عکس هایی از مراسم ساعت زمین در شهر حیدر آباد هندوستان.

این برنامه با مدیریت WWF در هر استان و با مشارکت داوطلبان آزاد و دیگر سازمانهای غیردولتی اجرا شد. امسال برای گسترش این برنامه و اجرای هر چه بهتر آن شاهد رقابت بین شهرهای برگزار کننده برای حضور هر چه بیشتر شهروندان هندی بودیم.

ریتوپارنا از کلکته به کمپین ساعت زمین پیوست

پس از شهرهای حیدرآباد و بنگلور که افراد و گروههایی مشهوری از شهر خود را برای تشویق مردم و مشارکت بیشتر در کمپین «ساعت زمین» معرفی کرده بودند، روز گذشته نیز شهرهای چنای و کلکته با معرفی چهره های مشهور هنری  تنور کمپین ساعت زمین در هندوستان را بیش از پیش داغ کردند.
در شهر «چنای»، دانوش، هنرپیشه محلی به کمپین ساعت زمین در شهر چنای و استان تامیل نادو پیوست و در استان بنگال غربی و شهر کلکته نیز «ریتوپارنا» هنرپیشه سینما به کمپین جهانی ساعت زمین پیوست.

امسال فرصتی دست داد و در موقع سال تحویل مهمان خانواده ای پارسی در شهر بمبئی (مومبای) هندوستان بودم. توجه  به تاریخ و فرهنگ ایرانی از نکات بسیار لذت بخشی بود که در بین این افراد خودنمایی می کرد که در مطلبی جداگانه همراه با عکس به شرح آن خواهم پرداخت اما نکته جالب آنکه این خانواده که از زرتشتیان هند بودند و در هند نیز متولد شده بودند، «ماهی قرمز» را بخشی از سفره هفت سین می دانستند.
البته در سفره ی هفت سین و هفت شین ی که امسال پهن کرده بودند ماهی قرمز نگذاشته بودند وعلت را هم گرمی بیش از حد هوای شهر بمبئی در طول روز عنوان کردند ولی گفتند که در سالهای قبل ماهی قرمز همواره بخشی از سفره نوروزی هفت سین و هفت شین آنها بوده است.
توضیح: پارسیان هند اقوام ایرانی هستند که از ایران به هندوستان مهاجرت کرده اند و در آنجا ساکن شده اند. پارسیان هند اکثراً زرتشتی هستند.

در چهارمین سال برگزاری رسمی «ساعت زمین» در کشور هندوستان، امسال در شش بزرگ هندوستان شامل: چنای، حیدرآباد، کولکاتا( کلکته)، مومبای(بمبئی)، دهلی نو و بنگلور این مراسم برگزار می شود.
این برنامه جهانی در هر شهر با مدیریت مرکزی صندوق جهانی حیات وحش (WWF) در هر استان و با مشارکت داوطلبان آزاد و دیگر سازمانهای غیردولتی اجرا می شود. امسال برای گسترش این شهر و اجرای هر چه بهتر آن شاهد رقابت بین شهرهای برگزار کننده برای حضور هر چه بیشتر شهروندان هندی هستیم.

امسال قهرمانان ورزشی نیز به صف حامیان طرح جهانی «ساعت زمین» در کشور هندوستان پیوسته اند. این بار در تازه ترین رخداد، «ساچین تندوکار» یکی از اعضای تیم ملی کریکت هندوستان به جمع حامیان این طرح پیوسته است.
گفتنی است ورزش کریکت محبوب ترین ورزش در کشور هندوستان است و قهرمانان ملی کریکت همچون هنرمندان بالیوود دارای شهرت و محبوبیت بالایی در این کشور هستند.

در همین زمینه:

هنرپیشه های بالیوود در صف حامیان محیط زیست و طرح جهانی ساعت زمین

همه با هم روز 12 فروردین ( 30 مارچ ) از ساعت 8/30 شب به مدت یک ساعت چراغ ها و وسایل غیر ضروری برقی را خاموش می کنیم.

خوشبختانه به تازگی به عنوان یک داوطلب با صندوق جهانی حیات وحش (WWF) در کشور هندوستان همکاری می کنم و یکی از برنامه های این گروه همکاری در اجرای طرح ساعت زمین(Earth Hour) است و از اینرو سعی می کنم بطور ویژه خبرهایی در این خصوص در این وبلاگ منتشر کنم.

تارنمای جهانی ساعت زمین

دیده بان حقوق حیوانات: شیر ایرانی که در نیم قرن اخیر در ایران مشاهده نشده لقب هندی گرفت.
شیر ایرانی که روزگاری ابهتش در دشت ارژن لرزه به تن می انداخت، در کشور هند به عنوان شیر هندی معرفی می شود.
بر اساس مقررات بین المللی تغییر نام گونه های جانوری در صورتی ممکن است که حد اقل ۵۰ سال در خواستگاهشان دیده نشوند و متاسفانه بیش از نیم قرن قبل، شیر ایرانی در ایران به صورت قطعی منقرض شده است. گفته می شود شیرهای ایرانی به مرور زمان تا هندوستان مهاجرت کرده اند و در جنگل های گیر ایالت گجرات، تعداد قابل توجهی از نوادگان شیر ایرانی زیست می کند؛ نکته ای که با استناد به آن سال ها قبل پروژه احیای شیر ایرانی با گرفتن یک جفت شیر از هندوستان طرح شد ولی در مذاکرات طرف هندی درخواست یک جفت یوز در قبال تحویل یک جفت شیر داشت. درخواستی که اجابتش به هیچ شکل ممکن منطقی نبود و نیست. چند سال قبل نیز اعلام شد قرار است شیر ایرانی-هندی با یک جفت آهوی ایرانی مبادله شود؛ اتفاقی که تا کنون عملی نشده است.

در هفته گذشته سفری یک روزه داشتم به یکی از شهرهای اطراف. اینها عکسهایی از میمون هایی است که در نزدیکی ایستگاه قطار زندگی می کنند و گاهی برای پیدا کردن غذا و استفاده از باقیمانده غذای مسافران که از پنجره بیرون می ریزند به ایستگاه می آیند.

هفته پیش سفری داشتم به شهر پونا در هندوستان و بازدیدی داشتم از کاخ آقا خان، جایی که مهاتما گاندی به همراه همسرش و همکار قدیمی اش به مدت سه سال در آنجا حبس خانگی بودند و اکنون موزه یادبود گاندی است.

دو هفته ای در سفر بودم و در این مدت چند شهر هندوستان را گشتم. اتفاقاً از شانس من دو تا از بهترین باغ وحش های هندوستان در این دو شهر بودند و بسیاری از حیواناتی که تاکنون ندیده بودم را از نزدیک دیدم.
در این مدت و در بی خبری نسبتاً مطلق از فضای خبری و اینترنت، اتفاقات بد کم نبوده است. شاید حجم این خبرهای بد مثل همیشه بوده است ولی وقتی بعد از یک مدت با این خبرها روبرو می شوی تازه متوجه می شوی که شوربختانه چگونه ما به شنیدن خبرهای بد عادت کرده ایم. با اینکه قدیمی شده ولی برای اطلاع دوستانی که بی خبر بوده اند این خبرها را در یکی دو روز آینده در اینجا بازنشر خواهم کرد. فعلاً تا خواندن آن خبرهای بد، شما را در لذت دیدن این صحنه زیبا که عکس آن را در شهر حیدرآباد گرفته ام شریک می کنم.

بزهای شهر در حال خوردن پوستر فیلم های هندی ، لحظاتی بعد از ثبت این عکس ، اثری از پوسترها نماند ...

پوشه عکس های جمعه در این وبلاگ

منظره پنجره اتاقم! تصویر سمت چپ هفته گذشته را نشان می دهد و تصویر سمت راست، امروز را

پوشه عکس های جمعه در این وبلاگ

همزمان با روز جهانی زمین  ، کفش های تولید شده توسط « موسسه توسعه و طراحی کفش » در شهر دهلی نو به نمایش در آمد . مدیران موسسه توسعه و طراحی کفش (FDDI) که یک موسسه تحت حمایت دولت است معتقدند همزمان با افزایش استفاده سرانه مردم کشور هندوستان از کفش ، تولید چنین محصولاتی می تواند کمک خوبی به حفظ محیط زیست و خلاص شدن از خطرات زباله های لاستیکی باشد . این موسسه همزمان با داشتن حمایتهای فنی و مالی دولت هندوستان از یارانه ای 32 تا 40 درصدی نیز برخوردار است .
مدیران این موسسه قصد دارند پس از برگزاری این نمایشگاه و آگاهی از بازخورد مشتریان برای تولید محصولات جدید و بازاریابی محصولات برنامه ریزی کنند .

Celebrate Earth Day with footwear made of recycled tyres

پس از انتشار مطلب « پشت بام های سفید در هندوستان برای مقابله با گرمایش جهانی » در این وبلاگ ، دوست عزیزی با ارسال ایمیل این اقدام دولت هند را از جنبه دیگری مورد بررسی قرار داده اند. متن ایمیل ایشان که نمی خواهند معرفی شوند بی هیچ توضیحی در ادامه می آید :

روزهای نخست حضورم در هند دیدن پشت بامهایی که با رنگ سفید ، رنگ شده بودند برایم جالب بود . گرفتاریهای روزهای اول باعث شد که زیاد به این موضوع توجهی نکنم و بعد هم برایم عادی شد تا اینکه چند روز پیش مطلبی در مورد اثرات پشت بام های سفید در مقابله با گرمایش جهانی دیدم و خود بخود دلیل سفید کردن پشت بام ها در هند را پیدا کردم .
شاید نخستین دلیل برای سفید کردن پشت بام ها در مناطق گرمیسر هند ، فرار از گرما و کمک به خنک ماندن سقف باشد و ظاهراً این مساله قدمتی طولانی دارد ولی اخیراً دولت دهلی در پروژه ای به نام « سقف های سرد » به منظور صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش گرمایش جهانی این مساله را در دستور کار خود قرار داده است. ( منبع )

از هفته پیش هیچ کدام از فروشگاههای کوچک و بزرگ شهر به مشتریان خود کیسه پلاستیکی عرضه نمی کنند و اعلام می کنند این مساله از سوی دولت ممنوع اعلام شده است. با جستجو در اینترنت متوجه شدم که این قانونی سراسری است که به تدریج در استانهای مختلف هندوستان اجرا خواهد شد و اجرای آن در استان آندارپرادش هندوستان از هفته پیش آغاز شده است .

چند ماهی است که مهمان سرزمین هزار رنگ هندوستان هستم . هندوستان سرزمین زیبایی ها و شگفتی هاست ، سرزمین پارادوکس های بزرگ ، سرزمین شادترین فقرای دنیا ، سرزمین 72 ملت ، سرزمین رنگ و آواز ، سرزمین 30 میلیون خدا و ادیان مخلتف است .
در مدت زمانی که اینجا هستم می کوشم آن بخشی از مشاهداتم از سرزمین هندوستان را که مرتبط با محیط زیست و مسائل مربوط به آن است را در اینجا بنویسم . هندوستان بسیار بزرگ است و موضوعات فراوانند و سواد من اندک ، بنابراین آنچه که می نویسم تنها حاصل نگاه و فهم من از مسائل است و می تواند پر از اشکال باشد.

آبیشک باچان

برای حفظ محیط زیست نیاز به حضور همه اقشار و گروههای جامعه است و در این میان هنرمندان به دلیل محبوبیت در بین عوام نقش مهمی در تشویق افکار عمومی به حفظ محیط زیست دارند. به همین دلیل در کشور هندوستان ، هنرمندان صنعت سینمای این کشور « بالیوود » همواره حضور فعالی در برنامه های حفاظت از محیط زیست داشته اند و به این وسیله توجه بسیاری از مردم هندوستان را نسبت به مساله محیط زیست جلب می کنند.
پروژه جهانی ساعت زمین یکی از برنامه هایی است که همواره در سالهای گذشته و امسال با حمایت هنرمندان بالیوود همراه بوده است. این عکس ها گوشه ای از حمایت هنرمندان سینمای هندوستان از محیط زیست و بویژه طرح ساعت زمین است .

در این جشن که روز 19 مارچ برگزار می شود ، هندوها با رنگ و گاهی تخم مرغ و گوجه در کوچه و خیابان از یکدیگر پذیرایی می کنند و شاد شادند ...

هلی یا Holi  یا   होली

در هندوستان همزیستی خوبی بین انسانها و حیوانات وجود دارد . مردمان هندوستان ، حیوانات را به چشم شهروندانی نگاه می کنند که همچون آنها حق زندگی دارند. گاهی خیابانی به دلیل عبور گاوی بند می آید و رانندگان بدون اینکه ناراحت و عصبی بشوند منتظر می مانند تا راه باز شود ، در شهر ما از گاوها تا سگ و گربه ، سنجاب و میمون و انواع پرندگان در کنار انسانها زندگی می کنند.
اما در کنار همه ی این مسائل ، چیزی که برای من لذت بخش است ، حس آزادی حیوانات است . برای من که همواره گاوها را در گاوداری و برای بهره بردای اقتصادی دیده بودم ، دیدن گاوهایی که آزادانه در خیابان ها حرکت می کنند بسیار جالب است. برای من که همواره میمون ها و طوطی ها را در قفس ها و باغ وحش ها دیده ام حرکت آزادانه میمون ها در خیابانهای شهر لذت بخش است ، شنیدن صدای جیغ بنفش طوطی هایی که آزادانه در آسمان شهر پرواز می کنند از صدای هر بلبل در قفس وطنی خوشایند تر است . هیچوقت فکر نمی کردم لمس حس آزادی حتی اگر برای حیوانات باشد تا این اندازه شیرین و دلنشین باشد . چه شیرین است حس آزادی .