ماهی قرمز کوچک یا همان ماهی طلایی (Goldfish) از معمول ترین ماهی هایی است که در منزل می توان از آنها نگهداری کرد. این حیوان کوچک خانگی که بسیار جذاب و دوست داشتنی می باشد در صورت مراقب مناسب می تواند تا چند سال در کنار ما در منزل زندگی کند. این ماهی می تواند تا اندازه 40 سانتیمتر رشد کند، طول عمر  10تا 20 ساله برای این ماهی غیر معمول نیست.
آناتومی :
یک ماهی نمونه بدن کشیده و کمانی مانند دارد ، فاقد گردن است ، آبششها مسئول تنفس بوده و تعادل بدن در آب توسط باله ها حفظ می شود. دو تا باله سینه ای و لگنی مانند ترمز عمل می کنند ، موقع چرخیدن، یک باله سینه ای یک طرف را بالا میبرد تا طرف دیگر کشیده شود. باله پشتی و مقعدی مانند تیرک کشتی ها عمل می کنند و در ضمن ظاهر ماهی را آراسته میسازد و باله دمی در شنا کردن استفاده می شود. گر چه قسمت عمده حرکت توسط چرخش های بدن ایجاد می شود.

حتمن greenday.ir را به خاطر دارید ؛ تلاش وبلاگ نویسان برای حفظ محیط زیست تا از  طریق فضای مجازی به مسئولان ، مدیران و هموطنان یادآوری کنند که باید از محیط زیست پاسداری و حفاظت کرد ...

امروز کلمه greenday را جستجو می کردم که به این مطلب جالب برخوردم؛ Green Day در مهدکودک برای اعلام محافظت از محیط زیست و مقابله با آلودگی هوا و محافظت از آب.

وبلاگ زیبای زندگی را بخوانید و تفاوت ها را مقایسه کنید . 

آشنایی با نحوه نگهداری و مراقبت از ماهی قرمز

مقدمه:  

ماهی قرمز کوچک یا همان ماهی طلایی (Goldfish) از معمول ترین ماهی هایی است که در منزل می توان از آنها نگهداری کرد. این حیوان کوچک خانگی که بسیار جذاب و دوست داشتنی می باشد در صورت مراقب مناسب می تواند تا چند سال در کنار ما در منزل زندگی کند. این ماهی می تواند تا اندازه 40 سانتیمتر رشد کند، طول عمر 10تا 20 ساله برای این ماهی غیر معمول نیست. طول عمر بیش از 40 سال نیز برای گلدفیش ثبت شده است.

اصالت ماهی قرمز معمولی به شرق آسیا میرسد و رنگ برونزه دارد و قادر به تحمل آب کم اکسیژن و بقاء و تولید مثل در آبگیرهای کوچک می باشد. بنابراین اینها انتخاب مناسبی بودند که چینی ها در حدود هزاران سال پیش ، زمانی که در جستجوی ماهی هایی که بوانند بعنوان محصولات غذایی پرورش یابند ، به آن برخوردند. با اصلاح نژاد ، اندازه آنها افزایش یافت ولی پس از مدتی ، از نقطه نظر ارزش اقتصادی، آنها تبدیل به جانوران تزئینی شدند و پرورش دهندگان سعی خود را متمرکز بر اصلاح و بهتر شدن نوع طلا ماهی کردند و پرورش برای خوراک منسوخ گردید. پرورش طلا ماهی در چین و نیز ژاپن برای مدت 700 سال ادامه یافت و در اروپا در سال 1961 شروع شد و زمانی بود که اولین ماهی توسط کشتی وارد شد.

آناتومی:

یک ماهی نمونه بدن کشیده و کمانی مانند دارد ، فاقد گردن است ، آبششها مسئول تنفس بوده و تعادل بدن در آب توسط باله ها حفظ می شود.

دو تا باله سینه ای و لگنی مانند ترمز عمل می کنند ، موقع چرخیدن، یک باله سینه ای یک طرف را بالا میبرد تا طرف دیگر کشیده شود. باله پشتی و مقعدی مانند تیرک کشتی ها عمل می کنند و در ضمن ظاهر ماهی را آراسته میسازد و باله دمی در شنا کردن استفاده می شود. گر چه قسمت عمده حرکت توسط چرخش های بدن ایجاد می شود.

بدن توسط فلسهایی بصورتی که قسمتی از هر فلس بر روی فلس دیگر قرار گرفته ، حمایت می شوند و هرگز از نظر تعداد افزایش نمی یابند بلکه همانطوری که ماهی رشد می کند از نظر اندازه ، هم این فلسها بزرگ می شوند. رشد دایره ای فلس در تابستان هنگامی که میزان رشد سریع است ، خوب ولی در زمستان و در مواقع فقدان رشد، اندک است. خط جانبی در بدن یک ردیف از فلسها است که از سر تا دم در هر طرف ماهی امتداد یافته اند و یک ارگان حسی اصلی است که ارتعاشات بسیار حساس و ضعیف را هم می تواند حس و ثبت کند، تغییرات جزئی در فشار آب و سرعت و شتاب آب به ماهی اجازه می دهد تا بدون خطا از داخل شکافها بلغزد و عبور کند و همینطور با سرعت در یک دسته ماهی بچرخد بدون اینکه تصادفی با آنها بکند.

چشمهای ماهی گلدفیش کمی بر آمده است و این بر آمدگی ، مسئله عدم چرخش سر را جبران می کند و پیرامون خود را خوب می بیند تا از شکارگران در امان باشد. در قسمت داخل ، ستون مهره بسیار قابل انعطاف با انشعابات مهره ها در هر دو طرف قرار گرفته است.

اندامهای اصلی از جمله قلب ، کلیه ها ، کبد مشابه با دیگر مهره داران است و علاوه بر آن دارای یک عضو نگهدارنده و شناور کننده پر از هوا موسوم به بادکنک شنا می باشد. واضحترین تفاوت میان اعضای داخلی ماهی و دیگر مهره داران ، وجود آبشش بجای شش هاست و ماهی ها از طریق جریان پیدا کردن آب به داخل آبششها تنفس می کنند.

برای تبادل اکسیژن ، همانطوری که آب به داخل رشته های تار مانند آبشش جریان می یابد ، اکسیژن محلول از آب به داخل جریان خون انتقال یافته و دی اکسید کربن از جریان خون وارد آب می شود. آب از طریق دهان وارد شده و از طریق شکافهای آبشش خارج می شود. جدار آبشش با جریان آب باز و بسته میگردد ، سوراخهای بینی اعضاء بویایی بوده و در تنفس دخالتی ندارند.

ظرف نگهداری:

اولین موضوعی که می تواند بعنوان یک عامل مهم در عمر بیشتر ماهی موثر باشد محل زندگی آن است. ظروفی که در آنها ماهی فروخته میشود اغلب کوچک می باشد و نباید اشتباه کرد و ماهی ها را در همان ظروف کوچک نگاه داشت. ماهی ها به اکسیژن موجود در آب احتیاج دارند و این اکسیژن از طریق سطح هوایی که با آب در تماس است وارد آب می شود. هرچه سطح مقطع بالای تنگ کوچکتر باشد اکسیژن کمتری می تواند وارد آب شود. پس سعی کنید تا آنجا که ممکن است از ظروفی که دهانه گشاد دارند استفاده کنید.ظروف نگهداری ماهی باید بطور هر دو هفته یکبار با فرمالین ، نمک طعام و یا سایر مواد ضد عفونی کننده شستشو شود .

 آب :

از آنجایی که ماهی در تمام طول عمر خود در آب می باشد لذا لازم است آبی که برای زندگی آن انتخاب می کنیم دارای شرایط مناسب زندگی باشد. معمولا” استفاده از آب شهری مشکل خاصی برای ماهی های قرمز ایجاد نمی کند. اما قبل از کنار گذاشتن آب برای ظرف ماهی، بگذارید یک دقیقه آب از شیر بیرون برود این باعث می شود برخی مواد شیمایی که احتمالا” در لوله رسوب کرده اند بیرون روند. برای اطمینان از خارج شدن موادی مانند کلر باید قبل از عوض کردن آب ماهی ها، بگذارید که آب بمدت یک شبانه روز در ظرف بماند. همچنین این عمل باعث می شود که آب دمای محیط را گرفته و تغییر آن برای ماهی ها خطری در بر نداشته باشد.

هرگز نباید اجازه دهید که آب ظرف ماهی ها کثیف شود، اینکار می تواند باعث بیماری، کوتاهی عمر و در نهایت مرگ آنها شود. برای تعویض آب هرگز آب را یک دفعه عوض نکنید، با آرامش کامل نیمی از آب ظرف را خالی کرده و سپس کم کم آب برداشته شده از ظرف را با آبی که از روز قبل نگه داشته اید جایگزین کنید. در هر صورت باید سعی کنید که کمترین استرس را به ماهی های کوچک منتقل کنید. شما باید در طول هفته یک یا دو بار آب ظرف ماهی ها را به اینصورت عوض کنید.میزان آب مورد نیاز برای هر ماهی حداقل یک لیتر می باشد.

غذا :

ماهی های قرمز کوچک حیوانات بسیار سخت جانی هستند و هر چیزی را می خورند. لذا به راحتی می توانید در شرایطی که غذای مناسب در دسترس ندارید از خرده های نان، تکه های کوچک گوشت و … به مقدار کم بعنوان غذا به آنها بدهید. ماهی های نیز مانند انسان به پروتئین، ویتامین و … برای رشد و زندگی نیاز دارند.غذای ماهی باید در جای خشک و خنک و بدور از نور در ظرف در بسته نگهداری شود و به تاریخ مصرف آن توجه شود.

در ارتباط با غذا دادن باید دقت کنید که دادن زیاد غذا به آنها و ماندن آنها در ظرف باعث آلودگی آب شده و برای ماهی ها خطراتی به همراه خواهد داشت. سعی کنید به مقدار بسیار بسیار کم در دو نوبت غذایی همانند خودتان به آنها غذا دهید، مقدار آن باید بگونه ای باشد که اضافه غذا در آب نماند و همه غذای داده شده بعد از 5 دقیقه تمام شود.

دمای محیط:

دمای مناسب برای زندگی این ماهی ها از حدود 10 تا 25 درجه سانتیگراد می باشد. دمای محیط هرگز نباید دفعتا” تغییر کند، تغییر تدریجی و ملایم دمای محیط یا آب برای آنها قابل تحمل می باشد.

نور:

ماهی های قرمز کوچک نیز همانند سایر حیوانات یا گیاهان احتیاج به نور خورشید دارند. محل نگهداری آنها باید به گونه ای باشد که تغییر روز و شب در آن احساس شود. هرگز آنها در زیر نور آفتاب مستقیم و شدید قرار ندهید.

هوادهی:

ظرفیت تانک توسط هوادهی مداوم 40 برابر بیشتر میشود. پمپ هوا برای آکواریوم سردآبی ضروری نیست ولی اگر ماهی به این عمل عادت نماید باید ادامه یابد. ویژگی آن در این است که علاوه بر تشکیل حبابهای هوا در داخل آب ، جریان حبابها ، لایه های زیرین آب را به سطح حرکت میدهد و در آنجا تبادل دی اکسید کربن و اکسیژن صورت میگیرد. در حوض نیز این عمل درست به همین صورت توسط پمپ فواره ها صورت می گیرد.

گیاهان:

نقش گیاهان در حوض ها و آکواریوم ها اصولاً برای دکور ، سایه بان و جذب دی اکسید کربن و موادی مانند آمونیاک و نیتراتهای ناشی از تجزیه و فساد مواد است و معمولاً کمتر از آنچه تصور عمومی است برای تامین اکسیژن موثرند. اکسیژن فقط در مرحله فتوسنتز آنها آزاد میشود و در خلال 24 ساعت اکسیژن توسط گیاه برای عمل تنفس مصرف میشود.

نحوه رفتار و جابجائی ماهی قرمز:

مراقبت از باله ها و فلسها به منظور جلوگیری از آسیب دیدن خیلی مهم است. در مخزن می توان از یک لیوان یا توری برای گرفتن ماهی استفاده کرد و در حوض از تور. در زمان انتقال به محل جدید باید از یک دماسنج برای بررسی یکسان بودن دمای آب استفاده کرد چون تغییرات دما حتی فقط 1 درجه سانتیگراد میتواند کشنده باشد.

بهتر است یک ماهی تازه خریداری شده در همان کیسه پلاستیکی خودش در آکواریوم شناور گردد تا دما یکنواخت گردد و چنانچه حوض یا آکواریوم آماده نباشد درون یک سطل از آب شیر که 24 ساعت به منظور از بین رفتن کلر آن باقی مانده است موقتاً قرار داده شود.

مشکلات و بیماری ها:

وقتی فلسهای ماهی در اثر حادثه یا جراحت کنده می شوند ، قبل از اینکه ترمیم صورت گیرد بیماری (Saprolegnia) قارچ سفید رخ می دهد. زمانی که قارچها به نواحی سرپوش آبشش ها (Opercula) می رسند و در تنفس وقفه ایجاد می کنند باعث مرگ می شوند. ماهیهای مبتلا را باید جدا کرد زیرا که بیماری بشدت واگیردار است. درمان بصورت بکار بردن حمام نمک (کلرید سدیم) است و ماهی به محلول سالین برای مدت 20-15 دقیقه در روز منتقل میشود. یا اینکه بجای آن میتوان ماهی را به یک تشت شامل 5 قطره از محلول 2% مرکورکوروم به ازای 5 لیتر آب برای مدت 3 ساعت در روز انتقال داد.

بیماری شدیداً واگیردار و کشنده دیگر بیماری لکه سفید (White Spot) یا Icthyophiriasis نام دارد که توسط یک انگل پروتوزوآ ایجاد میشود. گونه های فلس دار( دارای فلس قابل مشاهده) را باید در یک مخزن بدون گیاه جدا ساخته و سعی کرد که انگل توسط رنگ دار کردن آب با متیلن بلو به مدت 10-8 روز کشته شود. همچنین با مرکورکروم هم موثر است .

بسیاری از بیماریهای ماهی بعلت فقر تغذیه ، تجمع بیش از حد آب کثیف و تغییرات دما است. فضله دنباله دار (آویزان) دلالت بر یبوست دارد که اغلب اوقات در نتیجه تغذیه ای که منحصر به غذای خشک است ایجاد می شود. اضافه کردن غذای تازه و برگهای سبز و همچنین دادن شربتهای تقویتی و نیز چنانچه آب سرد است افزایش دما به 18-16 درجه موثر است. درمان پوسیدگی باله ها و دم هم زمانی امکان پذیر است که شرایط و وضعیت زندگی اصلاح گردد. درمان با حمام نمک نیز اغلب اوقات مفید است.

عدم تعادل ممکن است بعلت نقص در بادکنک شنا باشد که درمانی ندارد ولی یبوست ، سوءهاضمه ، تغییرات دما همه با علامت از دست دادن تعادل همراه است که با درمان یبوست ، جابجا کردن ماهی به آب کم عمق برای چندین رزو یا ثابت نگه داشتن دمای محیط قابل برگشت است.

بیرنگ شدن یا کمرنگ شدن رنگ بدن ممکن است اولین نشانه کسالت و یا ناشی از وجود کلر در آب باشد. نوزادان ماهی تا 12-8 ماهگی رنگ بالغین را به خود نمی گیرند و در بعضی از آنها نیز هیچوقت رنگ خوبی ظهور نمیکند.

توصیه می شود شهروندان عزیز بجای نگهداری ماهی در تنگ و ظروف کوچک ، آکواریومی تهیه و با ایجاد شرایط مناسب در آن از ماهیان خود نگهداری نمایند در این حالت نگهداری از ماهی آسانتر و طول عمر آن بیشتر خواهد بود.

تولید مثل:

فصل تخم ریزی در تمام تابستان دوام دارد و شروع آن اردیبهشت و خرداد می باشد . در سن حدود یکسالگی ، ماهی قرمز سالم ، هر ماه از فصل قادر به تخم ریزی است . در زمانهای تولید مثل تشخیص جنس ها ساده است ، نر ها برآمدگی سفید رنگ (دگمه مانند) روی باله های سینه ای و پشت سر دارند. ماده نیز حالت تورم و بادکردگی در ناحیه تخمدانها دارد.

تخمدانها حاوی هزاران تخم هستند و یک نر قادر به بارور کردن تخمهای بسیاری می باشد. در رفتار تولید مثلی ، نرها تمام روز ماده ها را دنبال می کنند و به داخل گرمترین و کم عمقترین قسمت حوض با تولید صدای شلپ شلپ میرانند.این دنبال کردن باعث سهولت تخم ریزی در ماده ها می گردد و بلافاصله تخمکها توسط اسپرم ماهی نر بارور میگردد و به گیاهان داخا آب می پیوندند.

در حرارت 21 درجه سانتیگراد تخمها در مدت 4 روز به نوزاد تبدیل میشوند و در 10 درجه سانتیگراد این امر تا 14 روز طول میکشد. بچه ماهی آزادانه شنا میکنند و غذای طبیعی آنها موجودات میکروسکوپی هستند.

درون مخزن آب یا حوض مخصوص آنها میتوانند از غذای ویژه ای که مخصوص بچه ماهی ها تهیه می شوند تغذیه نمایند. در یک ماهگی تغذیه آنان مثل بالغین میتواند باشد و در سه ماهگی ماهی قرمز جسور آماده است تا در کنار دیگر ماهی ها قرار گیرد.

چک لیست یک آکواریوم موفق گلد فیش:

1- در آغاز ، 150 سانتیمتر مربع سطح آب برای هر 5/2 سانتیمتر طول ماهی (با دم) در نظر بگیرید.

2- از تغییرات ناگهانی دما اجتناب ورزید؛ گونه های زینتی را در دمای پائینتر از 21 درجه سانتیگراد نگاه ندارید.

3- از تغییرات ناگهانی PH آب خودداری کنید.

4- رژیم غذایی مناسب و متنوعی را در پیش بگیرید و از تغذیه بیش از حد و آلودگی مخزن بپرهیزید.

5- از فیلتراسیون و یا هوادهی در تمام اوقات مطمئن باشید . مرتباً فیلترها را سرویس کنید.

6- هر 2 تا 4 هفته 25% آب مخزن را تعویض کنید. آب تازه باید قبلاً هم دما شده باشد.

چک لیست تعطیلات

یک هفته قبل از عزیمت به سفر:

1- تعویض بخشی از آب

2- سرویس فیلترها

3- تغذیه با مقادیر معمول و عادی

4- عدم افزودن ماهی جدید، به جهت احتمال ورود بیماری یا آفتهای مسبب بروز مشکلات در زمان عدم حضور شما

روز پیش از عزیمت:

1- کنترل همه پمپ ها ، فیلتر ها و..

2- روشن نگه داشتن طی مسافرت

3- در صورت لزوم، مقادی مورد نیاز غذا را آماده کرده و برای استفاده در ظروف در بسته به یکی از همسایگان بدهید.

در مسافرت:

1- ماهی های بزرگی می توانند بدون غذا برای حدود 2 یا 3 هفته کاملاً بخوبی به زندگی ادامه دهند. اما می توانید از یکی از همسایگانتان بخواهید که آنها را ترجیحاً با مقادیر از پیش آماده شده تغذیه کنند.

2- با پنهان کردن مابقی غذا ها از دید دوستانتان از تغذیه بیش از حد جلوگیری کنید.

در بازگشت:

1- تعویض قسمتی از آب

2- رسیدگی به فیلترها

3- آغاز مجدد برنامه تغذیه

چند نکته مهم:

* از رها کردن ماهیان زینتی خود در رودخانه ها ، تالابها و آبهای آزاد جداً خودداری نمایید و اگر توانایی نگهداری از ماهیان خود را ندارید آنها را به فروشگاههای ماهیان زینتی و یا افرادی که توانایی نگهداری از ماهی دارند تحویل دهید.

* توصیه می شود بجای نگهداری ماهی در تنگ و ظروف کوچک ، آکواریومی تهیه و با ایجاد شرایط مناسب در آن از ماهیان خود نگهداری نمایید در این حالت نگهداری از ماهی آسانتر و طول عمر آن بیشتر خواهد بود.

***********

· وبلاگ دوستداران حیوانات و طرح " ماهی قرمز من زنده باید بماند " در ایسنا

· تاکسیدرمی ؛ علم یا بهانه ای برای حیوان کشی

· زنبور عسل یاور انسان و محیط زیست

راهنمای نگهداری از ماهی قرمز

ماهی قرمزGold Fish

خانواده: Carassius auratus

ماهی قرمز بواسطه رنگ طلایی آن شهرت یافته است. این ماهی می تواند تا اندازه 40 سانتیمتر رشد کند، طول عمر 10تا 20 ساله برای این ماهی غیر معمول نیست. طول عمر بیش از 40 سال نیز برای گلدفیش ثبت شده است. اصالت ماهی قرمز معمولی به شرق آسیا میرسد و رنگ برونزه دارد و قادر به تحمل آب کم اکسیژن و بقاء و تولید مثل در آبگیرهای کوچک می باشد. بنابراین اینها انتخاب مناسبی بودند که چینی ها در حدود هزاران سال پیش ، زمانی که در جستجوی ماهی هایی که بوانند بعنوان محصولات غذایی پرورش یابند ، به آن برخوردند. با اصلاح نژاد ، اندازه آنها افزایش یافت ولی پس از مدتی ، از نقطه نظر ارزش اقتصادی، آنها تبدیل به جانوران تزئینی شدند و پرورش دهندگان سعی خود را متمرکز بر اصلاح و بهتر شدن نوع طلا ماهی کردند و پرورش برای خوراک منسوخ گردید. پرورش طلا ماهی در چین و نیز ژاپن برای مدت 700 سال ادامه یافت و در اروپا در سال 1961 شروع شد و زمانی بود که اولین ماهی توسط کشتی وارد شد.

آناتومی

یک ماهی نمونه بدن کشیده و کمانی مانند دارد ، فاقد گردن است ، آبششها مسئول تنفس بوده و تعادل بدن در آب توسط باله ها حفظ می شود.

دو تا باله سینه ای و لگنی مانند ترمز عمل می کنند ، موقع چرخیدن، یک باله سینه ای یک طرف را بالا میبرد تا طرف دیگر کشیده شود. باله پشتی و مقعدی مانند تیرک کشتی ها عمل می کنند و در ضمن ظاهر ماهی را آراسته میسازد و باله دمی در شنا کردن استفاده می شود. گر چه قسمت عمده حرکت توسط چرخش های بدن ایجاد می شود.

بدن توسط فلسهایی بصورتی که قسمتی از هر فلس بر روی فلس دیگر قرار گرفته ، حمایت می شوند و هرگز از نظر تعداد افزایش نمی یابند بلکه همانطوری که ماهی رشد می کند از نظر اندازه ، هم این فلسها بزرگ می شوند. رشد دایره ای فلس در تابستان هنگامی که میزان رشد سریع است ، خوب ولی در زمستان و در مواقع فقدان رشد، اندک است. خط جانبی در بدن یک ردیف از فلسها است که از سر تا دم در هر طرف ماهی امتداد یافته اند و یک ارگان حسی اصلی است که ارتعاشات بسیار حساس و ضعیف را هم می تواند حس و ثبت کند، تغییرات جزئی در فشار آب و سرعت و شتاب آب به ماهی اجازه می دهد تا بدون خطا از داخل شکافها بلغزد و عبور کند و همینطور با سرعت در یک دسته ماهی بچرخد بدون اینکه تصادفی با آنها بکند.

چشمهای ماهی گلدفیش کمی بر آمده است و این بر آمدگی ، مسئله عدم چرخش سر را جبران می کند و پیرامون خود را خوب می بیند تا از شکارگران در امان باشد. در قسمت داخل ، ستون مهره بسیار قابل انعطاف با انشعابات مهره ها در هر دو طرف قرار گرفته است.

اندامهای اصلی از جمله قلب ، کلیه ها ، کبد مشابه با دیگر مهره داران است و علاوه بر آن دارای یک عضو نگهدارنده و شناور کننده پر از هوا موسوم به بادکنک شنا می باشد. واضحترین تفاوت میان اعضای داخلی ماهی و دیگر مهره داران ، وجود آبشش بجای شش هاست و ماهی ها از طریق جریان پیدا کردن آب به داخل آبششها تنفس می کنند.

برای تبادل اکسیژن ، همانطوری که آب به داخل رشته های تار مانند آبشش جریان می یابد ، اکسیژن محلول از آب به داخل جریان خون انتقال یافته و دی اکسید کربن از جریان خون وارد آب می شود. آب از طریق دهان وارد شده و از طریق شکافهای آبشش خارج می شود. جدار آبشش با جریان آب باز و بسته میگردد ، سوراخهای بینی اعضاء بویایی بوده و در تنفس دخالتی ندارند.

 نحوه رفتار و جابجائی ماهی قرمز

مراقبت از باله ها و فلسها به منظور جلوگیری از آسیب دیدن خیلی مهم است. در مخزن می توان از یک لیوان یا توری برای گرفتن ماهی استفاده کرد و در حوض از تور. در زمان انتقال به محل جدید باید از یک دماسنج برای بررسی یکسان بودن دمای آب استفاده کرد چون تغییرات دما حتی فقط 1 درجه سانتیگراد میتواند کشنده باشد.

بهتر است یک ماهی تازه خریداری شده در همان کیسه پلاستیکی خودش در آکواریوم شناور گردد تا دما یکنواخت گردد و چنانچه حوض یا آکواریوم آماده نباشد درون یک سطل از آب شیر که 24 ساعت به منظور از بین رفتن کلر آن باقی مانده است موقتاً قرار داده شود.

آکواریوم و ملزومات

بهترین محل برای نگهداری ماهی در محیط خانه تانکهای شیشه ای هستند، قرار دادن سرپوشی که مانع گرد و غبار و پرش ماهی به بیرون باشد مفید است البته به شرطیکه مانع از رسیدن هوا به سطح آب نشود. توصیه می شود از ظرفهایی که قسمت بالایی آن محیط کمی ندارد استفاده نشود به عبارت دیگر هر چه حجم بیشتری از آب با هوا در ارتباط باشد بهتر است. تعداد ماهیان نگهداری شده بستگی به فضای موجود خواهد داشت. برای ماهیهای کوچک که زیر 8 سانتیمتر هستند ، 24 سانتیمتر مربع سطح آب برای 1 سانتیمتر، ماهی است و برای ماهیهای بزرگتر نیاز به جای بیشتری است.

دما و نور

هیچگونه گرما یا نور مصنوعی برای ماهی لازم نیست. دمای اتاق با حد متوسط 20-10 درجه سانتیگراد برای این منظور مطلوب است. اگر چه گیاهان برای رشد بهتر به نور مصنوعی به مدت 10-8 ساعت در روز نیاز دارند. صاحبان حرفه ای ماهی آگاهند که اگر ماهی بطور ناگهانی از تاریکی به نور یا برعکس غوطه بخورد دچار شوک می شود. تغییر تدریجی باید بصورت روشن کردن اتاق قبل از نور دادن به آکواریوم و تاریک کردن آکواریوم بصورت قطع برق آن قبل از خاموش کردن چراغ اتاق باشد.

هوادهی

ظرفیت تانک توسط هوادهی مداوم 40 برابر بیشتر میشود. پمپ هوا برای آکواریوم سردآبی ضروری نیست ولی اگر ماهی به این عمل عادت نماید باید ادامه یابد. ویژگی آن در این است که علاوه بر تشکیل حبابهای هوا در داخل آب ، جریان حبابها ، لایه های زیرین آب را به سطح حرکت میدهد و در آنجا تبادل دی اکسید کربن و اکسیژن صورت میگیرد. در حوض نیز این عمل درست به همین صورت توسط پمپ فواره ها صورت می گیرد.

گیاهان

نقش گیاهان در حوض ها و آکواریوم ها اصولاً برای دکور ، سایه بان و جذب دی اکسید کربن و موادی مانند آمونیاک و نیتراتهای ناشی از تجزیه و فساد مواد است و معمولاً کمتر از آنچه تصور عمومی است برای تامین اکسیژن موثرند. اکسیژن فقط در مرحله فتوسنتز آنها آزاد میشود و در خلال 24 ساعت اکسیژن توسط گیاه برای عمل تنفس مصرف میشود.

چک لیست یک آکواریوم موفق گلد فیش

1-     در آغاز ، 150 سانتیمتر مربع سطح آب برای هر 5/2 سانتیمتر طول ماهی (با دم) در نظر بگیرید.

2-     از تغییرات ناگهانی دما اجتناب ورزید؛ گونه های زینتی را در دمای پائینتر از 21 درجه سانتیگراد نگاه ندارید.

3-     از تغییرات ناگهانی PH آب خودداری کنید.

4-     رزیم غذایی مناسب و متنوعی را در پیش بگیرید و از تغذیه بیش از حد و آلودگی مخزن بپرهیزید.

5-     از فیلتراسیون و یا هوادهی در تمام اوقات مطمئن باشید . مرتباً فیلترها را سرویس کنید.

6-     هر 2 تا 4 هفته 25% آب مخزن را تعویض کنید. آب تازه باید قبلاً هم دما شده باشد.

چک لیست تعطیلات

یک هفته قبل از عزیمت به سفر:

1-     تعویض بخشی از آب

2-     سرویس فیلترها

3-     تغذیه با مقادیر معمول و عادی

4-  عدم افزودن ماهی جدید، به جهت احتمال ورود بیماری یا آفتهای مسبب بروز مشکلات در زمان عدم حضور شما

روز پیش از عزیمت:

1-     کنترل همه پمپ ها ، فیلتر ها و..

2-     روشن نگه داشتن طی مسافرت

3-  در صورت لزوم، مقادی مورد نیاز غذا را آماده کرده و برای استفاده در ظروف در بسته به یکی از همسایگان بدهید.

در مسافرت:

1-  ماهی های بزرگی می توانند بدون غذا برای حدود 2 یا 3 هفته کاملاً بخوبی به زندگی ادامه دهند. اما می توانید از یکی از همسایگانتان بخواهید که آنها را ترجیحاً با مقادیر از پیش آماده شده تغذیه کنند.

2-     با پنهان کردن مابقی غذا ها از دید دوستانتان از تغذیه بیش از حد جلوگیری کنید.

در بازگشت:

1-     تعویض قسمتی از آب

2-     رسیدگی به فیلترها

3-     آغاز مجدد برنامه تغذیه

تغذیه

ماهی سردآبی در دمای بین 18-16 درجه سانتیگراد بهتر تغذیه میکند و خارج از این دما مثلاً زیر 10 درجه سانتیگراد یا بالای 21 درجه سانتیگراد احتمالاً تغذیه اش متوقف میگردد. علی این امر ، عدم فعالیت در آب خیلی سرد و یا بی تحرکی در آب با اکسیژن کم است. پس مقدار غذای داده شده با میزان دما متغیر است. در تابستان 2 وعده در روز و در زمستان یک وعده هر یک روز در میان کافی است.

استفاده از یک میدان یا حریم غذایی ، غذا را به یک محل محدود می کند و تمیز کردن را آسان می کند. مقدار صحیح غذادهی در یک وعده مقداری است که ماهی در عرض 10 دقیقه میتواند تمام کند و تغذیه بیش از حد خطرناک است.

بقایای خورده نشده غذا ، آب را کثیف می کند وهمانطور که این بقایا فاشد میشوند ، سطح اکسیژن آب را پائین می آورند.

در شرایط خوب ، ماهی می تواند 2 تا 3 هفته بدون غذا زندگی کند و اگر گیاهان درون آب موجود باشند این مدت طولانی تر میشود ولی در اب کثیف زود میمیرند. در طبیعت ماهی قرمز همه چیزخوار است و از حشره های آبی ، ماهی های کوچک و گیاهان سبز تغذیه میکند. این رژیم طبیعی نیز میتواند در حوضهای پرورشی مناسب در اختیار آنها قرار گیرد. ماهی های آکواریوم اغلب با غذای خشک اختصاصی با پروتئین بالا تغذیه میشوند و نیز برای ایجاد تنوع یک یا دو بار در هفته مقداری غذای تازه یا منجمد میتوان اضافه کرد.

مکملهای غذایی بصورت شربت تقویتی نیز در دسترس هستند و چنانچه گیاهان آبی نباشند از مقدار کمی سبزیجات خرد شده مانند کاهو میتوان استفاده کرد. ساده ترین غذای تازه ، قطعه کوچکی از گوشت خام است که خوب شسته شده و خونابه آن کاملاً گرفته شده باشد ، میگو نیز قابل مصرف برای ماهی می باشد.

تولید مثل

فصل تخم ریزی در تمام تابستان دوام دارد و شروع آن اردیبهشت و خرداد می باشد . در سن حدود یکسالگی ، ماهی قرمز سالم ، هر ماه از فصل قادر به تخم ریزی است . در زمانهای تولید مثل تشخیص جنس ها ساده است ، نر ها برآمدگی سفید رنگ (دگمه مانند) روی باله های سینه ای و پشت سر دارند. ماده نیز حالت تورم و بادکردگی در ناحیه تخمدانها دارد.

تخمدانها حاوی هزاران تخم هستند و یک نر قادر به بارور کردن تخمهای بسیاری می باشد. در رفتار تولید مثلی ، نرها تمام روز ماده ها را دنبال می کنند و به داخل گرمترین و کم عمقترین قسمت حوض با تولید صدای شلپ شلپ میرانند.

این دنبال کردن باعث سهولت تخم ریزی در ماده ها می گردد و بلافاصله تخمکها توسط اسپرم ماهی نر بارور میگردد و به گیاهان داخا آب می پیوندند.

در طبیعت بیشتر تخمها و بچه ماهی ها توسط حلزونها و ماهی های بالغ خورده می شوند و چنانچه گیاهی را که تخمهای بارور شده به آن چسبیده اند به یک تانک تمیز که سایبانی نیز برای محافظت از نور خورشید دارد منتقل نمایند ، شانس بیشتری برای بقاء خواهند داشت.

در حرارت 21 درجه سانتیگراد تخمها در مدت 4 روز به نوزاد تبدیل میشوند و در 10 درجه سانتیگراد این امر تا 14 روز طول میکشد. بچه ماهی آزادانه شنا میکنند و غذای طبیعی آنها موجودات میکروسکوپی هستند.

درون مخزن آب یا حوض مخصوص آنها میتوانند از غذای ویژه ای که مخصوص بچه ماهی ها تهیه می شوند تغذیه نمایند. در یک ماهگی تغذیه آنان مثل بالغین میتواند باشد و در سه ماهگی ماهی قرمز جسور آماده است تا در کنار دیگر ماهی ها قرار گیرد.

تولید مثل در آکواریوم تفاوتش در این است که فقط یک جفت ماهی شرکت می کنند. تخمها بهتر است به یک مخزن جداگانه انتقال یابند ولی امکان دارد که در همان آکواریوم با یک جداکننده شیشه ای آنها را از بالغین و والدین محافظت کرد.

مشکلات ، آفت ها و بیماری ها

وقتی فلسهای ماهی در اثر حادثه یا جراحت کنده می شوند ، قبل از اینکه ترمیم صورت گیرد بیماری (Saprolegnia) قارچ سفید رخ می دهد. زمانی که قارچها به نواحی سرپوش آبشش ها (Opercula) می رسند و در تنفس وقفه ایجاد می کنند باعث مرگ می شوند. ماهیهای مبتلا را باید جدا کرد زیرا که بیماری بشدت واگیردار است. درمان بصورت بکار بردن حمام نمک (کلرید سدیم) است و ماهی به محلول سالین برای مدت 20-15 دقیقه در روز منتقل میشود. یا اینکه بجای آن میتوان ماهی را به یک تشت شامل 5 قطره از محلول 2% مرکورکوروم به ازای 5 لیتر آب برای مدت 3 ساعت در روز انتقال داد.

بیماری شدیداً واگیردار و کشنده دیگر بیماری لکه سفید (White Spot) یا Icthyophiriasis نام دارد که توسط یک انگل پروتوزوآ ایجاد میشود. گونه های فلس دار( دارای فلس قابل مشاهده) را باید در یک مخزن بدون گیاه جدا ساخته و سعی کرد که انگل توسط رنگ دار کردن آب با متیلن بلو به مدت 10-8 روز کشته شود. همچنین با مرکورکروم هم موثر است .

بسیاری از بیماریهای ماهی بعلت فقر تغذیه ، تجمع بیش از حد آب کثیف و تغییرات دما است. فضله دنباله دار (آویزان) دلالت بر یبوست دارد که اغلب اوقات در نتیجه تغذیه ای که منحصر به غذای خشک است ایجاد می شود. اضافه کردن غذای تازه و برگهای سبز و همچنین دادن شربتهای تقویتی و نیز چنانچه آب سرد است افزایش دما به 18-16 درجه موثر است. درمان پوسیدگی باله ها و دم هم زمانی امکان پذیر است که شرایط و وضعیت زندگی اصلاح گردد. درمان با حمام نمک نیز اغلب اوقات مفید است.

عدم تعادل ممکن است بعلت نقص در بادکنک شنا باشد که درمانی ندارد ولی یبوست ، سوءهاضمه ، تغییرات دما همه با علامت از دست دادن تعادل همراه است که با درمان یبوست ، جابجا کردن ماهی به آب کم عمق برای چندین رزو یا ثابت نگه داشتن دمای محیط قابل برگشت است.

بیرنگ شدن یا کمرنگ شدن رنگ بدن ممکن است اولین نشانه کسالت و یا ناشی از وجود کلر در آب باشد. نوزادان ماهی تا 12-8 ماهگی رنگ بالغین را به خود نمی گیرند و در بعضی از آنها نیز هیچوقت رنگ خوبی ظهور نمیکند.

چک لیست تشخیص عفونتهای معمول گلدفیش ها

باکتریایی:

• پوسیدگی باله: منشعب شدن و کاهش یا نابودی کامل باله ها از علائم ظاهری می باشند. همچنین سرخ شدگی هایی در باله ها دیده می شود.
• قارچ زدگی: وجود بخشهای سفیدی در اطراف دهان ، چشمها یا نقاط مختلف بدن.
• جراحات: آسیب بدنی به صورت زخم فرورفته سرخ بر بدن.

انگلی:

*لکه سفید: خالهای ریز و مانند غبار سفید رنگ بویژه قابل رویت بر باله ها.

* فلوکهای آبششی: اغلب غیر قابل رویت.اما نفس نفس زدن و حرکات ناگهانی مفرط دلیل بر حمل آنها توسط ماهی است.

* شپشک ماهی: جانداری کوچک و گرد در حدود سر سوزن. اغلب شفاف و متصل به بدن ماهی.

* انگلهای فلوکی و پروتوزوآیی میکروسکوپی: پوست لزج و سفید. وجود لایه سفیدی بر روی عدسی چشم.

راهنمای نگهداری و مراقبت از ماهی قرمز

برای اولین بار در کشور سی دی آموزشی نگهداری و مراقبت از ماهی قرمز توسط انجمن حمایت از حیوانات اصفهان تهیه و تولید شد.

این سی دی مجموعه ای از مطالب کلیدی در مورد شرایط نگهداری ، تغذیه ، تولید مثل ، بیماریها ، نژادهای ماهی قرمز و... است که بصورت فلش و در محیطی بسیار زیبا و جذاب طراحی و تولید شده است.

علاقمندان می توانند جهت تهیه این سی دی ، ایمیل بزنند.

بیماری آنفلوآنزای مرغی در دام تناقض‌ها

به دنبال تعریفی جدید از بیماری باشیم

در علم اپیدمیولوژی (همه‌گیری یک بیماری در گونه‌ای از موجودات زنده) بررسی دوموضوع از اهمیت خاصی برخوردار است:الف-‌ توان بیماریزایی عامل مهاجم (میکروب، ویروس، انگل، قارچ و...)ب-‌ استعداد ابتلاپذیری میزبان نسبت به بیماریزایی عوامل مهاجم.

با توجه به تحولات سریع جوامع انسانی در سده اخیر که تحت تاثیر هولناک روند مدرنیزاسیون، مراحل و چهره‌های بسیار متفاوتی از سر گذراند، این دو مولفه نیز تأثیرات متغیری در جوامع از خود بروز داده و خود نیز دستخوش دگرگونی‌های چشمگیری شدند.

در صد سال گذشته همزمان با همگانی شدن نسبی واکسیناسیون و گسترش فرهنگ شهرنشینی حتی در روستاها که به تبع آن بهداشت زندگی در بسیاری از جوامع به سطع نسبتا قابل قبولی ارتقا پیدا کرد از طرف دیگر انواع سویه‌های وحشی و حاد ویروس‌ها و باکتری‌ها، انگل‌ها و قارچ‌ها و... با مواد دترجنت (ضدعفونی کننده‌ها) مورد تهاجم قرار گرفتند. اینان در مقابل عوامل بیماری‌زا با جهش‌های متوالی و متنوع به جوامع انسانی هجوم آوردند اما با گسترش تکنولوژی و روند مصرف و مصرف‌گرایی و طبیعت‌زدایی، پیچیدگی روزافزون زندگی مدرن، شعور انسان‌ها را به مراحل نوینی پرت کرد. در نهایت هجوم مکرر و مجدد عوامل بیماری‌زای ویروسی و باکتریایی نتوانستند به مانند چهل یا شصت سال پیش از جوامع انسانی تلفات بگیرند. در حقیقت استعداد ابتلاپذیری ما انسان‌ها نسبت به ویروس‌ها و باکتری‌ها تغییر کرده بود.

به عنوان مثال میکروب سل با جهش‌های متوالی مقاوم‌تر شده ولی در بازگشت مجدد به جوامع بشری نتوانست قدرت تهاجمی و ویرانگری از خود بروز دهد چرا که انسان و جوامع مربوطه بدلیل روند مدرنیزاسیون دچار تحول عمیق در شعور ذهنی و روان گشته و استعداد ابتلاپذیری به ویروس‌ها و باکتری‌ها را در وجود خود به حداقل رسانده بود. ویروس آنفلوآنزای مسری طیور به انسان نیز از این قاعده مستثنی نیست به عوض آن ناهنجاری‌های ذهنی روانی و بیماری‌های تنشی – عصبی به سرعت رشد یافته و تلفات ناشی از بیماری‌های میکروبی – ویروسی را به حداقل رساند.

امروزه علیرغم اینکه یک سوم ممالک دنیا سطح بهداشتی در حد پایین دارند (کشورهایی مانند سودان، عراق، افغانستان، برخی کشورها در آمریکای لاتین، آسیای شرقی، بنگلادش و بخش‌هایی از هندوستان و...) عوامل بیماری‌زای میکروبی و ویروسی نمی‌توانند تلفات میلیونی همانند اوایل قرن بیستم از جوامع انسانی بگیرند.

دلیل این مساله می‌تواند تغییر جهت استعداد ابتلاپذیری ما به سمت بیماری‌های ذهنی روانی رو به رشد در زیست جهان انسانی باشد. بیماری‌های رو به رشد همانند دیابت، آسم، افسردگی، استرس، ترس و هراس (مثلا امروزه هراس از شایعه بمب‌گذاری بیشتر از خود بمب تلفات و قربانی می‌گیرد) اضطراب، تصادفات و قتل‌های مدرن، میگرن (سردردهای مزمن)، خودکشی، سادیسم، مازوخیسم، اعتیاد به انواع مواد مخدر قدیم و جدید، سکته، سرطان، زخم معده، فشار خون مزمن، چربی خون و... که همگی در تشکیلات و تئوری بهداشت و درمان همگی بر اینکه درمان قاطعی ندارد بلکه بنام سندرم (بیماری با عوامل نامشخص) کدگذاری شده‌اند. اکثر این بیماران بدون درمان ولی با دستی پر از دارو جهت شروع اعتیاد دارویی روانه منزل می‌شوند و کسی نمی‌پرسد که مصرف دارو کی می‌تواند در یک فرد، سلامتی به بار بیاورد.

مورد دیگری از تشکیلات سازمان بهداشت جهانی که به اهداف سودجویانه آلوده شده است و نیز در تشکیلات بهداشت و درمان ایران نیز باید سراغ آن را گرفت این است که این همه اغراق در مورد اپیدمی آنفلوآنزای مسری طیور و جهش یافته به انسان چرا؟!

در حالی که کل تلفات ناشی از این بیماری تا به حال در این چندین سال از مجموع تقریبی شش میلیارد جمعیت انسانی دنیا به دویست نفر نرسیده است ولی مرگ و میر ناشی از سکته‌ها، سرطان‌ها و تصادفات روزانه و... سر به هزاران نفر می‌زند.

جای بحث دارد که در آمارهای ارائه‌شده از سوی سازمان بهداشت جهانی در سال‌های گذشته باید شک کرد و علامت سوال گذاشت. همانگونه که در اعلام شیوع بیماری آنفلوآنزای مسری طیور به انسان همیشه حاشیه امن اطراف کشورهای مورد نظر و حمایت خود یعنی غرب را رعایت می‌کند و هیاهوی ورشکست کننده صنعت طیور را برای ایران، ترکیه، افغانستان و آسیای شرقی... بجا می‌گذارد.

آنچه که مسلم است سویه‌های جهش‌یافته جدید این ویروس نیز در ذهن و روان و جسم عمیقا تحول یافته انسان‌های مدرن کمترین تاثیر را خواهد گذاشت.

مصداق این مورد بدون اینکه قصد توهین به کسی را داشته باشیم در یک فرد اسکیزوفرنیک (دیوانه) عیناً می‌توان مشاهده کرد که اگر در هوای چندین درجه زیر صفر این فرد دیوانه را آب‌پاشی کنیم در حدی که بدنش یخ بزند، باز هم ویروس سرماخوردگی در این شخص کارگر نیست و دچار سرماخوردگی نخواهد شد چرا که بیماری ذهنی – روانی این شخص عمیق‌تر از آن است که ویروس در وی کارگر باشد.

تشکیلات بهداشت و درمان باید تعریف جدیدی از بیماری و سلامتی را به جای تعریف کهنه‌شده پاستور (میکروب عامل بیماری است) جایگزین کند تا از این تناقض‌ها رهایی یابد.

بر تشکیلات دامپزشکی فرض است که به دنباله‌رویی از سازمان بهداشت جهانی خاتمه داده و مانع کشت و کشتار بی‌مورد زیباترین مخلوقات خداوندی (اردک – لک‌لک – درنا – حواصیل – خوتکا – پرستو – گنجشک و مرغ‌های اصیل بومی و...) شود. طبیعت بدون پرندگان هیچ لطف و صفایی ندارد.

دامپزشک باید بداند که فقط در یک مورد حق کشتن دارد فقط در موقع آموزش وگرنه در تمامی موارد دیگر شفابخشی و التیام‌بخشی به جسم و جان رنجور مخلوقات زبان‌بسته خداوندی اصلی‌ترین وظیفه دامپزشک است مگر ذبح حیوانات حلال گوشت که طبق دستور خداوند در قرآن کریم برای انسان سفارش شده است.

دکتر موسی شجاع قره‌باغ -دامپزشک بوکان- روزنامه اعتماى ملی 

آنفولانزای مرغی چیست؟

آنفولانزای مرغی ماکیان را مبتلا می‌کند و عامل مولد آن ویروسی است که با ساختار فیزیکی پرندگان سازگار شده است. با وجود اینکه این بیماری مخصوص ماکیان است، اما در سالهای اخیر ظاهرا این ویروس به گونه‌های دیگر جانداران نیز منتقل شده و موجب ابتلای انسان‌ها به این بیماری شده است.در مقابل، ویروس آنفولانزای فصلی بویژه با بدن انسان سازگار می‌شود. بر خلاف آنفولانزای مرغی، آنفولانزای فصلی به آسانی از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود و هر ساله جان صدها هزار تن را می‌گیرد.طبق گزارشها و آمارهای به دست آمده، از آخرین پژوهش‌ها، تا کنون 50 تن به بیماری آنفولانزای مرغی مبتلا شده‌اند که حدود 80 درصد آنها جان باختند و تقریبا تمام آنها از منطقه جنوب شرق آسیا بوده‌اند.این ویروس اغلب در فضولات پرندگان یافت می‌شوند و مرغدارانی که این ویروس را تنفس می‌کنند به آن مبتلا می‌شوند.انتقال بیماری از انسان به انسان بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد. آنچه این بیماری را برای انسان خطرناک می‌کند، اینست که ویروس آن به شکلی دچار جهش ژنتیکی و تغییر رفتار شود که بتواند از انسانی به انسان دیگر منتقل شود.در نتیجه این امر، شیوع بیماری بسیار گسترده خواهد شد. خطرناکتر از این وضعیت آنست که ویروس مرغی بتواند فردی را آلوده کند که همزمان به بیماری آنفولانزای انسانی مبتلاست.در صورتی که ژن‌های ویروس‌های مرغی و انسانی در این شرایط با یکدیگر ترکیب شوند ویروس می‌تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود و در نتیجه یک آنفولانزای عالم‌گیر شایع خواهد شد. تقریبا هیچ فردی به طور طبیعی در برابر ویروس جدید مصونیت نخواهد داشت. در حالی که این ویروس می‌تواند ظرف 6 ماه به همه مناطق جهان برسد.

هیچ کس نمی‌داند ما چقدر به زمان این اپیدمی احتمالی جهانی نزدیک هستیم، اما بسیاری از دانشمندان می‌گویند که ما به این نقطه خواهیم رسید، چرا که به نظر می‌رسد همه‌گیری آنفولانزا در سیکل‌های 25 ساله به وقوع می‌پیوندند و آخرین دوره آن در سال 1968 بوده است. آنچه نگرانی‌ها را در این اواخر بیشتر کرده اینست که آنفولانزای مرغی آلوده کردن پستانداران را از جمله پلنگ‌ها و ببرها را آغاز کرده است.یک بررسی اخیر آزمایشگاهی نشان داد که ویروس آنفولانزای مرغی می‌تواند در میان گربه‌ها نیز رد و بدل شود. همچنین این ویروس توانسته اردک‌ها را بدون بروز بیماری و علائم ظاهری آن آلوده کند. این امر خطر آلودگی مرغداران را افزایش می‌دهد. در مورد علائم بیماری باید یادآور شد که ابتدا با یک تب خفیف، سردرد و درد مفاصل آغاز می‌شود.تب بیمار ممکنست به مدت یک روز فروکش کند. بیمار به سختی تنفس می‌کند و به تدریج سرفه‌ها آغاز می‌شود.همزمان با کم رسیدن اکسیژن به مغز در اثر اشکال در تنفس حالت کما و مرگ به همراه خواهد داشت. از آنجا که علائم آنفولانزای مرغی بسیار مشابه آنفولانزای معمولی است، خطر آن اینست که ممکنست پزشکان نتوانند تفاوت آنها را تشخیص دهند.اما در صورتی که این بیماری ظرف 48 ساعت تشخیص داده شود و بیمار تحت درمان خاص بیماری مانند مصرف داروی ضد ویروسی Tamiflu قرار گیرد، بیمار معمولا بهبودی کامل بدست می‌آورد.تا کنون به منظور توقف این بیماری میلیون‌ها مرغ، جوجه و اردک در کشورهای آلوده شده آسیایی به منظور کاهش خطر ابتلا در میان پرندگان و انسان‌های سالم، کشتار شده‌اند. نجات و پاکسازی در مناطق مستعد و آسیب‌پذیر مانند مرغداری‌ها و مزارع افزایش یافته است.همچنین از پزشکان خواسته شده تا نسبت به علائم بیماری در بیماران کنجکاوتر بوده و آنها را تحت کنترل دقیق داشته باشند.با این حال سازمان جهانی بهداشت هشدار داده که اگر در حال حاضر این بیماری شایع شود، هیچ کشوری برای مقابله با آن چه به لحاظ دارویی و چه به لحاظ واکسینه کردن آماده نیست.امکان انتقال بیماری از راه خوردن گوشت مرغ آلوده وجود ندارد اما این در صورتی است که گوشت کاملا پخته شده و خام نباشد این امکان وجود خواهد داشت. در زمینه تهیه واکسن این بیماری لازم به ذکرست که دانشمندان در مراحل بسیار اولیه از آزمایش یک واکسن آزمایشی علیه زنجیره H5N1 از آنفولانزای مرغی هستند که در آسیا در حال گردش است. اگر یک حالت عالم‌گیر از این زنجیره در سال آینده و سالهای آتی بروز کند، میلیونها تن در اروپا و آمریکا و میلیاردها تن دیگر در سایر نقاط جهان به این واکسن دسترسی نخواهند داشت.به علاوه دولت‌های هر کشور باید تصمیم بگیرند چه گروهی از جامعه برای تزریق این واکسن در اولویت قرار دارند که این تصمیم بستگی به این دارد که به آنها بخواهند مرگ و میر احتمالی را کاهش دهند، آسیب جوامع را به حداقل برسانند و یا آسیب اقتصادی از این اپیدمی را کاهش دهند.در خصوص یک تلاش بین‌المللی برای مقابله با این ویروس باید متذکر شد که نوامبر سال 2004، سازمان جهانی بهداشت در یک درخواست قطعی از دولت‌ها خواست تا در جهت تولید و توزیع واکسن بیماری اقدام کنند. ظاهرا تاکید آمریکا در این زمینه در رأس کشورهای اروپایی قرار داشته است.هم اکنون درحدود 10 شرکت در حال کار کردن بر روی تهیه واکسن این بیماری هستند و بسیار نیز انتظار می‌رود که در سال جاری آزمایشهای بالینی در این زمینه را آغاز کنند.در مقایسه با سارس باید گفت از آنجا که آنفولانزای مرغی برخلاف سارس به صورت دوره‌ای در حال گردش است، اما سارس را می‌توان برای مدتی تحت کنترل قرار داده و شیوع آن را متوقف کرد.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی پزشکان ایران

آشنایی با تعدادی از گونه های ماهیهای آکواریومی

گوپی      Guppy

اشکال بسیار رنگین  از این ماهی مشهورزنده زا تکثیر شده اند. الگوی باله در جنس نر با رنگهای غالب قرمز ، آبی ، زرد و نارنجی بسیار متنوع است. ماده وحشی از نر بزرگتر بوده و رنگش مات است.

گونه ای خوش بنیه و صلح جو و خیلی آسان برای نگهداری و تکثیر است. می تواند در یک مخزن اجتماعی با ترجیح آب نیمه سنگین ، قلیایی و شور نگهداری شود. غذاهای معمول خشک و زنده وهمچنین جلبک ها را می پذیرد.

مولی سیاه      Black Molly

یک کپور دنداندار زنده زا است.بیرون آمدن لاروها از تخمهای بارور شده و رشدشان در درون بدن ماده صورت می گیرد.چندین نوع از این ماهی مشهور تماماً سیاه شامل یک فرم دم بربطی تکثیر شده است.

گونه ای آسان برای نگهداری و تکثیر است. شبیه همه مولی ها بطور پیوسته تغذیه کرده و به یک مخزن آفتابی برای فراهم آوردن رشد جلبک و گیاه و همچنین به تغذیه مکرر از غذاهای زنده و خشک نیاز دارد.آب کمی شور را ترجیح می دهد.

گربه ؛ حیوان خانگی سالمندان

تحقیقات پزشکی نشان داده است که حیوانات خانگی علاوه بر اینکه همدمی برا ی افراد سالمند می باشند باعث طول عمر آنها نیز می گردند. به عقیده بسیاری از صاحبنظران ، گربه حیوان ایده آلی است و مراقبت از آن آسان است.

گربه بر خلاف سگ به تمرینهای کنترل شده احتیاج ندارد . علاوه بر این ، گربه مظهر آسایش مخصوصاً برای سالمندانی است که تنها زندگی می کنند.

گربه ، به عنوان یک حیوان تکامل یافته و نیرومند ، می تواند بصورت وحشی زندگی کند و این سرنوشت موید آنست که گربه ها می توانند براحتی از خود محافظت کنند . با وجود این ، به منظور برقراری رابطه ای طولانی با گربه ها رعایت نکات زیر مفید به نظر می رسد.

• گربه را اخته کنید و بطور منظم در برابر بیماریهای روده ای کشنده واکسینه نمایید.
• موهای گربه را حداقل روزی یکبار تمیز کنید.  در مورد گربه های موبلند ، این عمل را دوبار در روز انجام دهید.
• اگر گربه شما بیشتر وقتش را در خانه سپری می کند ، یک بستر خاکی برایش فراهم نمایید تا در آن ادرار یا مدفوع کند و روزانه آن را تمیز نمایید.
• غذا دادن به گربه باید درزمان و مکان خاصی صورت گیرد و همیشه برای غذا دادن به گربه از ظرفهای تمیز استفاده کنید ، زیرا گربه حیوان مشکل پسندی است.
• آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس گربه باشد ، شیر ضروری نیست.
• جای خواب راحت و گرمی برای گربه مهیا کنید و ترجیحاً آنرا بوسیله روزنامه بپوشانید و روزانه آن را عوض کنید.
• گربه را درصورت نیاز برای معاینه یا درمان بیماریهای انگلی نزد دامپزشک ببرید.
• اگر گربه خودش غذایش را شکار می کند هر شش ماه یکبار آنرا نزد دامپزشک ببرید.

 گیاهان آکواریومی

به جز گاهی اوقات که دسته علفهای اکسیژن دهی مانندEgeria  در آکواریوم گلدفیش ها کاشته می شود ، معمولاً گیاهان در مخزن گلدفیش رشد نمی یابند و این به دلیل تمایل بالای گلدفیش به تغذیه از گیاهان ؛ بویژه گیاهان دارای برگهای نرم است. معهذا، با ایجاد روشنایی مناسب ، گیاهان ذیل می توانند مورد استفاده قرار گیرند:

-Hornwort

- Pondweed

- Willow moss

- Ludwigia

- Milfoil

- Arrowhead

- Vallis

اگر شما در بخش گرمسیری کره زمین زندگی می کنید یا اگر مخزن در اتاقی دارای سیستم گرمایشی است ، می توانید گیاهان معمول اکواریوم گرمسیری را نیز آزمایش کنید.

برای رشد موفقیت آمیز گیاهان ، تدارک نوردهی مناسب حیاتی است .اگر چه نور خورشید برای ترغیب رشد گیاهان جالب است اما همیشه نمی تواند مورد اتکا باشد ؛ چرا که رشد بد منظر جلبکی را نیز سبب خواهد شد. بنابراین نیازمند برپایی روشنایی مصنوعی به همان ترتیبی که قبلاً شرح داده شد ، هستید.

جهت کاشت گیاه در مخزن باید لایه ای به حد کافی ضخیم از سنگریزه یا شن تهیه کنید. این بدان جهت است که علاوه بر تمایل گلدفیش ها به خوردن گیاهان ، به هنگام جستجوی غذا نیز به حفر ریشه گیاهان توجه دارند.می توانید با کاشت گیاهان در گلدانهای کوچک و قرار دادن سنگریزه یا تکه سنگهایی در اطراف پایه هر گیاه از این امر جلوگیری کنید. همچنین جهت کاهش میل گلدفیش هایتان به خوردن گیاهان ، از افزودن غذاها و سبزیهای نسبتاً خرد شده در رژیم غذایی شان سود بجویید. البته برخی گیاهان دارای برگهای ضخیمی هستند که توسط گلدفیشها قابل خوردن نیستند. سرخس جاوه ای و سرخس هندی گساهانی ایده آل برای آکواریومهای سردابی اند . گیاه معمول Elodea  نیز ایده آل است.

عموماً گیاهان با برگهای ظریف افزودنی جالب و جذابی اند و در آکواریومهای به خوبی نوردهی شده و تمیز به خوبی رشد خواهند کرد اما برگهای نرم این گیاهان برای گلدفیش های گرسنه بسیار اشتها آور خواهد بود. البته بیشترمغازه های آکواریومی دارای طیف وسیعی از گیاهان مصنوعی اند که دقیقاً مدلی شبیه گیاهان زنده می باشند،از آنها نیز می توانید استفاده کنید.

توجه داشته باشید که تمام مشکلاتی که کاشت و نگهداری گیاه در مخزن گلدفیش به همراه دارد، محاسن و مزایا گیاهان زنده آبزی چنان زیاد است که توصیه اکید بر استفاده از این گیاهان در مخزن است. اما در مواردی که شما توجه به تکثیر و فقط تکثیر گلدفیش دارید ، کاشت گیاه چندان مورد نظر نخواهد بود. مخزن عاری از گیاه ، تغذیه خوب ، اکسیژن دهی مناسب و افزایش چند درجه ای دمای آب برای آماده کردن هر چه سریعتر مولدین به تخمریزی عمده تمهیدات این گونه مخازن است.

تغذیه سگهای ماده در دوران شیردهی

بعد از دوران زایمان واضح است که سگ ماده درخواست بیشتری برای تغذیه توله ها خواهد داشت. تعداد کمی از سگهای ماده غذای کمی را در 48-24 ساعت اولیه بعد از زایمان می خورند،بعد از اینکه اشتهای آنها برای همه مواد معدنی سریع افزایش می یابد و به حداکثر خود در حدود 3 هفته بعد زایمان می رسد.در این دوره مواد معدنی Ca وP وویتامین D وبه اندازه کافی باید داده شود. بسته به توله هایی که شیر می دهد نیاز سگ ماده از حدود 2 برابر غذای نگهدارنده سطح نرمال نیازهای بدن در هفته اول شیردهی تا 3 برابر از 4-7 هفتگی افزایش می یابد. خوب است که پودر شیر یا گوشت را روزانه در دوره شیردهی داده شود وشیر ، گوشت و سایر مکملها منظم بین وعده های غذای نرمال داده شود. غذادهی متعدد (وعده های مختلف) در اواخر آبستنی باید تا زمان شیردهی ادامه یابد.در شرایط نرمال تولید شیر در سگ ماده در 2 یا 3 هفته بعد از زایمان می باشد که بتدریج پس از 5 یا 6 هفتگی کاهش می یابد.وقتی توله ها حرکت نرمال را بدست آورند باید تشویق به خوردن غذا غیر از شیر سگ ماده شوند.همانطور که زمان از شیرگیری پیش می رود غذادهی سگ ماده را نیز محدود کرده تا مشکلات کمتری در زمان قطع کامل شیردهی روی دهد.در روز قطع شیردهی ، به سگ ماده هیچ غذایی را ندهید ولی میزان زیادی آب باید در دسترس او قرار گیرد.در روز دوم ثلث غذای همیشگی که در حالت عادی به سگ ماده داده می شد، بدهید و در روز سوم ، سه چهارم همین مقدار غذا و سپس مانند گذسته، به همان غذای همیشگی ر ا بدهید. برنامه غذایی تنظیم شده به کاهش تولید شیر کمک می کند.

رفتار شناسی همستر

در طبیعت ، همستر ها در دالان های عمیقی که در زمین حفر می شود زندگی می کنند که امکان ذخیره مواد غذایی در آنها وجود دارد. همستر ها بندرت به انسان حالت تهاجمی پیدا می کنند و اگر هم چنین رفتاری رخ بدهد ، اغلب بواسطه ایجاد ترس و اعمال خشونت هنگام حمل و گرفتن حیوان است. حتی همستر هایی که در طبیعت به دام می افتند ، اغلب اهلی و رام هستند. همستر در هر حال برای یافتن راه فرار  هیچگاه از جویدن قفس دریغ نمی کند. همستر هایی که از قفس خود فرار می کنند ، بر نمی گردند. همستر ها در شب فعالیت بیشتری دارند و از دویدن داخل چرخهای اسباب بازی لذت می برند. در گزارشها اذعان شده است که ماده آبستن می تواند با سرعت 8 کیلومتر در ساعت بدود.

همسترهای ماده معمولا به جز چند ساعت طی دوران حرارت جنسی، تحمل حیوان نر را ندارند و به نر تازه وارد حمله ور می شوند. برای حمل و نقل نیز لازم است تا همسترهای نر و ماده را از هم جدا کرد. البته احتمال درگیر شدن دو جنس مخالف ، در صورتی که از بچگی و قبل از سن بلوغ جنسی در کنار هم نگهداری شده باشند به مراتب کمتر است. حیوانات ماده ممکن است با همجنسان خود نیز درگیر شوند اما احتمال جنگ متقابل بین نرها به مراتب کمتر است.

همستر ماده، هنگام احساس خطر گاهی نوزادان خود را در جیب های گونه ای خود پنهان می کند و پس از رفع خطر بچه ها را به داخل لانه بر می گرداند؛ در این بین گاهی بچه ها خفه می شوند. از جیب های گونه ای برای جابجا کردن بچه ها ، غذا، مواد سازنده بستر و اشیا نیز استفاده می شود. ممکنست صاحب حیوان متوجه شود که نوزادان همستر گاهی مفقود می شوند و بعد از مدتی دوباره بر می گردند.در واقع مادر به هنگام احساس خطر یا جهت انجام جابجایی، نوزادان خود را داخل جیب های گونه ای خود مخفی نموده است. در این موقع صاحب حیوان بایستی توجه داشته باشد که ممکنست طرز رفتار وی با حیوان خصوصا در دوران پس از بارداری نوعی احساس نا امنی را در حیوان ایجاد می کند.

مرغ عشق یا طوطی استرالیایی ؟!؟...

 یک اشتباهی که متاسفانه  بین دارندگان پرندگان زینتی متداول است این است که خیلی ها طوطی استرالیایی را مرغ عشق می نامند ، شاید به جرات می توان گفت که بیش از 90% افراد به پرنده ای مرغ عشق می گویند که در دنیا به نام طوطی استرالیایی مشهور است و مرغ عشق واقعی ((Lovebird در ایران معمولا با اسامی طوطی هلندی یا کوتوله نامیده می شود.برای رفع این ابهام در ذیل توضیحات کوتاهی  همراه با عکس هر کدام در مورد این پرندگان زیبا آمده است.

طوطی استرالیایی           (Budgerigar ) 

طوطی استرالیایی را می توان محبوبترین پرنده زینتی در سرتاسر جهان نامید. این پرنده در رنگهای متنوعی موجود است.انواع تاجدار آن نیز در حال حاضر یافت می شوند. نخستین بار ، در سال 1841 میلادی ، زیست شناسی به نام جان گولداین پرنده را از استرالیا خارج کرد و به انگلستان برد.طی 50 سال ، واحد های عظیم تجاری به وجود آمدند که هزاران قطعه از این طوطی کوچک را برای دوستداران پرندگان زینتی تکثیر می کردند. در اوایل دهه1870 میلادی،نخستین جهش در رنگ طوطی استرالیایی پدید آمد ؛ اگر چه پیشتر از وجود چنین پدیده ای در میان دسته های وحشی این پرنده نیز گزارشهایی دریافت شده بود.

طول عمر طوطی استرالیایی بسیار متغیر است . عمر متوسط این پرنده 7 تا 8 سال است ؛ هرچند شماری از آنها به سن 10 تا 19 سالگی هم رسیده اند.طوطی استرالیایی، بخصوص برای بچه ها، پرنده زینتی مناسبی است ؛ چرا که این حیوان حالت تهاجمی ندارد و اگر کودک بی احتیاطی انگشت خود را داخل قفس این پرنده کند، امکان ندارد آنرا گاز بگیرد.

این پرنده بسیار ارزان است و نگهداری آن بسیار ساده می باشد. خیلی زود اهلی می شود و در رنگهای جذاب و متنوعی یافت می شود.

مرغ عشق                   (( Lovebird

 بطور کلی کوچکتر از طوطی های استرالیایی هستند و دارای واریته های گوناگون جهش یافته می باشد. پرنده ای شاداب و فعال است ،خیلی زود اهلی می شود و با محیط جدید خو می گیرد، پرندگان نر عموما کم فعالیت تر هستند، عمر متوسط این حیوان 15 سال است. این پرنده بر خلاف اسمش مانند طوطی استرالیایی و کاکلی نیست که ورود پرنده دیگر را به قفس به آسانی بپذیرد. در ایران معمولا این پرنده طوطی استرالیایی یا کوتوله نامیده می شود.

همه مارها زهر آگین نیستند

بسیاری از مردم به هنگام رویایی با هرگونه مار بخاطر ترس از مارگزیدگی به هر وسیله ممکن سعی می کنند مار بیچاره را از پای در آورند وحتی به این موضوع توجه ندارند که از بین 3000 نوع مار که در سراسر دنیا وجود دارند تنها 200 نوع از آنها سمی هستند. از میان مارهای سمی میتوان به گروه Elapides(شامل مار مرجانی ، مار کبری و مار مامبا ) و گروه crotalidac یا افعی (از جمله مار زنگی یا Pitvipers)    به عنوان عامل اصلی بیشتر گزیدگی ها اشاره نمود.مشخصه افعی ها که عامل بیش از90 درصد مارگزیدگی ها هستند، یک فرورفتگی در دو طرف سر و در جلوی چشم هاست.این فرورفتگی ها دارای گیرنده های حساس به گرما بوده و حیوان را قادر می سازد تا حتی در شب نیز طعمه خود را شناسایی کرده و نیش بزند. بطور کلی مارهای سمی را میتوان به وسیله برخی از ویژگی های ظاهری آنها از انواع غیر سمی بازشناسی کرد. برخی از این ویژگیها عبارتند از:

1- سر مارهای سمی مثلثی شکل و در انواع غیر سمی نیمه بیضی و بدون زاویه است.

2-  محل گزش مارهای سمی با دو سوراخ  اصلی ( محل فرو رفتن نیش) و در مارهای غیر سمی به صورت دو ردیف هلالی شکل ( محل فرورفتن دندانها) مشخص می شود.

3 -  مارهای غیر سمی مردمک مدور و مارهای سمی مردمک بیضی شکل دارند( البته مردمک مار مرجانی هم مدور است ولی وجود حلقه های پهن و رنگین در سراسر بدنش آن را به خوبی مشخص می کند )

عارضه پرکنی در طوطی ها

 این عارضه یک سندرم با علل مختلف است و در طوطی ها شایع میباشد.از جمله عوامل مهم در بروزآن می توان به دلتنگی ، نداشتن جفت یا مصاحب ، استرس و بروز تغییرات در محیط ( مانند تغییرات در تغذیه،مکان ، فعالیت یا ورود افراد جدید به محیط که توجه صاحب پرنده را بیشتر جلب کند) اشاره کرد.ممکن است پرنده این عمل را از پرنده دیگری یاد گرفته ، تکرار کند.در مورد طوطی هایی که بیشتر وقت خود را در یک قفس کوچک گذرانده و فعالیت کمی دارند،این عارضه میتواند بخشی از سرگرمی آنها باشد.بسیاری از پرندگان این عمل را در تنهایی یا در شب انجام می دهند.بنابراین این عدم مشاهده پرکنی توسط طوطی، دلیلی بر رد آن نیست. در این حالت، الگو و نواحی ریزش پر به تشخیص عارضه کمک می کند.اگر روی سر و گردن پوشش کامل باشد، ولی منطقه دیگری از بدن (بویژه سینه و شکم)فاقد پر بوده هیچ نشانه ای از بیماریهای التهابی پوست وجود نداشته باشد، باید دردرجه اول بروز عارضه پرکنی مشکوک شد. اولین قدم برای تجزیه و تحلیل محیط زندگی پرنده بویژه در مراحل اولیه بروز عارضه است. به حداقل رساندن عوامل فیزیکی یا روانی ،اصلاح محیط و غذا و یا تغییر محیط ، افزودن غذاهای کمکی(مثل میوه و سبزی)، فراهم کردن اسباب بازیهای بی خطر و شاخه های درخت تمیز تا پرنده از منقار خود بیشتر استفاده کند، در درمان موثر است.در صورتیکه تمام راهها به شکست منتهی شوند میتوان از گردنبند الیزابت (به شکل مخروط ناقص که به پرنده اجازه نمی دهد به بدن خود دسترسی داشته باشد) استفاده کرد.همراه با این تغییرات میتوان از داروهایی نظیرفلوگزتین نیز استفاده کرد . برای تسریع در رشد مجدد پرهای جدید بهتر است مکملهای ویتامین دار به جیره اضافه شود.

علت بوی بد دهان گربه چیست؟

ج: دهان گربه سالم هرگز بو نمی دهد ، اما بوی موقتی بعد از خوردن گوشت یا ماهی غیر عادی نیست. اگر گربه شما گوشت نخورده آنگاه میتوان در صورت داشتن علائم زیر احتمال یکی از این موارد مقابل را داد:

* اگر گربه دچار ریزش بزاق باشد: اگر چنین است ، ممکن است به عفونت دهان یا بیماری لثه مبتلا باشد.

* اگر دندانهای گربه لکه دار (زرد) است: در این حالت میتوان بوی بد دهان را بدلیل پلاک دندانی دانست.

* اگر دهان گربه زخم است: در این حالت ممکن است زخم دهان عفونی باشد.

* اگر گربه استفراغ می کند: در این حالت ممکن است گربه دچار مشکل گوارشی باشد.

* اگر گربه تشنج دارد: در این حالت ممکن است کمبود ویتامین B  داشته باشد.

انگلهای خارجی

انگلهای خارجی زیادی وجود دارند که می توانند مشکلات بهداشتی زیادی را برای حیوانات خانگی بوجود آورند. در ذیل به 4 مورد از شایعترین این انگلها که در سطح بدن پستاندارانی مثل سگ، گربه ، خرگوش ، سنجاب و... زندگی می کنند اشاره کوتاهی شده است: 

کک: ککها انگلهای خونخوار هستند.بنابراین گزش و تغذیه آنها از خون باعث خارش ، عفونت پوست و کم خونی می گردد. بعلاوه می توانند ناقل برخی از کرمهای پهن باشند. حیوانات  مبتلا به کک  ممکن است دچار موریزی شوند.اگر چه ککها فاقد بال هستند ولی می توانند که بخوبی جهش نمایند.ککها را میتوان با جستجوی موها مشاهده کرد که به سرعت راه می روند. نشانه دیگری که حاکی از وجود ککها است مشاهده ذرات سفید وسیاه رنگ کوچکی است که در واقع تخم یا مدفوع ککها هستند. این تخمها به پوست چسبندگی ندارند  وبه سادگی در آشیانه و هر جایی که حیوان رفت وآمد می کند پخش می شود و در محیط در عرض 8-10 روز به لارو کک تبدیل می شوند.ککهایی که بر روی بدن حیوان هستند را براحتی می توانند با مصرف داروهای حشره کش وسموم مخصوص حیوانات نابود کرد. اما چنانچه محیط حیوان سمپاشی نگردد به زودی تخمهای انگل باز شده و ککهای جدید باعث آلودگی حیوان می شوند.

کنه: کنه ها باعث کمخونی ، فلجی ناشی از کنه و بیماریهای خطرناک دیگری می شوند.در صورتی که در شرایط جغرافیایی مرطوب زندگی می کنید یا حیوان خود را در مسافرت به آنجا می برید، می بایست که بدن دام بصورت روزانه بازبینی گشته وکنه های موجود از سطح بدن جدا گردد. بهترین راه برای نابود کردن کنه ها اینست که چنانچه تعداد آنها کم می باشد در ابتدا سطح بوسیله الکل آغشته نمایید وسپس کنه را محکم بوسیله پنس یا موچین گرفته و بطور عمودی به سمت خارج بکشید.اگر تعداد کنه ها زیاد است می بایست ضمن مشورت با دامپزشک از دارو های ضد انگل استفاده کرد.

شپش: باعث خارش شدید و پوسته پوسته شدن پوست می گردد. این حیوانات با تماس مستقیم منتقل می شوند. تخمهای شپش به موهای بدن می چسبد و لاروهای آن نیز در همانجا از تخم خارج می گردند . برخی از شپش ها خونخوارند و باعث کم خونی می شوند. شپش ها را نیز میتوان با سموم حشره کش مناسب نابود کرد.

جرب: نوعی از انگلهای بند پا می باشند که با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند . انواع مختلفی از این بندپایان در سگ وجود دارند که در نواحی مختلف ایجاد بیماری می نمایند .این بیماری در لفظ عام گال می نامند. تشخیص جربها به نمونه برداری از پوست و انجام آزمایشات میکروسکوپی احتیاج دارد، درمان این انگلها نیز به سموم حشره کشی نیازمند است که می بایست به طریقه خاصی مصرف گردد. بنابراین جهت تشخیص و درمان بیماری ضرورتا می بایست که به دامپزشک مراجعه گردد.

برای آشنایی با روشهای نگهداری ومراقبت از مرغ عشق اینجا راکلیک کنید.

(این مطلب از سایت انجمن حمایت از حیوانات است) 

آشنایی با سگ ژرمن شپرد (German Sheperd)

در بین سگهای قدیمی گله و مزارع و همچنین از جمله ملازمان و همراهان انسان طی قرن های گذشته سگهای ژرمن شپرد توسعه بسیار زیادی یافته اند. این نژاد توانست که از سال 1914از آلمان به بسیاری از نقاط جهان انتقال یابد و با ایجاد کلوپهای مختلف در سراسر جهان در نگهداری از آن اهتمام زیادی ورزیده گردد.

ژرمن شپرد در تمام ایام بدلیل رفتار و ساختار بدنی ممتازش در بین سایر نژادها مورد انتخاب قرار گرفته است و حتی ویژگیهای دفاعی و تربیت های اختصاصی آن نیز به معرض قضاوت گذارده می شود.

اولین وشاید مهمترین ویژگی در این سگ رفتارهای اشرافی،شهامت وتوانایی آموختن رفتارها و فعالیت های اختصاصی است . رفتارهای این سگ حاکی از ثبات،وقار،عدم تحریک پذیری و کنترل مناسب بر اعصاب است .به دلیل فعالیت گله بانی از تفنگ وتهاجم ترسی نداردو با وقار لازم مسئولیت نگهبانی اعم از نگهبانی از حیوان یا انسان را به خوبی انجام می دهد .عملکرد آن به عنوان یک سگ پلیس و بهره گیری از شامه قوی تربیت آن را در این راستا میسر ساخته است .در هدایت وراهنمایی افراد نابینا این سگ هوشیاری و قدرت تمیز خود را به همراه کیفیت مشاهدات و صبر وبردباری به معرض قضاوت می گذارد.

همین اعمال وکردار است که سگهای ژرمن شپرد را در سراسر جهان مطرح کرده و از آن به عنوان یک سگ خانگی ،سگ محافظ،و حتی یک دوست ،مراقبت ونگهداری به عمل می آید.ژرمن شپرد یک جنگجوی پر سر وصدا نیست بلکه سگ بی باکی است که در صورت نیاز به یک سگ مهاجم هشدار دهنده و تنبیه کننده مبدل می شود.ارتباط این سگ با انسان سطحی نبوده بلکه دوستی آن به نحوی است که با ایجاد آن تا پایان عمرباقی خواهد ماند.

از جنبه بدنی سگهای ژرمن شپرد به حدی از توانایی رسیده اند که قادر به انجام هر کاری هستند . این سگ عمومأ دارای جثه متوسطی است و وزن آن در حدی است که به خوبی می تواند عملکرد گله بانی یا سگ پلیس را انجام دهد.

اساسأ ساختار بدنی در این سگ به نحوی اصلاح شده است که قدرت خاصیت ارتجاعی و طول گامها را افزایش دهد . بهترین ژرمن شپرد سگی است که بتواند حداکثر مسافات را با حداقل انرژی بدود . تعادل و هماهنگی گامها به گونه ای است که به نظر می رسد سگ بدون هیچ تلاش مشهودی به سمت جلو سر می خورد. در بررسی حالات این سگ گویی نیرومندی و نجابت ،قدرت و چالاکی به صورت توام وجود دارد.

ظاهر کلی:اولین ویژگی در مورد یک ژرمن شپرد خوب قدرت ، چالکی ،عضلات مناسب وهوشیاری است .دستها وپاها در تعادل و هماهنگی با یکدیگرند. طول بدن بیشتر از بلندی آن است . بدن عمیق بوده و زوایای آن بیشتر به منحنی شباهت دارد و ویژگیهای  ثانویه جنسی در این نژاد بسیار چشمگیر و بارز هستند.

رنگ:رنگ در سگهای ژرمن شپرد متفاوت است و تقریبأ اکثر رنگها قابل قبول هستند . با  این وجود رنگهای خیلی کم رنگ و پریده و یا سفیذ یکدست قابل قبول نمی باشد.

اندازه:مناسب ترین ارتفاع در مورد سگهای نر در بالاترین قسمت شانه 65-60 سانتی متر و در سگهای ماده 60-55 سانتی متر است .طول بدن ژرمن شپرد بیش از ارتفاع آن است  و این نسبت در بهترین حالت 5/8 به 10 است.

شناخت غرایز سگ و برقراری ارتباط با انسان

 نکته مشترک در کلیه سگها،میل آنها در اظهار تشکرودوستی نسبت به صاحبانش میباشدولی زبان آنها قادر به بیان علاقه شان نیست .با تربیت شدن قادرند تا لین میل را بروز دهند و سد شما و سگ شکسته می شود. به راحتی با حیوان ارتباط برقرار کرده ،نیازهایش را رفع کنید. پیش از تربیت سگ ،توصیه می کنیم مدت زمانی را صرف یادگیری زبان حیوان نمایید،منظور ما توجه به حرکات بدن و عکس العمل حیوان در مقابل سایر موجودات است . اگر چند لحظه با دقت نگاهش کنید،قدرت ارتباط برقرار کردن با آنرا می یابید. از اینکه حیوان را درک می کنید لذت می برید.مثلا وقتی که بخواهد با صدای بلند پارس کنید،ابتدا حالت خمیده ای به بدن خود میدهد ،باین حالت که دستهای خود را به صورت کشیده به جلو می گذارد و قسمت خلفی بدن را بالاتر قرار می دهد. اگر این امر از جانب سگ دیگری انجام شود یا انسان آنرا تقلید کند،معنی آنرا خواهید فهمید . در مواقعی که حوصله دارید و قصد سرگرمی داریداین کار را جلویش انجام دهید. خواهید دید که چه نتیجه شگفت آوری دارد.

سایر موارد ارتباط با زبان اشاره ،درک حالتهای تهاجمی و یا مطیع شدن حیوان می باشدکه ارزش زیادی در برقراری ارتباط دارد.سگها در حالت ترس ،خم می شوند.زمانی که نزدیک آنها می شوید ،دم را بین دو پای خود قرار می دهندو یا آنرا به زیر شکم می چسبانندو در این وضعیت ادرار می کنند. این حالت سگی است که قصد دفاع از خود را ندارد.تربیت کردن به حیوان کمک می کند که خودش را پیدا کند. سگ مهاجم ، علاوه بر نشان دادن دندانهای خود ،غرش میکند.ممکن است حالت تهاجمی را با سیخ کردن موهای پشت و گوشهایش نشان دهد ودم را بالا نگهدارد.با نگاهی کوتاه به چشمان خشمگین سگ می توانید تمایل حیوان را به تهاجم درک کنید. تشخیص حالت تهاجمی از روی چشمان ،معیاری مفید وارزشمند است که بیانگر احساسات حیوان است وخوش خلقی و عصبانیت را به خوبی بیان می دارد.بسیاری از آنها مایل نیستند نگاهشان در چشمان انسان یا حیوان قوی مهاجمی بیافتد.جهت نگاه خود را به سمت دیگری عوض می کنند . در بین حیوانات وحشی ،خیره شدن در چشمان یکدیگر حکم رقابت را دارد. هرگاه دوستی بین شما و سگتان عمیق و اعتماد حیوان به شما جلب شد ، می توانید شاهد نگاههای طولانی و پر مهر سگ باشید.نکته دیگر این است که آنها خیلی زود متوجه می شوند کسی وارد منزل شده ، حتی اگر شما متوجه نشوید.ودر مدت کوتاهی با عادات وحرکات صاحب خود آشنا می شوند و امور متداول زندگی او را فرا می گیرند مثلا وقتی صاحبش کلید ماشین را بر می دارد ،شروع به ناله کردن می کند چون می دانند که بزودی تمام روز را تنها خواهد ماند .حتما تاکنون شاهد عصبانیت سگی بوده اید که صاحبش در حال بستن قلاده اش است.

این مثالها بیان کننده قدرت سازگاری آنها است .بهتر است تربیت کردن سگ را بطور مستمر و پایدار انجام دهید به عبارتی دیگر رام کردن سگ بایدبه صورت برنامه ریزی شده انجام گیرد .مسلما سگ حیوان تربیت پذیری است و این را در یادگیری دستوراتی که می دهید ثابت خواهد کرد.میزان یاد گیری حیوان در ابتدا بستگی به پافشاری و استقامت شما در آموزش تمرینات دارد .به این طریق که مجبورید بعضی از عادات حیوان را از سرش بیندازید و در انجام بسیاری از امور تشویقش نمایید. شک داشتن به قدرت یادگیری سگها بزرگترین دشمن تربیت کردن می باشد.