تروجان های آبی، مصیبت تازه زاینده رود!

و اینچنین است که از سال هشتاد و چهار تا کنون بستر خشک گاوخونی با آب زاینده رود تر نشده است. این در حالیست که در سالهای اخیر مستندات علمی فراوانی در خصوص خطرات ریزگردهای حاصل از بستر خشک شده گاوخونی ارائه شده است. ریزگردهای آلوده به عناصر شیمیایی و فلزات سنگین که می تواند تا شعاع دوهزار کیلومتری سلامت ایرانیان را با خطر جدی مواجه کند. علیرغم وجود چنین تهدید بزرگی اما در دوازده سال گذشته هیچگاه آب زاینده رود به گاوخونی نرسیده زیرا که صاحبان صنعت و کشاورزی چنین اجازه ای نمی دهند.

سخن کوتاه آنکه باید مراقب تروجان های آبی بود, کسانی که به اسم زاینده رود و با شعار حفاظت از محیط زیست به دنبال سهم بیشتری از آب برای کشاورزی ناپایدار و صنعت هستند. این تروجان ها حتی به بدنه سازمانهای غیردولتی محیط زیستی هم نفوذ کرده اند...
صنایع و کشاورزی به قدر کافی از قدرت و نفوذ در بدنه سیاسی برخوردار هستند, اینکه گروهی به اسم حفاظت از محیط زیست در پی تامین منافع آنها باشند جفای بزرگی به محیط زیست است که در دراز مدت باعث سلب اعتماد عمومی از نهادهای مدنی محیط زیستی خواهد شد.

حقابه محیط زیستی تالاب بین المللی گاوخونی و زاینده رود باید مقدم بر همه موارد تامین آب باشد. اگر تامین آب صنایع و کشاورزی منافع چند صدهزار را تامین می کند اما خشکی این دو باعث به خطر افتادن سلامت چند ده میلیون نفر خواهد شد.

زاینده رود بی نوا اگر چه آب ندارد اما برای بسیاری نان دارد. چه بسیار افراد و گروه هایی که با شعارهای پوپولیستی در مورد زاینده رود در پی کسب محبوبیت, تامین منافع صنفی و گاها سیاسی هستند.

* تروجان نام اسب بزرگ چوبیست که در افسانه یونانی سربازان داخل آن مخفی شده و پس از ورود به قلعه ای آن را فتح کردند. در علوم رایانه ای به نوعی بدافزارهای تخریبگر اطلاق می شود.

/ 0 نظر / 142 بازدید