آیا انتخابات ریاست جمهوری 92، آخرین انتخاباتی است که زاینده رود خواهد دید؟!

زاینده رود نه تنها سرمایه ای برای اصفهان و ایران، بلکه میراثی جهانی است. همه زیبایی های اصفهان و همه آثار باستانی شهر اصفهان بواسطه زاینده رود زاییده شده است و با وجود زاینده رود معنا پیدا می کند. اما شوربختانه این میراث جهانی مورد گزند روند توسعه ناپایدار در سرزمین ما قرار گرفته است. توسعه ناپایدار توسعه ایست که ارزش مادی و معنوی طبیعت را نادیده می گیرد و تنها در پی منافع آنی و گذراست.
نگاهی اجمالی به آنچه که طی 24 سال گذشته و طی سه دوره دولتهای آقایان هاشمی، خاتمی و احمدی نژاد بر سر زاینده رود آمده نشان می دهد که در هر دوره ای نگاه حاکم بر زاینده رود نگاهی عاری از شاخصه های توسعه های پایدار بوده است. در همه این دوره ها روند عواملی که به حیات زاینده رود لطمه می زنند ادامه داشته است.
مهمترین عواملی که باعث کم جانی و بی جانی زاینده رود می شوند به اختصار عبارتند از:
-  انتقال آب زاینده رود به شهرها و استانهای مجاور
-  استفاده از آب زاینده رود برای صنایعی که نیاز فراوان به آب دارند
-   کشت محصولاتی نظیر برنج که با شرایط اقلیمی منطقه همخوانی ندارد و نیاز بالایی به آب دارد
- برداشت بیش از حد از آب زاینده رود در بالا دست پس از اظهارنظرهای غیرکارشناسی در 8 سال گذشته

مشاهده می کنید که عوامل فوق نه تنها کمتر نشده اند بلکه هر سال بیش از پیش افزایش داشته اند و این چنین است که زاینده رود طی سالهای گذشته کم جان تر از همیشه شده است.
شوربختانه شاهد بوده ایم طی این سالها هیچ تلاش منجر به نتیجه ای از سوی نمایندگان اصفهان در مجلس و دیگر مقامات سیاسی انجام نشده است، ضمن اینکه همواره نظر کارشناسان، سازمانهای غیردولتی زیست محیطی و هواداران محیط زیست در خصوص مشکلات زیست محیطی زاینده رود مورد بی توجهی و گاهاً بی مهری واقع شده است. ضمن اینکه شکایت قضایی شهروندان اصفهانی در خصوص خشکی زاینده رود به سرانجام مشخصی نرسید. همه این عوامل نشان می دهد که زاینده رود نیازمند توجه قوی از سوی بالاترین مقامات سیاسی و حل مشکلات آن در بالاترین سطوح سیاسی است.
اگر قرار باشد روندی که طی 24 سال گذشته در خصوص زاینده رود طی شده است همچنان در دولت بعدی ادامه داشته باشد قطعن زاینده رود از امروز کم جان تر خواهد شد و شاید اصلن دیگر زاینده رودی وجود نداشته باشد. از اینرو معتقدم حل مشکلات زیست محیطی زاینده رود و چاره اندیشی برای احیاء زاینده رود باید در صدر مطالبات شهروندان ایرانی از دولت بعدی باشد. از بین بردن عواملی که باعث کم جانی زاینده رود شده است و احیا زاینده رود باید در صدر خواسته های شهروندان اصفهانی در هر جلسه، نشست، بیانیه و فعالیت سیاسی مرتبط با انتخابات خرداد 92 باشد. شهروندان اصفهانی باید از دولت آینده بخواهند که زنده کردن زاینده رود را در صدر برنامه های خود برای استان اصفهان بگنجاند و از کاندیداهایی که به شهر اصفهان می آیند برنامه های عملی و واقعی برای رسیدن به این مهم را مطالبه کنند. همچنین این مطالبات می تواند از سوی سازمانهای غیردولتی زیست محیطی، کوشندگان زیست محیطی، کوشندگان اجتماعی و اصحاب رسانه به شکل جدی تری پیگیری شود و حل بحران زاینده رود به عنوان مهمترین چالش زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی استان اصفهان در پیشانی خواسته های اصفهانی ها از رئیس دولت بعدی قرار گیرد.
زاینده رود، قلب تپنده اصفهان و ایران است و بر همه دوستداران ایران واجب است که از هر کوششی برای نجات این رود کوتاهی نکنند. اگر امروز به فریاد زاینده رود نرسیم و آنرا زنده نکنیم، شاید تا انتخابات زنده کردن زنده رود امری محال باشد ...
آیا انتخابات خرداد 92 ریاست جمهوری، آخرین انتخاباتی است که زاینده رود خواهد دید؟!

پرونده زاینده رود در این وبلاگ
پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ

/ 3 نظر / 64 بازدید
مهران

ضمن تشکر از مطلب مفید شما. هر 3 رییس جمهور اخیر نقش مخربی در مورد زاینده رود داشته اند، اما شکی نیست که ضربه اصلی و کاری را آقای خاتمی به زاینده رود زد. بدتر از همه این که متأسفانه در کانون یزدی تباران در 25 مهر 1387 به جنایت خود (خشکاندن کامل زاینده رود) افتخار هم نموده است: http://norooznews.biz/news/9201.php چیزی که می خواستم یادآوری کنم، انتخابات شورای شهر است که هم زمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شود. در مورد مسأله زاینده رود، اهمیت شورای شهر اگر از رییس جمهور بیشتر نباشد، کمتر نیست. هر چند که متأسفانه 3 شورای اخیر کوتاهی های بزرگی در این زمینه کرده اند. بهانه آنها نداشتن اختیارات قانونی در این زمینه بوده است؛ در حالی که اگر زاینده رودی نباشد، دیگر اصفهانی نخواهد ماند که شورای شهری بخواهد. بدتر از همه، شوراها تاکنون همراه با سایر مسؤولین، مرتباً به دروغ خشکسالی را به عنوان علت اصلی مشکل عنوان می کنند.

مهران

شورای شهر این حسن را هم دارد که اصولاً غیر سیاسی است. اگر فرضاً شهروندان اصفهانی به هر علت نخواهند در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنند، باید حتماً از فرصت انتخابات شورای شهر استفاده کنند. آنچه شما در مورد مطالبه اصلی شهروندان برای جلوگیری از ادامه غصب غیر قانونی زاینده رود از رییس جمهور ذکر کرده اید، در رابطه با شورای شهر جنبه عملی تری پیدا می کند. ساده ترین کاری که شورای شهر می تواند بکند این است که به عنوان نماینده مردم اصفهان، از نظر حقوقی در این زمینه عمل کند. به این ترتیب که با جدیت، مشخصاً عمل غیر قانونی و غاصبانه انتقال «تمام» آب زاینده رود به یزد در سال 1379 «قبل از» افتتاح تونل سوم کوهرنگ را مورد پیگرد قرار دهد. پس از خشکاندن بی رحمانه زاینده رود در این سال بود که دست اندازی های غیر قانونی چهار محال به زاینده رود از سرچشمه، مشکل را پیچیده تر هم کرد. کاری که متأسفانه با پشتیبانی آقای احمدی نژاد انجام شده است.

مهران

در پایان با توجه به فعالیت های ارزنده شما در در زمینه محیط زیست، خواهش می کنم که انتخابات شورای شهر را هم مورد توجه فوری و جدی قرار دهید؛ و حتی الامکان کاندیداهایی را که حداقل عرق دوستی زاینده رود و اصفهان را دارند به مردم شهر معرفی کنید. کسانی به جز اعضاء 3 شورای اخیر که رییس مادام العمر آنها (آقای حاج رسولیها) حدکثر هنرشان در مورد زاینده رود، تکرار وعده سر خرمن «طرح بهشت آباد» بوده است. ضمناً: اولین خطر بعدی در کمین، طرح من در آوردی انتقال آب زاینده رود به شرق اصفهان «از طریق لوله» از سرچشمه، به جای عبور از بستر طبیعی خود می باشد.