زیست‌محیطی اصفهان، خشکسالی، عدم مدیریت صحیح و مصرف بهینه‌ی آب زاینده‌رود، انتقال آب این رودخانه به شهرها و مناطق دوردست و عدم نگاه کارشناسانه به مدیریت آب را از علل خشکی زاینده‌رود می‌داند. اما به اعتقاد وی، علت اصلی، «نگاه استانی» به آب این رودخانه از سوی «مدیران استان چهارمحال و بختیاری» است.

وی می‌گوید: «برخی از مدیران این استان از این آب به این دلیل که می‌گویند، سرچشمه‌های زاینده‌رود در چهار محال و بختیاری است، بیش از اندازه‌ی لازم استفاده می‌کنند.»

سلیمی می‌افزاید : «الان در هر ثانیه ۴۰ تا ۵۰ متر مکعب آب از سد زاینده‌رود خارج می‌شود که از این مقدار حتی یک متر مکعب آن هم به شهر اصفهان وارد نمی‌شود.»

به گفته‌ی سلیمی، مدیران استان چهار محال و بختیاری با استفاده از «۳۵۰ پمپ، آب را به ارتفاعات» این استان پمپاز می‌کنند تا به مصرف احداث «باغات و شهرکی در سرچشمه‌های زاینده‌رود» برسانند.

این فعال محیط زیست اصفهان در ادامه می‌افزاید: «حتی به دنبال این هستند که خط مرزی آبی بین استان اصفهان و استان چهارمحال بختیاری را تغییر بدهند تا بتوانند مدیریت آب را در دست بگیرند و می‌گویند نگاهی که به آب زاینده‌رود می‌شود باید نگاه استانی باشد که عمده‌ی مشکلات از همین جا شروع شده است. چون نگاه استانی به این مسئله‌ و دیگر مسایل و زیست‌محیطی و اکولوژیکی زیانبار است و می‌تواند مناطق زیادی از اصفهان را با بحران زیست‌محیطی مواجه کند.».

حسین محمدرضایی، رئیس هیأت مدیره‌ی انجمن حمایت از کشاورزان اصفهان، می‌گوید، سازمان جهاد کشاورزی چهار محال و بختیاری برای احداث ۱۰ هزار هکتار باغ مجوز صادر کرده است، در حالی که احداث باغ روی تپه‌های مشرف به زاینده‌رود در این استان هیچ توجیه کشاورزی و منطقه‌ای ندارد.

سپهر سلیمی، فعال محیط زیست اصفهان، معتقد است، شهرکی که قرار است در چهار محال ایجاد شود به آب زیادی نیاز دارد و چون فاضلاب این شهرک به زاینده‌رود وارد می‌شود، خود باعث آلودگی‌های زیست‌محیطی خواهد شد.

وی بیکاری، خشک شدن بیشه‌ی تاژوان و تالاب گاوخونی، تخریب میراث طبیعی و فرهنگی و زیان به صنعت گردشگری اصفهان را از جمله پیامدهای خشکی زاینده‌رود می‌داند.

 سلیمی به اعتراض‌هایی که تاکنون انجام شده اشاره می‌کند و می‌گوید: «در سطح استان اصفهان اعتراض‌های زیادی انجام شده، هم در بخش مردمی، کشاورزان و سازمان‌های غیر دولتی و هم اساتید و کارشناسان و مدیران شهری و استانی که مخاطب این اعتراض‌ها مدیران استان چهارمحال بختیاری و حتی وزارت نیرو بوده‌اند، از آنها خواسته شده که نگاه استانی نداشته باشند و مدیریت باید همان مدیریت قبلی منطقه‌ای بوده باشد تا این آسیب‌ها به حداقل برسد.»

نگاه به آب زاینده‌رود باید منطقه‌ای باشد نه استانی

سپهر سلیمی بهترین راهکار خروج از این بحران را «نگاه منطقه‌ای به زاینده‌رود» می‌داند: «مهمترین مشکل زاینده‌رود این است که همیشه به آن نگاهی بخشی می‌شده. در همین شهر شاهد این هستیم که در کنار و حریم طبیعی زاینده‌رود ساختمان‌های بلندی ساخته می‌شود که بر خلاف قوانین و مقررات است و حق‌آبه‌ای که باید به تالاب گاوخونی داده می‌شده، پرداخت نشده. شاید این فرصت، فرصتی باشد که دریابیم که زاینده‌رود فراتر از یک رود است و باید نگاه جامعی به آن داشته باشیم، از سرچشمه تا پایاب و این نگاه باید منطقه‌ا‌ی باشد و باید به عنوان عاملی که باعث به وجود آوردن شهر اصفهان شده به آن نگاه کنیم. اگر قبول کنیم که این شهر یکی از شهرهای بی‌نظیر ایران است، زاینده‌ی آن زاینده‌رود بوده.»

زاینده رود ،  زاینده نصف جهان است و نصف جهان با همه زیباییهای طبیعی و شاهکارهای فرهنگی و هنری اش خود را مدیون  زنده رود می داند. زندگی و زیبایی همراه با آب زاینده رود به اصفهان آمده است و بی آبی زنده رود ، زندگی اصفهان را با خطرات جدی مواجه خواهد کرد.

بستر زاینده رود ایران در ماههای گذشته در خشکی کامل به سر برده است و جریان زندگی ساز آب در آن قطع شده است . خشکی زاینده رود در کوتاه مدت و بلند مدت اثرات جبران ناپذیر فراوانی خواهد داشت. تخریب محیط زیست منطقه ، نابودی تالاب بین المللی گاوخونی ، نابودی و آسیب جدی به کشاورزی و صنعت دامپروری ، کاهش جذب گردشگران خارجی و داخلی و آسیب دیدن بنای پل های تاریخی تنها بخشی از اثرات مستقیم خشکی زاینده رود است که می تواند زاینده آسیبهای فرهنگی ، زیست محیطی ، اقتصادی و اجتماعی دیگری باشد.

در توجیه خشکی زاینده رود آسانترین جواب آنست که آن را به خشکسالی پیوند دهیم و آن را بلایی آسمانی بدانیم ولی در عصر علم و تکنولوژی دیگر این توجیهات عوامفریبانه خریداری ندارد . راست آنست که در سالهای گذشته زاینده رود مورد کم توجهی و بی مهری قرار گرفته است و مدیران زمینی بیش از بلاهای آسمانی ، خاطر زنده رود را پریشان کرده اند. یادمان نرفته در روزهای پر آبی زاینده رود شاهد ورود پساب صنایع و فاضلاب به رودخانه بوده ایم و زاینده رود به یکی از آلوده ترین رودخانه های کشور تبدیل شده بود . حریم طبیعی زاینده رود مورد تجاوز غیر قانونی بسازبفروشان و بلندمرتبه سازان قرار گرفته است و پل های تاریخی آن در اثر مرمت غیر اصولی و یا عبور مترو در معرض آسیب هستند .

بی مهری اصفهانی ها با زاینده رود این بار مدیران چهار محال بختیاری را به هوس انداخته که در جهت رونق اقتصادی منطقه خود از آب زاینده رود بیش از حد معمول استفاده کنند . واگذاری  350 پمپ بزرگ توسط شرکت آب استان چهار محال بختیاری جهت پمپاژ آب زاینده رود به ارتفاعات و مناطق صخره ای جهت احداث باغات یکی از عواملی است که در خشکی زاینده رود موثر است . تخمین زده می شود میزان آب برداشت شده توسط این پمپ ها معادل نصف آبدهی سد زاینده رود است و با محاسبه ای ساده می توان متوجه شد که ادامه این روند می تواند به خشک شدن دائمی زنده رود بیانجامد . همچنین عزم مدیران استان چهار محال بختیاری بر احداث شهرکهای گردشگری در حاشیه سد زاینده رود ، زندگی زاینده رود را با چالش های جدی مواجه کرده است.

بی شک بخشی نگری و عدم توجه به هویت طبیعی ، فرهنگی  و اجتماعی زاینده رود از سرچشمه تا پایاب باعث پدید آمدن این مشکلات شده است و خشکی زاینده رود می تواند این فرصت را بوجود بیاورد تا نگاه ژرف تری به مدیریت این رود زندگی بخش داشته باشیم . شواهد حاکی از آنست که پس از دومین سفر استانی به استان چهار محال بختیاری شاهد برداشت آب از زاینده رود و پمپاژ آن به ارتفاعات بوده ایم و این در حالیست که زاینده رود بیش از هر زمان دیگری نیازمند نگاه کارشناسانه و جامع نگر است.

عدم برخورد مناسب از سوی مدیران استان چهار محال بختیاری و ندادن حقابه زاینده رود نمی تواند توجیه مناسبی برای خشکی زاینده رود باشد و مدیران عالی استان اصفهان باید مسئولانه تر از گذشته پیگیر بازگشت حیات به زنده رود ایران باشند. آمار نگران کننده ای که این روزها از بیکاری کشاورزان اصفهانی و از بین رفتن واحدهای دامپروری در شرق اصفهان به گوش می رسد حکایت از تلخی عواقب سومدیریت در  این حوزه است.

اصفهان و اصفهانی ها نباید تاوان سومدیریت یا کم توانی مدیران را در تامین آب زاینده رود و بازگشت زندگی به شهرشان را بپردازند و بر همه مسئولان واجب است فارغ از تعارفات سیاسی ، در جهت حل مشکل اقدام کنند و زندگی را به زنده رود نصف جهان بازگردانند.

جای مردان سیاست بنشانیم درخت تا هوا تازه شود ...

پی نوشت :

-          بر خلاف تصور عموم ، خشکی زاینده رود ریشه در بی مسئولیتی و اشتباهات مدیران استانهای چهارمحال بختیاری و اصفهان دارد. در این مورد باز هم خواهم نوشت.

-          این مطلب در شماره شهریور ماهنامه زندگی سالم منتشر شده است. همچنین در این شماره ماهنامه زندگی سالم می خوانید:

-          "جهان نما" احیای یک یادگار قدیمی یا زخمی بر چهره معماری اصفهان

-          تخریب گسترده پل خواجوی اصفهان به بهانه مرمت!   

زنده رود نصف جهان این روزها خشک است . خشک بودن زاینده رود در فصل بهار و در حالیکه بارشهای بهاری مناسبی را شاهد بوده ایم کمی عجیب می نماید.

برای بررسی دلایل خشکی زاینده رود باید با مطالعه و پژوهش های مختلف صحبت کرد اما آنچه که مسلم اینست که در سرچشمه زنده رود اصفهان خبرهایی هست . نمی توان منکر خشکسالیهای اخیر شد اما باید اذعان کرد استفاده از آب زاینده رود برای صنایع بزرگ و البته آلوده کننده استان اصفهان در بی جان کردن زاینده رود بی اثر نبوده اند. از همه ی این مسائل مهمتر شاید بتوان بحث انتقال آب زاینده رود به استانهای کرمان و یزد را از دلایل اصلی کم آبی زنده رود مطرح کرد.

خشکی زنده رود علاوه بر ایجاد خسارات فراوان به اکوسیستم منطقه می تواند باعث نابودی پل های تاریخی بی نظیر شهر اصفهان شود و تالاب گاوخونی را به کام مرگ بکشاند ، ضمن اینکه اصفهان بی زاینده رود ، نصف جهان نیست .

این روزها و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری هر صنف و گروهی در دل آرزویی دارند و امید دارند رئیس جمهور بعدی آنها را به آرزوهایشان نزدیک کند . شاید اگر زاینده رود حق رای داشت به کسی رای می داد که آب زاینده رود را به زادگاهش نکشاند و قول آبش را به جایی ندهد .

این عکس را در پیاده روی شبانه امشب گرفتم . چند سالیست که هفته ای چند بار شبها با دوستان در کنار زاینده رود قدم می زنیم . خدا زاینده رود زیبا و بوستانهایش را از شر بعضی از بندگان احمقش حفظ کند .

شاید کمتر کسی چنین تصویر زیبایی از پل خواجو دیده باشد زیرا قاعدتاً باید در رودخانه - آن هم در این فصل سال - آب جریان داشته باشد و تصویر واضحی از پل روی آب ایجاد نشود ولی متاسفانه امسال اوضاع بدتر از پارسال است و حتی در بخش هایی زاینده رود خشک است .

ظاهراً این روزها خواست پروردگار اینست که به دروغ و دشمن و خشکسالی مبتلا باشیم  !

این عکسها چند روز پیش از زاویه غربی "سی و سه پل" گرفته شده است و ساختمان در حال احداثی در پشت "سی و سه پل" قابل مشاهد است . این ساختمان متعلق به "بانک مسکن" است و کارشناسان می گویند با توجه به پایه های ایجاد شده برای این ساختمان ، احتمالن ارتفاع آن بیش از این نیز خواهد شد!

بلند مرتبه سازی در حریم زاینده رود و آثار تاریخی اصفهان بحث جدیدی نیست ، هر از چند گاهی ساختمان بد قواره ای خارج از قوانین موجود ساخته می شود . مهمترین آن ساختمان جهان نما بود که فشارهای نهادهای بین المللی تا حدودی تعدیل شد و قبل از این نیز شاهد اعتراضات گسترده مردم نسبت به ساخت ساختمانی با نام "رویال " در مجاورت پل تاریخی مارنان بودیم که هنوز نتیجه ای نداشته است.

اما ساختمان "بانک مسکن" آخرین و جدیدترین مورد از تجاوز به حریم طبیعی زاینده رود و آثار تاریخی ملی است که علاوه بر زاینده رود ،حریم پل های تاریخی "سی و سه پل" و " خواجو" را مورد تعرض قرار می دهد.

تا یکی دو سال پیش مسئولان شهرداری و شورای شهر اصفهان در توجیه این ساختمانها می گفتند که مجوز آنها سالهای قبل از مسئولیت آنها صادر شده است ولی از قرار معلوم مجوز این ساختمان توسط مدیران فعلی شورای شهر و شهرداری صادر شده است و بهانه ای دیگر نمانده است .

حریم زاینده رود زیبا و آثار طبیعی ملی و جهانی را ارزان می فروشند تا سرمایه داران و بساز بفروشان گردن کلفت کیسه خود را پر کنند و در این میان سهم اقشار کم توان جامعه که تنها دلخوشی و تفریحشان حضوری چند ساعته در بوستان های اطراف زاینده رود است ، تنها ساختمانهای بد قواره و ترافیک سنگین در حاشیه زاینده رود است.

ساختمان رویال در مجاورت پل تاریخی مارنان

+ عکسهای بیشتری از بلند مرتبه سازی در حریم زاینده رود را اینجا ببینید

+ اعتراض سازمان های مردم نهاد اصفهان به بلندمرتبه سازی در حریم زاینده رود

مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب شهر بهارستان ( همان جایی که فاضلابش یکراست وارد زاینده رود می شود ) امروز در روزنامه "اصفهان امروز " در پاسخ به مرگ و میز بالای ماهی ها و آلوده شدن آب با فاضلاب فرمایش فرموده اند که :" در آن مناطق به هیچ وجه ماهی وجود ندارد و اصلاً جز یک جوی کوچک رودخانه ای در آن منطقه نیست " !!!

راستش را بخواهید تا چند ساعت پس از خواندن این مطلب کله مبارک بنده داغ کرده بود و در بی برقی سر ظهر با روزنامه مشغول عمل خنک سازی بودم و پس از تشریف فرمایی برق سری به تقویم های موجود در خانه زدم تا ببینیم احیاناً امروز بنا به روایاتی روز 13 فروردین نباشد و پس از اطمینان از اینکه روایتی مبنی بر 13 فروردین بودن امروز وجود ندارد در شکی عظیم فرو رفته و با خود اندیشیدم چگونه است که پس از عمری حیوان دوستی و نیز شش، هفت سالی کسب فیض در محضر اساتید دامپزشکی و دامپروری هنوز اسم این چیز را نمی دانم .

از آنجائیکه در صداقت و دانش هیچ مدیر عزیزی شکی نیست لذا برای کشف نام آن چیزهایی که در عکس بالا می بینید ساعتی سرگردان و حیران بودم و نهایتاً به 4 نام رسیدم ! از سروران گرامی استدعا دارم جواب درست را به من اعلام فرمایند و بنده ای را از ناراحتی و گیجی نجات دهند.

اسم اون چیز ها که در بالا عکسش آمده چیست ؟

الف) سیب زمینی

ب) پلنگ صورتی

ج) زیر دریایی

د) سهام عدالت ویژه حیوانات

متاسفانه عکسها و توضیحات آن به اندازه کافی گویاست ! در ادامه مطلب ببینید...

بعد از گذشت 3 روز از حادثه شکستگی لوله انتقال نفت و ریختن مقدار زیادی نفت به داخل رودخانه زاینده رود ، امروز آب لوله کشی شهر اصفهان با نفت مخلوط شد و کافیست تنها چند ثانیه شیر آب را باز نگهدارید تا بوی نفت 110 دلاری را استشمام نمائید.

* تصویر بالا صفحه نخست شماره 72 ( سه شنبه 12 اردیبهشت 1385) روزنامه اعتماد ملی را نشان می دهد .

دیشب ساعت 11 یکی از دوستان SMS زد که قرار است آب اصفهان به مدت 48 ساعت قطع شود ! باور نکردم و پیش خودم گفتم یا شوخی است و یا اینکه دوست عزیزم این پیامک را روز 13 فروردین فرستاده و به لطف خدمات پیشرفته مخابراتی کشورمان الان رسیده !

تا اینکه یکی دو ساعت پیش همسایه مان زنگ زد و پشت آیفون گفت که قرار است آب تا 48 ساعت قطع شود و تا می توانید آب ذخیره کنید . من که دیگه باورم شده بود هرچی ظرف تو خونه بود رو از آب پر کردم و پریدم بیرون تا چند تا بطری آب معدنی بخرم و وقتیکه صف مردم برای خریدن آب معدنی رو دیدم باورم شد که قطع شدن آب جدی است .

بعد از اینکه خیالم از ذخیره آب راحت شد (عکس بالا) به سراغ کامپیوتر اومدم تا واقعیت ماجرا را از طریق اینترنت جستجو کنم ؛ خبرگزاری فارس نوشته که بعد از ظهر دیروز یک دستگاه ماشین راهسازی با لوله نفت خام در محدوده شهرکرد برخورد کرده و مقدار زیادی نفت خام وارد زاینده رود شده است . خبرگزاری ایسنا هم این خبر را نوشته و گفته که اقداماتی در جهت کاهش آلودگی زاینده رود انجام شده است و سایت خبری البرز نیز در مصاحبه با رئیس ستاد حوادث غیر مترقبه اصفهان  دلیل قطعی آب را مخلوط شدن نفت با آب تصفیه خانه بابا شیخعلی اصفهان اعلام کرده و نوشته:  فعالیت این تصفیه خانه متوقف شده است و آب شرب شهرهای اصفهان ، فلاورجان ، خمینی شهر ،  برخوار و میمه و نجف آباد ونائین به احتمال زیاد قطع می شود.

سایت شرکت آب و فاضلاب اصفهان هم در راستای خدمات دولت الکترونیک ! تا این لحظه مطلبی را در مورد دلایل قطع آب و مدت زمان رفع مشکل ارائه نداده است.

به هر حال وقتی قرار است مدیریت جهانی داشته باشیم  قطع شدن آب و گاز و برق و تلفن مشکلی ندارد و مهم این است که دنیا را مدیریت کنیم!

مسئله بسیار ناراحت کننده این است که اگر آب در اثر صادرات به کشورهای دوست و همسایه ! مثل کویت ، عربستان ، بورکینافاسو ، کوبا و ونزوئلا  قطع می شد زیاد جای نگرانی نبود اما متاسفانه این بار زاینده رود آلوده به نفت خام شده است و اثرات زیست محیطی بسیاری را بر جا خواهد گذاشت. الان فقط باید برای رفع آلودگی زاینده رود دعا کرد...

امسال هم مثل سالهای گذشته زاینده رود میزبان پرنده های مهاجر است