پایگاه آگاهی رسانی محیط زیست ایران (زیستا): چهارشنبه گذشته سیزدهم آذر بود که جهاد کشاورزی شهرستان اردکان با همکاری بخشداری و دهیاری وابسته به فرمانداری این شهر طرح قطع هفت هزار درخت در منطقه کویر مرکزی ایران را آغاز کرد. جهاد کشاورزی شهرستان اردکان نام این طرح را طرح از رده خارج کردن درختان فرسوده گذاشت .

 به گزارش خبرنگار زیستا ، با توجه به پیش بینی هایی که در خصوص مخالفت احتمالی مردم با این طرح صورت گرفته بود فراهم کردن مقدمات اجرای آن در نهایت مخفی کاری صورت گرفت بگونه ای که حتی شورای اسلامی روستا نیز از آن بی خبر و حتی مخالف اجرای آن بوده است .بیل مکانیکی به بهانه اجرای طرح راه سازی به روستا آورده شد اما صبح چهارشنبه سیزدهم آذر این بیل مکانیکی روانه نخلستان روستا گردید. عملیات قطع درختان از سرسبزترین مکان نخلستان آغاز شد جایی که محمل درختان سر به فلک کشیده که گاهی ارتفاع آنها تا حدود بیست متر می رسید . برای خاموش کردن هر گونه اعتراض مجریان مدعی شدند این تصمیم از جانب تهران و مقامات بالای نظام اتخاذ شده است و مردم روستا چاره ای جز تن دادن به آن ندارند. از آنجاییکه بیشتر مردان روستا در معدنی در 20 کیلومتری روستا مشغول کار بوده اند چند پیرمرد کهنسال و زنان روستا توانی برای جلوگیری از فعالیت بیل مکانیکی غول پیکر را نداشته اند.بیل مکانیکی جهاد کشاورزی پس از آنکه صدها درخت کهنسال را سرنگون کرد سرانجام عصر همان روز با همت برخی از جوانان روستا که برخی از آنها در شهرهای دیگر سکونت داشتند ازفعالیت بازایستاد .

به گزارش خبرنگار زیستا ، نگاهی مختصر به نقشه جغرافیا و مشاهده منطقه حاجی آباد زرین در کویر مرکزی ایران که تا صدها کیلومتر از سمت جنوب شرق و غرب نشانی از درخت و حیات را نمی توان مشاهده کرد از اهمیت این درختان کهنسال حکایت دارد. زیبایی و اهمیت این درختان بگونه ای بود که حتی دولت این منطقه را به عنوان مرکز گردشگری معرفی کرده و مسئولان را موظف کرده بود برای جذب گردشگر سرمایه گذاری کنند. مدیر جهاد کشاورزی علت قطع این درختان را غیر اقتصادی بودن این درختان دانسته بود.اما این سئوال در ذهنش هیچگاه خطور نکرده بود اقتصادی بودن یک درخت لزوما برداشت سیب و گلابی از آن نیست . اگر هدف کاشتن درخت جدیدی است هزاران کیلومتر مربع زمین بایر در اطراف روستا می توانست محلی برای کاشت نهالهای جدید باشد. به عنوان نمونه در 400 متری شمال شرقی منطقه نخلستان چشمه ای با قدرت ابدهی بالا قرار داشت ولی حتی مسئولان جهاد کشاورزی حتی حاضر به مشاهده این چشمه و مناطق اطراف آن نشدند. نکته مهمتر دیگر اینکه احتمال رشد نهال جدید خرما در این منطقه بسیار ضعیف است .تجربه سالیان گذشته نشان داده است از حدود ده هزار نهال خرمای کاشته شده در این منطقه فقط شاید صد نهال توانسته است کمتراز 50 سانتیمتر رشد کند و که عده ای علت این مسئله را کم شدن رطوبت هوای منطقه کویر مربوط می دانند .

بنابراین آیا معقول است که ما درخت یکصد ساله را به امید کاشت نهال جدیدی که بنا به تجربه های گذشته امکان رشد آن سه تا چهار درصد بیشتر نیست قطع نماییم . نکته دیگر اینکه قطع کنندگان درختان 150 ساله باید به تفاوت ماهوی درخت خرما با درختان دیگر اندکی توجه مبذول می داشتند. درخت خرما ( در این منطقه) پس از 50 سال عمر با شرایط فعلی آنهم اگر خشک نشود فقط شاید بتوانند دو تا سه متر رشد کند و مانند درخت پسته گردو یا امثال آن نیست که در مدت کوتاهی می توانند به رشد کافی خود دست یابند .جهاد کشاورزی اردکان قطع درختان کهنسال این منطقه را به اقدام کارشناسی مربوط می داند اما نکته حائز اهمیت این است که کارشناس این طرح برای اولین بار در عمر خود شش ساعت پس از آغاز قطع درختان وارد منطقه شده است . این کارشناس که باید فعالیتهایش صرف کارهای کارشناسی شود شش ساعت پس از اجرای طرح وارد منطقه شده است و پس از مشاهده مخالفتهای مردمی (بنابر اظهار برخی از اهالی) به آنها وعده سود مالی از قبال بودجه حدود سیصد میلیون تومانی طرح را داده است .

جدا از مشکلات زیست محیطی که ضربه غیر قابل جبرانی را به منطقه کویر مرکزی ایران وارد کرده است قطع درختان بدون اطلاع و در کمال نارضایتی بیشتر صاحبان آنها و حتی شورای اسلامی روستا صورت گرفته است . هم اکنون مجریان طرح عده ای را در روستا بسیج کرده اند که وظیفه اشان این است که اگر خبرنگار یا مسئولی برای بررسی ابعاد قضیه به منطقه امد ضمن محاصره او خود را صاحب درخت معرفی کرده و برای منحرف کردن قضیه به تعریف و تمجید از جهاد کشاورزی یا دستگاههای اجرایی دیگر که دخیل در این اقدام بوده اند بپردازند این در حالیست که نود درصد صاحبان این درختان در شهرهای دیگر کشور حضور دارند وحتی اگر فرض بر رضایت صاحبان درختان باشد آیا عقلانیت اقتضا می کند که یک نهاد مجری طرحی باشد که شایستگی نامی جز نابودی سرمایه بی بدیل کویر را نداشته باشد .نکته تاسف بار تر اینکه به شهادت اهالی به یمن سرازیر شدن بودجه های سرگردان و بدون برنامه ریزی شده که تمام تلاش ها فقط بر خرج کردن آن متمرکز شده صدها درخت کهنسال دیگر در دو سال گذشته قطع شده است . ضربه زیست محیطی وارده به این منطقه قطعا و بدون هیچ احتمالی قابل جبران نیست اما چرا عاملان این اقدام همچنان نابخردیهای خود را توجیه می کنند .اظهارات آنها حکایت از آن دارد که همچنان تمایل دارند برای برگشت نخوردن صدها میلیون تومان بودجه در هر فرصت ممکن به قطع درختان باقیمانده اقدام کنند . آیا از وزارت جهاد کشاورزی انتظاری جز توسعه آبادانی و سرسبزی کشور می رود. جهاد کشاورزی در کمال ناباوری همگان معتقد است یک درخت باید فقط از منظر اقتصادی نگریسته شود .

قطع درخت کهنسال بویژه درخت خرما آنهم در منطقه ای کویری نه منطقه خرماخیز مانند جیرفت و بم آنچنان اهمیتی دارد که انکار این اهمیت از سوی مسئولانی که خود باید متصدی حفاظت از آن باشند بسیار عجیب می نمایاند.

اخبار تکمیلی به همراه گزارش تصویری بزودی ارسال خواهد شد .

پایان پیام/.

خبر مرتبط :

 قطع بیش از 300 درخت کهنسال در منطقه کویر مرکزی ایران به بهانه جایگزینی با درختان ثمردار