آیا «ما» از حیوان آزاری بیش از حیوان دوستی لذت می بریم؟!

اما این بار خبری متفاوت در خصوص برخورد با حیوانات منتشر شده است. خبری که نخستین بار در 23 اردیبهشت ماه منتشر شد و تا الان از زمان انتشار آن بیش از یک هفته می گذرد. خبر این است:

آتش نشانان نیشابوری، یک پرستوی دربند را آزاد کردند

به تعداد نظرات درج شده برای این خبر (کلیک کنید) و همچنین خبر کشتن خرس ها (کلیک کنید) در پایگاه خبری دیده بان حقوق حیوانات توجه کنید. همچنین با جستجوی عنوان خبر در اینترنت، ببینید خبر نجات دادن پرستویی در نیشابور تا چه میزان در فضای مجازی بازتاب داشته است!
در حالیکه نجات دادن پرستویی توسط تیم امداد آتش نشانی، اقدامی نادر و شاید بسیار نادر در کشور ما است ولی با این حال مشاهده می کنیم که بازتاب خبری در خصوص نجات حیوانات یک چند هزارم خبری در ارتباط با حیوان آزاری نیست!
به عنوان یک دوستدار حیوانات و شهروندی ایرانی پیش از این گفته بودم که ریشه ی حیوان آزاری را باید در مسائل و مشکلات اجتماعی کندو کاو کرد. نسبت دادن کشتن الاغ ها و خرس ها به حیوان آزاری و یا بی مهری مردم شهرستانی کوچک به حیوانات خطایی بزرگ است.
چرا برای شنیدن خبر حیوان آزاری و دیدن ضجه های خرس های سمیرم چنین مشتاق هستیم ولی با بی اعتنایی از شنیدن خبر نجات پرستویی توسط تیم امداد آتش نشانی براحتی می گذریم؟!
این سوال را جور دیگری پرسید: چرا برای دیدن صحنه اعدام فلان قاتل چندین هزار نفر به تماشا می روند اما برای همایش بزرگذاشت فلان نخبه ی علمی و فرهنگی نیمی از صندلی های سالنی کوچک خالی می ماند؟!

/ 3 نظر / 23 بازدید
negar

بعد از خبرهای دلخراش اخیر درباره حیوان آزاری، این خبر به شدت آدم رو خوشحال می کنه و البته امیدوار، که هنوز هستند کسانی که در فکر نجات حیوانات هستند تا در فکر گرفتن جان آنها سطرهای اخیری که نگاشته اید حال و روز این روزهای مردم مارو توصیف می کنه و شاید ناشی از مشکلاتی باشه که به روح و روان مردم مربوط می شه. امیدوارم انتشار خبرهایی مثل نجات جان یک حیوان چنان شایع بشه که حس دوست داشتن حیوانات در انسان احیا بشه.:)

بیداد(گیله زن)

به نظر من ما در جامعه ای هستیم که به دلیل عدم آموزش نمی تواند از خود ظهوری نشان دهد . ما خشونت زده نیستیم اما خشونت در این جامعه به وفور دیده می شود و دلیل این را می توان در تعامل با حوزه های دیگر از جمله اقتصادی و اجتماعی و سیاسی و... جستجو کرد اکنون در این احوالات آیا می توان انتظار داشت که برای مثال مردم چنین جامعه ای نجات یک پرستو را محبوبتر و یا بهتر بگویم مهمتر از کشته شدن دو توله خرس بدانند؟ ممنونم با طرح این موضوع بسیار ظریف

حیواندوست

اینقدر تو ایران موارد وحشتناک حیوان ازاری دیدم که به موارد نادر این چنینی دل خوش نکنم وحتی کوچکترین امیدی به بهبود این وضعیت نداشته باشم