برای ماندگار شدن ضجه توله خرس های معصوم:
بیانیه گروه های زیست محیطی و فرهنگی  در رابطه با اعلام
«روز مبارزه با خشونت علیه حیوانات»

دیده بان حقوق حیوانات: انتشار خبر دردناک کشتار خرس های قهوه ای در یکی از شهرهای مرکزی ایران موجی از اعتراضات مردمی را نسبت به این عمل شنیع، ضد اخلاقی و غیر انسانی برانگیخت. در تاریخ ایران زمین این نخستین بار است که شاهد چنین حجمی از اعتراضات مردم، فعالان حقوق حیوانات و حامیان محیط زیست نسبت به کشتار، آزار و اذیت حیوانات کشورمان هستیم.
حیوان آزاری و نامهربانی با حیوانات رخدادی نادر نیست اما گاه برخی رخدادها جریان ساز می شود و می تواند برای همیشه در ذهن انسان های با وجدان جای بگیرد.
باور داریم در کنار پیگیریهای قضایی که برای مجازات و تنبیه متخلفان صورت می گیرد باید فضایی ایجاد شود تا بهترین بهره برداری فرهنگی از این حوادث دردناک صورت گیرد. خرس ها مردند و خاطیان دیر یا زود و کم یا زیاد مجازات خواهند شد و رسانه ها چون همیشه مساله را به فراموشی می سپرند. برای ما مجازات یک فرد هدف نیست، بلکه وظیفه ماست که نگذاریم حوادثی نظیر این حادثه دردناک بار دیگر رخ دهد.
ما گروه های فعال حقوق حیوانات و محیط زیست، سازمان ها و گروههای زیست محیطی و فرهنگی به همراه شخصیت های حقیقی این عرصه خواستاریم که فاجعه مرگ خرس ها برای همیشه در تاریخ ایران ثبت و ضبط شود.
بدینوسیله روز ۲۰ شهریورماه را «روز مبارزه با خشونت علیه حیوانات» می نامیم. ۲۰ شهریورماه ۱۳۹۰ روزی است که مرگ خرس ها برای بار نخست از رسانه ها منتشر شد و باعث ایجاد خشم عمومی و موج گسترده انزجار مردمی از این فاجعه دردناک گشت.
این روز به واسطه نزدیکی به فصل پاییز و ورود مهاجران طبیعی به کشور به عنوان میهمان طبیعت ایران زمین و آغاز فصل شکار و صید از اهمیت بالایی برخوردار است. بی تردید نزدیکی این روز با فصل شکار می تواند بر اثرگذاری این نامگذاری بیفزاید.
رویکرد برخورد با «روز مبارزه با خشونت علیه حیوانات» گسترده و پر دامنه خواهد بود. به جای اینکه هراز گاهی با مرگ شیرها، یوزپلنگ ها، خرس ها، آهوها و دیگر حیوانات ایران زمین به یاد زیستمندان این سرزمین بیفتیم، می توان با نامگذاری این روز، این دغدغه را همیشگی کرد. در این روز می توان به مسایلی پرداخت برای توجه دادن بیشتر فعالان حقوق حیوانات، دوستداران محیط زیست، ادارت و سازمانهای دولتی و مسئولان محترم در قوای مقننه و قضائیه به مقوله حقوق حیوانات و همچنین ایجاد حساسیت عمومی به کشتار و آزار حیوانات.
پیشنهاد می شود در این روز موارد زیر مورد توجه خاص قرار گیرد:
- «کشتار و آزار حیوانات»:  مسایل قانونی، فرهنگی، آموزشی و اجتماعی مرتبط با پیشگیری و مقابله با آن
- “شکار”: اصلاح و به روزسازی قوانین شکار و صید، جرایم و ضرر و زیان وارده به طبیعت
- “حمل سلاح”: اجرایی کردن قوانین و احکام قضایی حمل و استفاده غیر مجاز از سلاح
- “حقوق حیوانات”: به رسمیت شناختن حقوق حیوانات و رایزنی با ارگان های مرتبط برای تصویب ضوابط و قوانین در زمینه حقوق حیوانات
بیستم شهریورماه به حق باید روز ملی مبارزه با حیوان آزاری و کشتار حیوانات باشد، چرا که بی سابقه ترین برخورد عمومی و اجتماعی با پدیده کشتار و آزار حیوانات در این روز آغاز گشته است؛ رخدادی که سبب ساز آن، قتل شنیع ماده خرسی مظلوم و آزار منجر به مرگ دو توله کوچکش به دست فردی نا آگاه بود. مسوولیت اجتماعی و فرهنگی مرگ این سه خرس بیش از آنکه به عهده قاتل خرس ها باشد، بر دوش فعالان حقوق حیوانات و محیط زیست سنگینی می کند که پس از سال ها تلاش هنوز شاهد چنین رخداد هایی هستیم.
امیدواریم با نامگذاری «روز مبارزه با خشونت علیه حیوانات»، مادام که حیوانی مورد آزار و اذیت قرار می گیرد ضجه نمادین توله خرس ها در گوشمان طنین افکند و سکوتمان را بشکند.
___________________________
دیده بان حقوق حیوانات – ایران
انجمن یوزپلنگ ایرانی
پایگاه خبری خلیج فارس
انجمن حمایت از حیوانات اصفهان
دانشنامه اینترنتی پستانداران ایران
انجمن پرندگان ایران
کانون بارگاه مهر
جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست شاخه اصفهان
انجمن اندیشه جوان
کانون گسترش فرهنگ ایران بزرگ
ائتلاف ملی حامیان میراث اصفهان
کانون صدای زمین

+ اسامی گروه های حمایت کننده در متن خبر اصلی در سایت دیده بان حقوق حیوانات ایران به هنگام می شود. برای حمایت و امضای بیانیه به همان لینک مراجعه شود.

اگر اشتباه نکنم سال 86 در روزهایی که بسیاری از سازمانهای غیردولتی (NGO) زیست محیطی تعطیل ، منحل یا منفعل شده بودند در میان خبرهای زیست محیطی با کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران آشنا شدم. در آن روزها این کانون به تنهایی به اندازه چندین سازمان مردم نهاد وشبکه زیست محیطی فعالیت می کرد و به سنگری برای محیط زیست بی پناه ایران تبدیل شده بود .
نخستین بار در خرداد 87 وقتی که به دعوت کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست در همایش تجلیل از مدیران مسئول ، دبیران سرویس و خبرنگاران و وبلاگ نویسان حوزه محیط زیست رسانه های کشور که از طرف این کانون برگزار شده بود شرکت کردم با مهندس یاسر  انصاری کجوری آشنا شدم . در آن روز به یاد ماندنی به اتفاق تعدادی از دوستان تا آخرین ساعات شب مهمان یاسر انصاری و مژگان جمشیدی بودیم . اگر چه پس از آن بارها و به مناسبت های مختلف تلفنی با هم در تماس بودیم اما هیچگاه باور نمی کردم این نخستین و آخرین دیدار من با این مرد شریف باشد.
یاسر انصاری به راستی یکی از سبزترین کوشندگان محیط زیست ایران در روزهای سیاه آن بود. پر تلاش و پر امید بود و از کارهایش می شد فهمید که آرزوهای سبز زیادی در سر دارد .... اگر چه جوان بود اما عملکردش در ایجاد سامانه خبری سبزپرس و کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست تا همیشه ماندگار خواهد بود.
او عاشق زندگی بود . او زندگی را نه برای خود که برای همه زیستمندان این کره خاکی می خواست . او عاشق آب ، خاک ، هوا ، طبیعت و موجودات زنده این سرزمین بود ... امروز محیط زیست ایران از دریاچه ارومیه تا تالاب هامون در سیستان و بلوچستان ، یوزپلنگ ایرانی تا دلفین های خلیج فارس ، از جنگل های شمال تا جنگل های حراء ... همه و همه به پاک نهادی مردی گواهی می دهند که در عمر کوتاه خود عاشقانه برای نجات محیط زیست بی پناه ایران کوشید.
این غم جانسوز با را به خانواده گرامی اش ، دوستان و دوستدارانش و به ویژه یار و همراه زندگی اش مژگان جمشیدی گرامی صمیمانه تسلیت می گویم ...

راه نیکش پر رهرو باد

به مناسبت روز جهانی زمین تعدادی از اعضای  « جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست در استان اصفهان» با حضور در یکی از پارکهای جنگلی حاشیه زاینده رود اقدام به پاکسازی منطقه کردند. این منطقه بخشی از بستر زاینده رود است که روزگاری زنده رود خروشان در آن جاری بوده است ولی امروز به محلی پر از زباله تبدیل شده است .

پس از سخنان گستاخانه «شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان» وزیر امور خارجه امارات که به‌تازگی ایران را اشغال‌گر جزایر سه‌گانه تنب‌کوچک و تنب بزرگ و ابوموسی خوانده است، شماری از سازمان‌های مردم‌نهاد دوستدار میراث فرهنگی و طبیعی ایران همزمان با روز ملی خلیج‌فارس با انتشار بیان‌نامه‌ای، ضمن ابراز نگرانی از ادعاهای بی‌پایه و اساس کشورک نوخاسته امارات عربی درباره جزایر ایرانی و هویت تاریخی خلیج‌فارس، از مسئولان کشور خواستار کاهش روابط دیپلماتیک با امارات متحده عربی و اخراج سفیر امارات از ایران، و همچنین کاهش روابط تجاری بازرگانان ایرانی با این کشور متخاصم شدند. در این بیان‌نامه که تاکنون به امضای 16 سازمان غیر دولتی رسیده، آمده است: اکنون چه شده است که مردمانی حقیر چشم طمع به ناموس وطن دارند و جانشینان همت‌ها و باکری‌ها و خرازی‌ها و قندی‌ها ساکت نشسته‌اند؟! مگر شهدای ما را هدفی جز حفظ ناموس وطن بود که از کنار حمله‌های لفظی به مرزهای ایران‌زمین بگذریم؟ آنقدر سرگرم خودمان گشته ایم که از دشمنی چنین لجوج غافل مانده ایم.

ماجرای کبوتر بی نوایی که در روز مسابقه تیمهای فوتبال استقلال و تراکتور سازی توسط تماشاگری انسان نما کشته شد را همه می دانیم.

امروز در حین وبگردی دیدم در سایت انجمن حمایت از حیوانات در این خصوص مطلبی نوشته شده با عنوان : با تلاش انجمن ورود کبوتر به ورزشگاه آزادی ممنوع شد !

شخصاً به عنوان یک دوستدار حیوانات و بطور کلی کسی که چند سالی در سازمانهای غیر دولتی فعالیت کرده ام ، آرزو دارم انجمن های غیر دولتی ما روزی به جایگاهی برسند که با صدور یک بیانیه غیر الزام آور بتوانند مانع از انجام عمل خطایی در جامعه شوند اما تا رسیدن به آن آرزو راه درازی در پیش است.

مرگ آن کبوتر بی نوا باعث تحریک احساسات بسیاری از هموطنانمان شد و بسیاری از رسانه ها به آن پرداختند و در این میان صدور بیانیه از سوی باشگاه استقلال و همچنین پوشش خبری این مساله در صدا و سیما و بویژه برنامه 90 باعث شد ده ها میلیون نفر از هموطنانمان در جریان این اتفاق ناگوار قرار گیرند. دیدن صحنه های مرگ این کبوتر بی نوا از رسانه های مختلف بهانه ای شد برای یادآوری مظلومیت حیوانات سرزمینمان و رفتارهای ضد انسانی با حیوانات.

تنفر از حیوانات آزاری و جلب توجه عمومی نسبت به سرنوشت کبوترهایی که به ورزشگاهها برده می شوند میراثی است که مرگ آن کبوتر بی نوا برای دوستداران حیوانات به ارمغان آورده شده است. تصویر بدن بی جان آن کبوتر در پیست دومیدانی ورزشگاه آزادی از هزاران بیانیه و صدها نامه و مصاحبه تاثیرگذار تر بوده است و آن کبوتر بی نوا با مرگش این میراث را برای ما به یادگار گذاشت و بر ماست که پاسبان آن میراث باشیم .

مردم قاضیان عادل و هوشیاری هستند و بزرگترین سرمایه سازمانهای غیر دولتی در این روزها ، اعتماد مردم است .

این روزها خبرهای عجیب و غریب زیاد شنیده می شود. برخی از خبرها را اگر بار اول در وبلاگ و یا سایتهای نا معتبر بخوانم به هیچ وجه باور نمی کنم تا به منبع اصلی خبر برسم . یکی از خبرهایی که امروز خواندم و باورم نشد این است:

 « مهرداد بذرپاش ، رئیس سازمان ملی جوانان در جمع اعضای سازمانهای مردم نهاد گفت : با کمک رییس‌جمهور 100 میلیارد ریال به فعالیت‌هایی اختصاص می‌دهیم که سرخوردگی جوانان آمریکایی از اوباما را نشان دهند و این خدمات را در فضای سایبر ارایه کنند و این ناامیدی را نشان دهند. »

اصل خبر اینجاست . باور کنید واقعیت دارد !!

خدا برکت بده به پول نفت . درست است پول نفت سر سفره هایمان نیامد ، اما خواندن این خبرها این حسن را دارد که خبردار می شویم هنوز نفت داریم .

مهندس درویش گرامی ، مرد همیشه بیدار وبلاگستان سبز برای چندمین بار در هفته های گذشته از افت کمی و کیفی در وبلاگستان سبز زیست محیطی و نویسندگان وبلاگها و سایتهای زیست محیطی گلایه کرده و پرسیده : چرا محیط زیست نویس ها دارند ریزش می کنند ؟!

و البته این ریزش نه تنها برای وبلاگستان سبز ، که شامل حال فعالان زیست محیطی و NGO های زیست محیطی و شبکه های سبز هم می شود. اما چرا؟!

بی شک شرایط خاص اجتماعی و سیاسی کشور می تواند یکی از دلایل اصلی این مساله باشد. اما این مساله نیاز به کنکاش و همفکری دارد. شخصاً معتقدم که علاقه به محیط زیست در بین کسانی که این روزها کم کار شده اند نه تنها کمتر نشده که بیشتر هم شده ، اما علت این کم کاری یا ریزش چیست ؟

عدم امیدواری به تغییر و نا امیدی؟ درگیر شدن در فعالیتهای اجتماعی و یا سیاسی دیگر؟

اصلاً این روزها نوشتن و فعال بودن در زمینه محیط زیست فایده ای دارد؟ اولویت دارد؟ به چه مسائلی در این حوزه باید پرداخت؟ چطوری میشه تجدید قوا کرد؟ آنها که کم کار شده اند دلیلش چیست ؟

 بهتر است این سوال کلی را بپرسم : در این روزها سبزهای زیست محیطی چه استراتژی ای را برای پیشبرد اهداف زیست محیطی باید در پیش بگیرند؟

می توان روی این مطلب و سوال ها بیشتر کار کرد. سوالات جدید و یا نظرات جدید مطرح کرد و از وبلاگ نویسان سبز زیست محیطی خواست که در این بحث شرکت کنند ( یه جورایی یه موج برای وبلاگهای زیست محیطی ). در این روزهایی که متاسفانه گرین بلاگ به بازداشت موقتی رفته باید چراغ وبلاگستان سبز رو روشن نگه داشت.

از این دوستان عزیزم دعوت می کنم که در این بحث شرکت کنند و دوستانی که در اینجا نامشان نیامده را هم به این بحث دعوت کنند: محمد درویش – محسن تیزهوش – مژگان جمشیدی – شاهین سپنتا- معصومه ابتکار – الهه موسوی - هومان خاکپور - نرگس صفار- مزدک دُربیکی - فاطمه متین فر- فرزاد ویسانلو-خانم ژاله - وحید نوروزی- سیدمحمد مجابی -مهدی اشراقی- سام خسروی‌فرد - محسن ادیب - مریم نظری- فرزند ایران- باران سبز شفیعی- عمویی- رویای سبز من - مهرگان ابراهیمی-کیومرث سفیدی-فرهاد خاکساریان -خانم مهشید- شهر سالم- فرشید فاریابی- مونا قاسمیان- حمید رضا میرزاده – حسام الدین نراقی – محمد بهشتی – مهندس فرهاد – مجتبی کنعانی- جمال علینقیان ... لطفاً بقیه را شما دعوت کنید

پی نوشت:

وبلاگم برای نمایش در اینترنت اکسپلور مشکل پیدا کرده ولی با موزیلا و اپرا مشکلی ندارد. هر چه کردم تا کنون مشکلش حل نشده برای همین از این به بعد می توانید مطالب این وبلاگ را همزمان در وبلاگ دیگرم در بلاگفا بخوانید

اگرچه انحراف مترو اصفهان از مسیر طراحی شده تایید و احتمال آسیب دیدن سی و سه پل بسیار است ولی هنوز هیچ مقام مسوولی در اصفهان این موضوع را تایید نکرده و تنها اخبار منتشرشده در این زمینه را مشتی شایعه پراکنی نامیده اند. انجمن های غیردولتی دوستدار میراث فرهنگی اصفهان در بیانیه ای خواستار محاکمه پیمانکار این پروژه و همچنین انفصال مسوولان مرتبط با پروژه مترو اصفهان از سمت های خود شده اند.

خبر کامل را در سایت جبهه همبستگی خلیج فارس بخوانید

توضیح عکس : این نقاشی ، تنها اطلاعات مصوری است که در یک سال و نیم گذشته در خصوص مسیر مترو در اختیار نمایندگان رسانه های گروهی قرار داده شده است . این در حالیست که تونل مترو بر خلاف مصوبه شورای عالی ترافیک از چهارباغ عباسی عبور کرده و در هفته گذشته خبرهایی مبنی بر انحراف 40 متری تونل مترو در نزدیکی سی و سه پل و احتمال برخورد آن با پایه های سی و سه پل شنیده شد. زعفرانی ، مدیر عامل مترو اصفهان انحراف 40 متری را تائید کرد ولی گفت آسیبی به سی و سه پل وارد نشده ! زعفرانی در پاسخ به درخواست خبرنگاران برای ارائه مدارک مستند و بازدید از تونل قطار شهری ، مثل همیشه وعده سر خرمن داد و این نقاشی را برای اثبات عدم برخورد دستگاه حفاری مترو با سی و سه پل کشید !!! او در صحبتهایش برای اثبات ادعاهایش گفت : " من امین نظام هستم " و شما باید حرفهایم را باور کنید!

عصر امروز ده ها تن از اعضای سازمانهای غیر دولتی اصفهان با فانوس های روشن از سی و سه پل به سمت منزل استاد ارحام صدر راهپیمایی کردند .

حاضران در منزل استاد ارحام صدر ضمن ادای احترام به مقام آن هنرمند بزرگ ، به خواندن اشعاری در وصف شکرپاره ایران پرداختند. در بخشی از این برنامه دکتر مصطفی احمدی از اساتید دانشگاه اصفهان از مسئولان شهر اصفهان درخواست کرد که به پاس سالها هنرنمایی استاد ارحام صدر ، مرکز هنری جامعی به نام ایشان احداث شود.

صلح سبز کشتی نوح می سازد

    بی بی سی- فعالان گروه صلح سبز برای جلب توجه جهانیان به گرم شدن زمین و هشدار نسبت به زمانی که کره زمین را آب فرابگیرد، در حال ساخت کشتی نوح در دامنه قله آرارات در شرق ترکیه اند.

دانشمندان اعتقاد دارند که اگر روند گرم شدن زمین مهار نشود، زمانی فراخواهد رسید که با ذوب شدن یخهای قطبی و یخچالهای کوهستانی، بخش عمده ای از کره زمین زیر آب فروخواهد رفت و حیات بشر در خطر نابودی قرار خواهد گرفت.

آن گونه که در تورات و قرآن، کتب آسمانی ادیان ابراهیمی آمده، چنین رخدادی هزاران سال پیش نیز برای بشر پیش آمده، اما نه به دلیل گرمایش، بلکه به دلیل توفانی که خداوند بر اثر خشمی که نسبت به عملکرد انسانها داشت بر آنان نازل کرد و پیش از فرستادن توفان به نوح پیامبر دستور داده بود کشتی ای بسازد و آن دسته از انسانها را که تعالیم او را پذیرفته بودند همراه با یک جفت از هر گونه جانوری بر آن سوار کند تا از سیلابی که زمین را فرا می گیرد در امان بمانند.

بنابر باور برخیها، کشتی نوح سرانجام و با فرونشستن توفان بر قله آرارات بر زمین نشست که اکنون بلندترین قله در ترکیه است و در نزدیکی مرز این کشور با ایران و ارمنستان قرار دارد.

با وجود اینکه گروههای فراوانی به کاوش در کوه آرارات پیدا کرده اند، هنوز نشانه قانع کننده ای از وجود کشتی نوح و فرود آن بر این کوه به دست نیامده است.

در سالهای دهه پنجاه میلادی، یک فرانسوی قطعه ای از چوب در آرارات یافت و ادعا کرد که این قطعه از کشتی نوح بر جای مانده، اما پژوهشهای علمی نشان داد که عمر این قطعه آن قدر دراز نیست که بتواند بخشی از کشتی نوح بوده باشد.

گروه صلح سبز که مشهورترین تشکل بین المللی فعال در زمینه حفظ محیط زیست است، عملیات نمادین ساخت کشتی نوح بر فراز آرارات را طی نشستی خبری در استانبول و سه هفته پیش از روزی اعلام کرده که سران هشت کشور بزرگ صنعتی جهان در کشور آلمان گردهم آیند و در مورد راههای جلوگیری از افزایش گازهایی که باعث گرم شدن زمین می شود به بحث بنشینند.

همزمان با ساخت کشتی نوح بر دامنه آرارات، کارشناسان سازمان ملل متحد نیز طی نشستی در آلمان به تدوین پیش نویس پیمان بین المللی تازه ای در جهت مهار این گازها که به گازهای گلخانه ای معروف هستند می نشینند.

کشتی نوح را حدود بیست نفر از فعالان صلح سبز می سازند که از کشورهای آلمان و ترکیه اند.

این کشتی قرار است ده متر درازا و چهار متر پهنا داشته باشد و طی مراسمی در پایان ماه مه از آن پرده برداری شود.

اول خرداد روز جهانی تنوع زیستی